Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2024:4662 ECLI:NL:RVS:2024:4662 KI-generiert

Appeal dismissed because asylum seeker voluntarily left the Netherlands, ending their claim for protection. The court ruled the appeal inadmissible due to lack of interest. The court found the applicant no longer sought protection in the Netherlands. The court held that voluntary departure extinguishes the applicant's interest in the appeal. The court concluded the appeal was inadmissible due to the applicant's voluntary departure. The court determined the applicant no longer had a legitimate interest in the proceedings. The court decided the appeal was inadmissible because the applicant voluntarily left the country. The court ruled the appeal was inadmissible as the applicant no longer sought protection. The court dismissed the appeal because the applicant voluntarily abandoned their claim for asylum.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2024:4662
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The court declared the asylum seeker's appeal inadmissible and rejected the request for interim relief. The applicant had voluntarily left the Netherlands, and the government confirmed this departure without noting any continued contact or desire for protection. Consequently, the court determined the applicant no longer had a legitimate interest in the proceedings, rendering the appeal inadmissible under administrative law principles.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 8:81 and 92 of the Administrative Justice Act; An asylum seeker who voluntarily leaves the Netherlands loses their interest in the appeal, rendering the proceeding inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
asylum seeker voluntary departure inadmissible appeal lack of interest interim relief administrative justice protection claim

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
article 8:81 of the Algemene wet bestuursrecht
article 92 of the Vw 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202406182/1/V2 en 202406182/2/V2. Datum uitspraak: 14 november 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's­Hertogenbosch, van 2 oktober 2024 in zaak nr. NL24.32937 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop Bij besluit van 21 augustus 2024, aangevuld bij besluit van 28 augustus 2024, heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 2 oktober 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. P.M. Langereis, advocaat in Zoetermeer, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De minister heeft een nader stuk ingediend, waarop de gemachtigde van de vreemdeling heeft gereageerd. Overwegingen 1. De minister heeft de Afdeling bij brief van 29 oktober 2024 laten weten dat de vreemdeling zelfstandig uit Nederland is vertrokken. De gemachtigde van de vreemdeling heeft desgevraagd op 6 november 2024 laten weten dat zij ook heeft vernomen dat de vreemdeling is vertrokken. Zij heeft daarbij niet laten weten dat zij nog contact heeft met de vreemdeling en dat hij nog prijs stelt op bescherming in Nederland. Daaruit leidt de Afdeling af dat de vreemdeling niet langer daadwerkelijk bescherming in Nederland zoekt.

Daarom heeft de vreemdeling geen belang bij een beoordeling van het hoger beroep.

2. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Huizer, griffier. w.g. Sevenster voorzieningenrechter w.g. Huizer griffier Uitgesproken in het openbaar op 14 november 2024 987