Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2022:2336 ECLI:NL:RVS:2022:2336 KI-generiert

Court dismisses appeal against enforcement order for unauthorized building modification by new owner.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2022:2336
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Court of Administrative Justice of the Council of State confirmed the lower court's decision to uphold an enforcement order against the appellant. The appellant argued that a prior 2016 ruling exempted her from enforcement orders because she acquired the property before 2007, claiming legal certainty. However, the court distinguished this case, noting the appellant herself modified the structure without a permit, making her the direct offender under the Environmental Law. Consequently, the court ruled that enforcement orders remain applicable despite her prior ownership status.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a; When a property owner modifies a structure without a permit after acquiring the title, they are considered the offender and subject to enforcement orders, overriding prior rulings based on ownership dates prior to specific legislation.

Schlagwörter

KI-generiert
enforcement order unauthorized modification environmental law legal certainty property ownership administrative enforcement building permit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a
artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 10 augustus 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Amersfoort, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­Nederland van 26 februari 2021 in zaak nr.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202102534/1/R4. Datum uitspraak: 10 augustus 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Amersfoort, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­Nederland van 26 februari 2021 in zaak nr. 20/587 in het geding tussen: [appellante] en het college van burgemeester en wethouders van Amersfoort. Openbare zitting gehouden op 10 augustus 2022 om 10:30 uur. Tegenwoordig: Staatsraad mr. E.A. Minderhoud, voorzitter griffier: mr.

J.A.A. van Roessel jurist: mr. C.P. Stouthamer Verschenen: [appellante], bijgestaan door [gemachtigde]; het college, vertegenwoordigd door mr. drs. H. Maaijen. Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van de rechtbank van 26 februari 2021, waarbij het beroep van [appellante] tegen het besluit van het college van 26 september 2019 ongegrond is verklaard. Bij dat besluit is een aan [appellante] opgelegde last onder dwangsom met betrekking tot het bijgebouw op het achtererf van het perceel [locatie] in Amersfoort in stand gelaten. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak.

Gronden: 1. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat uit de uitspraak van de Afdeling van 11 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1263, volgt dat aan haar geen last onder dwangsom kan worden opgelegd, omdat zij het eigendom van het bouwwerk voor 1 april 2007 heeft verkregen. Volgens haar kan daarom, wegens de rechtszekerheid, slechts bestuursdwang zonder kostenverhaal worden toegepast. 1.1. De uitspraak van de Afdeling van 11 mei 2016 waarnaar [appellante] verwijst, gaat over de situatie waarin een illegaal bouwwerk al bestond voordat de nieuwe eigenaar het perceel kocht.

De nieuwe eigenaar was in die zaak niet degene die het illegale bouwwerk zonder omgevingsvergunning had gebouwd. Daarom was diegene niet de overtreder van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. In deze zaak is de situatie anders, omdat het [appellante] zelf is geweest die het bouwwerk zonder vergunning heeft aangepast. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen is er alleen al hierdoor sprake van een overtreding ten aanzien waarvan [appellante] als overtreder kan worden aangemerkt. Dit betekent dat het college bevoegd is om middels een last onder dwangsom handhavend op te treden.

Het feit dat [appellante] in 1989 toestemming had van de verhuurder maakt dit niet anders. Naast de toestemming van de verhuurder heeft [appellante] ook een vergunning van het college nodig en die heeft zij niet.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.

3. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden. w.g. Minderhoud lid van de enkelvoudige kamer w.g. Van Roessel griffier 457-1005