Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2020:2713 ECLI:NL:RVS:2020:2713 KI-generiert

Court dismisses asylum appeal and interim relief request due to late evidence and lack of legal questions.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2020:2713
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the asylum seekers' appeal and rejected their request for interim relief. The applicants submitted new evidence after the lower court's decision, which the court ruled could not be considered as the administrative act was fixed by law. Furthermore, the appeal failed to raise questions requiring a ruling for legal unity or general legal protection. Consequently, the lower court's decision was confirmed, and the interim measure was denied.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000; Article 8:81 of the General Administrative Law Act: An appeal is inadmissible if it does not contain questions requiring a ruling for the unity of the law, the development of the law, or general legal protection, and evidence submitted after the lower court's decision cannot be taken into account.

Schlagwörter

KI-generiert
Aliens Act 2000 interim relief asylum appeal late evidence legal unity administrative act Raad van State

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8:81 of the General Administrative Law Act
Article 92 of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202005497/1/V3 en 202005497/2/V3. Datum uitspraak: 12 november 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [vreemdeling 1], [vreemdeling 2] en [vreemdeling 3], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 6 oktober 2020 in zaken nrs. NL20.16569, NL20.16570 en NL20.16571 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluiten van 31 augustus 2020 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard. Bij uitspraak van 6 oktober 2020 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. E. Ceylan, advocaat te Amersfoort, hoger beroep ingesteld. Ook hebben zij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De vreemdelingen hebben een nader stuk ingediend.

Overwegingen 1. Op 2 november 2020 hebben de vreemdelingen een stuk overgelegd waarmee zij aan willen tonen dat zij niet zullen worden toegelaten tot Zuid-Afrika. Dit stuk dateert van ná de uitspraak van de rechtbank en ook de inhoud ervan ziet op de periode van ná de uitspraak van de rechtbank. Dit stuk kan daarom niet bij de beoordeling van het hoger beroep worden betrokken, omdat de uitspraak van de rechtbank in de Vw 2000 dwingend als object van hoger beroep is aangewezen en de rechtbank dit stuk niet bij de beoordeling van het beroep heeft kunnen betrekken.

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. G.M.H. Hoogvliet, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van M.E. van Laar LLM, griffier. De voorzieningenrechter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. w.g. Van Laar griffier Uitgesproken in het openbaar op 12 november 2020 345-945.