Appeal dismissed and interim relief refused for asylum applicant due to prior identical ruling.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State dismissed the asylum applicant's appeal against the District Court's rejection of her temporary residence permit request. The applicant argued for a new assessment, but the court found the appeal lacked questions requiring a fresh ruling on legal unity or general protection. Consequently, the court confirmed the lower court's decision and rejected the request for interim measures.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticle 91, second paragraph, of the Immigration Act 2000; Article 92 of the Immigration Act 2000: An appeal is inadmissible if it concerns a legal issue already answered by a previous decision of the Council of State, and the appeal is dismissed if it does not raise new questions warranting a different ruling.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
202201290/1/V2 en 202201290/2/V2. Datum uitspraak: 16 maart 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 22 februari 2022 in zaak nr. NL21.20346 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
Procesverloop Bij besluit van 27 december 2021 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 22 februari 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S. de Schutter, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Ook heeft zij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 3 juli 2019, ECLI:NL:RVS:2019:2073, over de arresten van 25 juli 2018, Alheto, ECLI:EU:C:2018:584, en 4 oktober 2018, Ahmedbekova en Ahmedbekov, ECLI:EU:C:2018:801).
Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. E.L. Iedema, griffier. De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Iedema griffier Uitgesproken in het openbaar op 16 maart 2022 853