Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2020:2253 ECLI:NL:RVS:2020:2253 KI-generiert

Court allows deportation suspension appeal, overturning lower court due to incorrect ECHR interpretation and lack of medical necessity proof.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2020:2253
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the Secretary of Justice's appeal against the District Court's decision to grant deportation suspension grounds. The lower court incorrectly interpreted the ECHR Paposhvili ruling and failed to find the asylum seeker's medical treatment in Morocco sufficiently proven. Consequently, the suspension was revoked, and the asylum seeker's claim was deemed inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 64 and 7:3, anhef en onder b, Awb; The Secretary of Justice may revoke a deportation suspension if the applicant fails to prove the necessity of medical treatment abroad or its inaccessibility, and the lower court must correctly interpret ECHR jurisprudence regarding expulsion risks.

Schlagwörter

KI-generiert
deportation suspension ECHR Paposhvili ruling medical necessity proof administrative appeal inadmissible claim

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 64 of the Aliens Act 2000
Article 7:3, anhef en onder b, of the General Administrative Law
artikel 64 van de Vw 2000
Procesverloop Bij besluit van 25 mei 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om krachtens artikel 64 van de Vw 2000 te bepalen dat zijn uitzetting achterwege blijft, afgewezen.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201905044/1/V1. Datum uitspraak: 17 september 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 13 juni 2019 in zaak nr. 19/517 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 25 mei 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om krachtens artikel 64 van de Vw 2000 te bepalen dat zijn uitzetting achterwege blijft, afgewezen.

Bij besluit van 17 januari 2019 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 13 juni 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A.C. de Klerk, advocaat te Amsterdam, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Overwegingen 1. De in de eerste grief opgeworpen rechtsvraag heeft de Afdeling beantwoord bij uitspraak van 29 maart 2019, ECLI:NL:RVS:2019:987. Uit de overwegingen van deze uitspraak volgt dat de staatssecretaris terecht klaagt dat de rechtbank een onjuiste uitleg heeft gegeven aan het arrest van het EHRM van 13 december 2016 in de zaak Paposhvili tegen België, ECLI:CE:ECHR:2016:1213JUD004173810. De grief slaagt.

2. De staatssecretaris klaagt in de tweede grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het bezwaar niet kennelijk ongegrond is. Van het horen mag slechts met toepassing van artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb worden afgezien, indien er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een andersluidend besluit. Dat doet zich hier voor, omdat de vreemdeling de daadwerkelijke kosten van de in antwoord 6b van het advies van het Bureau Medische Advisering van 8 maart 2018 genoemde in Marokko aanwezige behandeling ter voorkoming van een medische noodsituatie voor zijn in antwoord 4 genoemde psychotische klachten niet heeft aangetoond. Ook heeft de vreemdeling niet aannemelijk gemaakt dat die behandeling - om andere redenen - voor hem feitelijk niet toegankelijk is. De grief slaagt.

3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken, is het beroep alsnog ongegrond. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 13 juni 2019 in zaak nr. 19/517; III. verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. J.J. van Eck, voorzitter, en mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen en mr. A.J.C. de Moor-van Vught, leden, in tegenwoordigheid van mr. B.G.M. Laarhoven, griffier. w.g. Van Eck w.g. Laarhoven voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 17 september 2020 850-154.