Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2020:1275 ECLI:NL:RVS:2020:1275 KI-generiert

Court partially allows detention appeal but rejects asylum claim and damages request due to established risks.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2020:1275
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the detention appeal partially admissible while rejecting the asylum claim and damages request. The appellant argued that detention was unjustified due to the coronavirus pandemic preventing return and that lighter measures were sufficient. The court held that the risk of absconding remained despite the pandemic, necessitating detention, and thus dismissed the damages claim.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Algemene wet bestuursrecht; Wet vreemdelingenwet 2000: Detention remains necessary when the risk of absconding persists despite pandemic-related obstacles to return, and damages are not awarded for procedural errors in detention decisions.

Schlagwörter

KI-generiert
detention of foreigners risk of absconding coronavirus pandemic asylum claim rejection damages claim dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Algemene wet bestuursrecht, artikel 8:54, eerste lid
Wet vreemdelingenwet 2000

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

202002762/1/V3. Datum uitspraak: 27 mei 2020 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 30 april 2020 in zaak nr. NL20.9006 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 16 april 2020 is de vreemdeling in vreemdelingenbewaring gesteld. Bij uitspraak van 30 april 2020 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, de opheffing van de maatregel van bewaring met ingang van die dag bevolen en de vreemdeling schadevergoeding toegekend.

Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. H.A. Limonard, advocaat te Joure, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. De in de enige grief opgeworpen rechtsvraag over de uitbraak van het coronavirus en zicht op uitzetting heeft de Afdeling bij uitspraak van 29 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1141, beantwoord. Uit de overwegingen van die uitspraak volgt dat de grief slaagt.

2. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. De Afdeling beoordeelt het beroep. Daarbij bespreekt zij alleen beroepsgronden waarover de rechtbank nog geen oordeel heeft gegeven en beroepsgronden waarop na de overwegingen in hoger beroep nog moet worden beslist.

3. De vreemdeling betoogt dat de staatssecretaris ten onrechte de zware gronden 3c en 3i aan de maatregel ten grondslag heeft gelegd. Hij heeft namelijk geprobeerd om terug te keren, maar wegens corona is dit niet gelukt. Ook heeft hij alleen verklaard dat hij 'liever' niet terugkeert, maar daarmee is niet gezegd dat hij weigert terug te keren. 3.1. De vreemdeling heeft de feitelijke juistheid van de zware grond 3f en de lichte gronden 4b, 4c, 4d en 4e niet bestreden. Deze gronden kunnen de maatregel in beginsel dragen en de vreemdeling heeft geen omstandigheden aangevoerd die maken dat dit in zijn geval niet kan. Wat hij heeft aangevoerd over de zware gronden 3c en 3i hoeft daarom niet besproken te worden. De beroepsgrond faalt.

4. De vreemdeling betoogt verder dat hij zich niet aan het toezicht heeft onttrokken. Van het frustreren van de terugkeer is geen sprake geweest. Hij beschikte nog over opvang en die had gecontinueerd kunnen worden. De staatssecretaris had dus met een lichter middel dan bewaring kunnen volstaan. 4.1. De staatssecretaris heeft zich in de maatregel terecht op het standpunt gesteld dat gelet op de hiervoor vermelde gronden en het daaruit volgende onttrekkingsrisico geen lichter middel dan bewaring doeltreffend kan worden toegepast. Dat de vreemdeling nog opvang heeft en naar gesteld de terugkeer niet frustreert, neemt dit onttrekkingsrisico niet weg. De beroepsgrond faalt.

5. Het beroep is ongegrond. Het verzoek om schadevergoeding wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 30 april 2020 in zaak nr. NL20.9006; III. verklaart het beroep ongegrond; IV. wijst het verzoek om schadevergoeding af. Aldus vastgesteld door mr. J.Th. Drop, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van M.E. van Laar LLM, griffier. w.g. Drop w.g. Van Laar lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2020 347-846.