Appeal dismissed for lack of new questions; interim relief refused as main appeal fails.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe court dismissed the appeal and refused interim relief, confirming the lower court's rejection of the asylum application. The appellant argued for a temporary stay of execution, but the court found the appeal raised no novel legal questions requiring re-evaluation. Consequently, the decision was upheld because the appellate body had already addressed the core issue of subsidiary status in a prior ruling.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 91, second paragraph; 92 of the Immigration Act 2000; Articles 8:81 and 8:82 of the General Administrative Law; The appeal must raise questions of law or fact not previously decided; if the appeal concerns an issue already resolved by the Administrative Chamber, it is inadmissible and the interim relief request is denied.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
202203861/1/V2 en 202203861/2/V2. Datum uitspraak: 17 augustus 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 23 juni 2022 in zaak nr. NL22.9333 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
Procesverloop Bij besluit van 17 mei 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 23 juni 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. R.C. van den Berg, advocaat te Waalwijk, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank.
Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 19 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:94, over de beoordeling van afvalligheid als afzonderlijk asielmotief). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.
2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Wissels, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier. w.g. Wissels voorzieningenrechter w.g. Prins griffier Uitgesproken in het openbaar op 17 augustus 2022 936