Appeal dismissed; asylum seeker failed to prove individual risk under Qualification Directive Art. 15(c).
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe provisional judge confirmed the lower court's decision to uphold the asylum applicant's successful appeal against the minister's refusal of a temporary residence permit. The applicant argued that the minister failed to consider his specific circumstances when applying Article 15(c) of the Qualification Directive regarding arbitrary violence in conflict zones. The court rejected this claim because the applicant did not sufficiently demonstrate that his personal situation created an increased risk of such violence compared to the general population of the region. Consequently, the appeal was declared unfounded, the provisional remedy was denied, and the applicant was not ordered to pay costs.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 15(c) of the Qualification Directive; Article 91(2) of the Code of Administrative Justice. The court holds that while individual circumstances must be considered under Article 15(c), the applicant must positively prove that these circumstances lead to a heightened risk of arbitrary violence; failure to do so renders the application for a temporary residence permit unfounded.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
202406468/1/V2 en 202406468/2/V2. Datum uitspraak: 13 november 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 17 oktober 2024 in zaak nr. NL24.23648 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister van Asiel en Migratie.
Procesverloop Bij besluit van 3 juni 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 17 oktober 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de rechtsgevolgen daarvan geheel in stand blijven. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A.C. Pool, advocaat in Arnhem, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
Overwegingen 1. De vreemdeling betoogt in de tweede grief dat de minister zijn individuele omstandigheden onvoldoende heeft betrokken bij de toepassing van artikel 15, onderdeel c, van de Kwalificatierichtlijn. In de uitspraak van 17 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2927, heeft de Afdeling geoordeeld dat de minister bij de toepassing van artikel 15, onderdeel c, van de Kwalificatierichtlijn, ook de persoonlijke omstandigheden en individuele situatie van de vreemdeling moet betrekken, als die vreemdeling afkomstig is uit een land of regio waar willekeurig geweld is in het kader van een gewapend conflict en waarin de situatie niet dusdanig is dat eenieder alleen al door zijn aanwezigheid een reëel risico loopt op ernstige schade.
De vreemdeling heeft echter onvoldoende aannemelijk gemaakt dat zijn individuele omstandigheden, in het licht van de veiligheidssituatie, leiden tot een verhoogd risico op willekeurig geweld. De tweede grief faalt.
2. Wat de vreemdeling verder aanvoert, leidt ook niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift in zoverre geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. S.P.M. Zwinkels, griffier. w.g. Meijer voorzieningenrechter w.g. Zwinkels griffier Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2024 309-1003