Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2020:1854 ECLI:NL:RVS:2020:1854 KI-generiert

Court allows asylum seeker's appeal, ruling entry ban not triggered until leaving EU territory.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2020:1854
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the State Secretary's appeal admissible and overturned the District Court's decision. The State Secretary argued the entry ban was active because the applicant had left Italy, while the applicant contended the ban only activates upon leaving the entire EU. The court ruled that the entry ban takes effect only when the applicant leaves EU territory, meaning the ban had not yet started since the applicant remained within the EU. Consequently, the State Secretary's reliance on the principle of mutual trust was justified, and the lower court's finding was reversed.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 3 of the Return Directive; Article 27 of the Asylum Act 2000: The entry ban for a third-country national takes effect only upon leaving the territory of the Member States and other countries treated as such under the Dublin Regulation, not upon leaving a single Member State.

Schlagwörter

KI-generiert
entry ban activation EU territory definition mutual trust principle Dublin Regulation asylum seeker status administrative appeal return directive

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 3 of the Return Directive
Article 27 of the Asylum Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
ECLI:NL:RVS:2013:BZ2342
Court partially allows asylum appeal but dismisses entry ban appeal due to EU territory duration rules.
ECLI:EU:C:2017:590
Dit volgt ook uit het arrest van het Hof van Justitie van 26 juli 2017, Ouhrami, ECLI:EU:C:2017:590, punten 45, 53 en 58.
ECLI:EU:C:2011:268
De beroepsgrond van de vreemdeling dat een gevangenisstraf voor het overtreden van het inreisverbod in strijd is met het arrest van het Hof van 28 april 2011, El Dridi, ECLI:EU:C:2011:268, behoeft in het licht van het voorgaande geen bespreking.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201908095/1/V1. Datum uitspraak: 5 augustus 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 31 oktober 2019 in zaak nr. NL19.15183 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 1 juli 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 31 oktober 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. B.H. Werink, advocaat te Groningen, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. De vreemdeling heeft op 7 maart 2016 een asielaanvraag ingediend in Italië. De Italiaanse autoriteiten hebben deze aanvraag afgewezen en daarnaast een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

Op 27 maart 2019 heeft de vreemdeling een asielaanvraag ingediend in Nederland, die de staatssecretaris niet in behandeling heeft genomen, omdat Italië daar volgens hem verantwoordelijk voor is. De staatssecretaris heeft de Italiaanse autoriteiten dan ook verzocht om de vreemdeling terug te nemen. De Italiaanse autoriteiten zijn hiermee akkoord gegaan.

2. De staatssecretaris klaagt in de eerste grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het inreisverbod tegen de vreemdeling is ingegaan, omdat hij het grondgebied van Italië heeft verlaten. De rechtbank heeft volgens de staatssecretaris miskend dat het inreisverbod pas aanvangt wanneer de vreemdeling het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie heeft verlaten. De staatssecretaris klaagt in de tweede grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij er, gelet op het interstatelijk vertrouwensbeginsel, niet zonder meer van heeft mogen uitgaan dat de vreemdeling tot Italië wordt toegelaten, omdat hij in het claimverzoek geen melding heeft gemaakt van het tegen de vreemdeling uitgevaardigde inreisverbod.

De staatssecretaris betoogt dat de vreemdeling het grondgebied van de lidstaten nog niet heeft verlaten en dat het doorreizen van Italië naar Nederland daarom niet zal leiden tot een gevangenisstraf van één tot vier jaar, vanwege het overtreden van het inreisverbod. 2.1. Zoals de Afdeling heeft overwogen onder 11.4 van de uitspraak van 6 februari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ2342, vangt de duur van een inreisverbod aan op het moment dat een vreemdeling het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie, alsmede dat van de landen die voor de toepassing van de Dublinverordening (PB 2013 L 180) met een lidstaat van de Europese Unie gelijk zijn te stellen, daadwerkelijk heeft verlaten.

Dit volgt ook uit het arrest van het Hof van Justitie van 26 juli 2017, Ouhrami, ECLI:EU:C:2017:590, punten 45, 53 en 58. Nu niet in geschil is dat de vreemdeling na vertrek uit Italië slechts in Zwitserland, Oostenrijk en Nederland is geweest en hij het grondgebied van de Europese Unie en de daarmee gelijk te stellen landen dus niet heeft verlaten, heeft de staatssecretaris zich terecht op het standpunt gesteld dat het inreisverbod tegen de vreemdeling nog niet is ingegaan. 2.2. Gelet op de bespreking van de eerste grief heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat de staatssecretaris in dit geval niet zonder meer heeft mogen uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.

Gelet op het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag de staatssecretaris erop vertrouwen dat Italië zich houdt aan het arrest Ouhrami. Nu het inreisverbod nog niet is ingegaan, kan de terugkeer van de vreemdeling naar Italië niet leiden tot een gevangenisstraf voor het overtreden van dat verbod. De grieven slagen.

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. De beroepsgrond van de vreemdeling dat een gevangenisstraf voor het overtreden van het inreisverbod in strijd is met het arrest van het Hof van 28 april 2011, El Dridi, ECLI:EU:C:2011:268, behoeft in het licht van het voorgaande geen bespreking. Het beroep is alsnog ongegrond. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 31 oktober 2019 in zaak nr. NL19.15183; III. verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. J.J. van Eck, voorzitter, en mr. J.Th. Drop en mr. H.J.M. Baldinger, leden, in tegenwoordigheid van mr. T. van Goeverden-Clarenbeek, griffier. w.g. Van Eck w.g. Van Goeverden-Clarenbeek voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 augustus 2020 282-938.