Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2019:3263 ECLI:NL:RVS:2019:3263 KI-generiert

Request for review of administrative decision dismissed as new facts were not unknown to the applicant. The court rejected the appeal against a closure decision. The court held that the review procedure is not for re-litigating settled disputes. The applicant failed to prove unknown facts. The court found no grounds for invalidating the decision. The request for review was dismissed. The applicant's arguments were based on known facts. The court applied Article 8:119 of the General Administrative Law. The decision was final and binding. The applicant had no remedy available. The court emphasized procedural fairness. The outcome was a dismissal of the request.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2019:3263
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the applicant's request for review of a final administrative decision. The applicant argued that the lower court had violated fair trial principles and failed to recognize the possibility of appealing a closure decision, but these claims were based on facts already known to both parties. The court ruled that the review procedure is not intended to re-litigate settled disputes or address arguments that could have been raised through proper appeal channels. Consequently, the request was rejected as it did not meet the strict criteria for review under Article 8:119 of the General Administrative Law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 8:119, first paragraph, of the General Administrative Law; The review procedure is not intended to re-litigate settled disputes or address arguments that could have been raised through proper appeal channels.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative review new facts requirement fair trial principles closure decision appeal procedural fairness

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8:119, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 8:18, fifth paragraph, of the General Administrative Law
Article 8:55, seventh paragraph, of the General Administrative Law
Article 8:104, second paragraph, sub-item c, of the General Administrative Law
Article 6 of the European Convention on Human Rights
artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 25 september 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het verzoek van: [verzoeker], wonend te [woonplaats], verzoeker, om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak van de Afdeling van 20 december 2018, in zaak nr.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201901269/1/A3. Datum uitspraak: 25 september 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het verzoek van: [verzoeker], wonend te [woonplaats], verzoeker, om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak van de Afdeling van 20 december 2018, in zaak nr. 201802030/3/A3. Procesverloop Bij uitspraak van 20 december 2018, in zaak nr. 201802030/3/A3, heeft de Afdeling het verzet van [verzoeker] tegen de uitspraak van de Afdeling van 17 mei 2018, in zaak nr. 201802030/2/A3, ongegrond verklaard. De uitspraak is aangehecht.

Bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 12 februari 2019, heeft [verzoeker] de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien. In die brief heeft [verzoeker] tevens een aantal buitenwettelijke verzoeken gedaan, onder meer tot vervallenverklaring en rectificatie. De Afdeling heeft het verzoek ter zitting behandeld op 4 september 2019, waar [verzoeker] niet is verschenen. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 8:119, eerste lid, van de Awb kan de Afdeling op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die: a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak, b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en c. waren zij bij de Afdeling eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.

2. De uitspraak van 20 december 2018 waartegen dit verzoekschrift zich richt, bevat de ongegrondverklaring van het verzet tegen de uitspraak van 17 mei 2018. Bij die uitspraak heeft de Afdeling zich onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het hoger beroep tegen de beslissing van de rechtbank van 29 januari 2018. Daartoe heeft de Afdeling overwogen dat de aangevallen beslissing van de rechtbank een beslissing op een wrakingsverzoek betreft, waartegen ingevolge artikel 8:18, vijfde lid, van de Awb geen hoger beroep kan worden ingesteld. De uitspraak van de rechtbank van 18 februari 2018 (bedoeld is: 26 februari 2018) in de onderliggende zaak nr. 16/4142-V is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Awb, waartegen ingevolge artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, evenmin hoger beroep kan worden ingesteld, aldus de Afdeling in die uitspraak.

3. In het verzoekschrift heeft [verzoeker] uiteengezet dat hij het niet eens is met de uitspraak waarvan hij herziening verzoekt. [verzoeker] voert hiertoe het volgende aan. Hij wijst erop dat hij door de wrakingskamer van de rechtbank niet ter zitting is gehoord. De wrakingskamer heeft hiermee het wrakingsprotocol onjuist toegepast en de onpartijdigheid van de rechtbank is hierdoor geschonden. Dat is in strijd met artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Volgens [verzoeker] heeft de Afdeling in de verzetuitspraak dit niet onderkend. Verder wijst [verzoeker] erop dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het wel degelijk mogelijk is hoger beroep in te stellen tegen een wrakingsbeslissing. Indien de Afdeling dit allemaal had geweten dan zou zij een uitspraak met een andere uitkomst hebben gedaan, aldus [verzoeker].

4. Hetgeen [verzoeker] aanvoert, betreft geen nieuwe feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. De feiten en omstandigheden die hij hiervoor aanvoert, waren hem, en ook de Afdeling, reeds voor de uitspraak bekend. In de uitspraak waarvan [verzoeker] herziening heeft verzocht, heeft de Afdeling al een oordeel gegeven over die feiten en omstandigheden. De Afdeling heeft daarbij overwogen dat grond kan bestaan om - in weerwil van artikel 8:18, vijfde lid, van de Awb - kennis te nemen van een hoger beroep tegen een beslissing op een wrakingsverzoek in geval van zodanige schending van beginselen van een goede procesorde dan wel fundamentele rechtsbeginselen dat geoordeeld moet worden dat er geen eerlijk proces is geweest.

De Afdeling heeft in die uitspraak geoordeeld dat daarvan in dit geval geen sprake is. De Afdeling heeft daarbij overwogen dat indien [verzoeker] iets had willen ondernemen tegen de zijns inziens oneerlijke behandeling van zijn zaak door de rechtbank, het in de rede had gelegen dat hij hoger beroep had ingesteld tegen de uitspraak van 26 februari 2018 en in dat kader had aangevoerd dat er aanleiding is om - in weerwil van artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb - kennis te nemen van het hoger beroep. In dat geval had de Afdeling kunnen onderzoeken of zich tijdens de gehele procedure bij de rechtbank een zodanige schending van beginselen van een goede procesorde dan wel fundamentele rechtsbeginselen had voorgedaan dat geoordeeld moet worden dat er geen eerlijk proces is geweest. [verzoeker] is evenwel niet opgekomen tegen de uitspraak in de onderliggende zaak van 26 februari 2018, die ten tijde van het instellen van het hoger beroep al wel was gewezen.

Uit het verzoekschrift van [verzoeker] blijkt dat hij het niet eens is met dit oordeel. Het bijzondere rechtsmiddel herziening dient er echter niet toe om een geschil waarin is beslist, naar aanleiding van de uitspraak opnieuw aan de rechter voor te leggen.

5. Gelet op het vorenstaande dient het verzoek te worden afgewezen. Hetgeen [verzoeker] aanvoert, geeft evenmin aanleiding van de door hem genoemde buitenwettelijke mogelijkheden om de uitspraak ambtshalve vervallen te verklaren of te rectificeren gebruik te maken. Die mogelijkheden zijn bedoeld voor uitzonderlijke, hier niet aan de orde zijnde gevallen. Ook anderszins bestaat er geen aanleiding de uitspraak teniet te doen.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. J.E.M. Polak, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. Y. Soffner, griffier. w.g. Polak w.g. Soffner lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 september 2019 818.