Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2022:1029 ECLI:NL:RVS:2022:1029 KI-generiert

Court allows asylum seeker's appeal, overturning lower court on mandatory residence permit for unaccompanied minor.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2022:1029
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the asylum seeker's appeal admissible and granted it, overturning the District Court's dismissal. The lower court had incorrectly applied the policy regarding adequate reception in Iraq for unaccompanied minors, a stance the State Secretary later withdrew. Consequently, the State Secretary is ordered to issue a mandatory residence permit under the specific policy guidelines.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 8:54, first paragraph, and 91, second paragraph, of the General Administrative Law Act; The State Secretary must issue a mandatory residence permit for an unaccompanied minor if adequate reception is not available in the country of origin, and a lower court's refusal to do so based on such availability is erroneous if that assessment is subsequently corrected.

Schlagwörter

KI-generiert
mandatory residence permit unaccompanied minor adequate reception administrative appeal State Secretary policy overturning lower court Iraq reception standards

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
Paragraph B8/6.1 of the Vc 2000

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202006859/1/V1. Datum uitspraak: 7 april 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 26 november 2020 in zaak nr. NL20.12796 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 29 mei 2020 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, en geweigerd de vreemdeling ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen.

Bij uitspraak van 26 november 2020 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. L.E.J. Vleesenbeek, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris en de vreemdeling hebben desgevraagd nadere stukken ingediend. Overwegingen 1. Wat de vreemdeling in grief 1 tot en met 7, grief 9 en grief 10 aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd.

De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift in zoverre geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. De vreemdeling klaagt in grief 8 terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet voldoet aan de vereisten voor verlening van een verblijfsvergunning regulier volgens het buitenschuldbeleid voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen, neergelegd in paragraaf B8/6.1 van de Vc 2000, omdat hij bij terugkeer naar Irak adequate opvang heeft. De staatssecretaris heeft in reactie op door de Afdeling gestelde schriftelijke vragen bij brief van 7 februari 2022 meegedeeld dat hij zijn standpunt over adequate opvang in Irak voor de vreemdeling, zoals dat staat in het besluit van 29 mei 2020, niet langer handhaaft. De grief slaagt.

3. Het hoger beroep is daarom gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd voor zover die gaat over de weigering om de vreemdeling ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen. Het beroep is daarom ook gegrond en het besluit van 29 mei 2020 wordt in zoverre vernietigd. De staatssecretaris moet een nieuw besluit nemen over de verlening aan de vreemdeling van een verblijfsvergunning regulier volgens het buitenschuldbeleid voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Dit beleid staat in paragraaf B8/6.1 van de Vc 2000.

De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 26 november 2020 in zaak nr. NL20.12796, voor zover die gaat over de weigering om de vreemdeling ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen; III. verklaart het beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van 29 mei 2020, V-nr. […], voor zover dat gaat over de weigering om de vreemdeling ambtshalve een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen;

V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.656,50, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. D.A. Verburg, voorzitter, en mr. J.Th. Drop en mr. A. Kuijer, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. Verbeek, griffier. w.g. Verburg voorzitter w.g. Verbeek griffier Uitgesproken in het openbaar op 7 april 2022 670-938