Asylum appeal allowed; tattoo coverage issue requires individual assessment; preliminary injunction denied.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State declared the asylum applicant's appeal admissible and the lower court's decision void due to a failure to properly assess tattoo coverage. While the applicant argued tattoos could be covered under all circumstances, the court ruled this requires individual evaluation based on prior precedent. Consequently, the asylum decision was annulled, but the request for a preliminary injunction was rejected.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticle 91, second paragraph of the Aliens Act 2000; Article 3:46 of the General Administrative Law Act: An appeal question regarding the coverage of tattoos is admissible only if it requires a new interpretation of law or facts not yet settled, and the court must annul a decision if it fails to apply established case law requiring individual assessment of tattoo concealment.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
201906687/1/V2 en 201906687/2/V2. Datum uitspraak: 24 september 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht, hierna: de Awb) en, met toepassing van artikel 92 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 29 augustus 2019 in zaak nr. NL19.18056 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
Procesverloop Bij besluit van 26 juli 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 29 augustus 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.E. Stassen-Buijs, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Voorts heeft de vreemdeling de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Vervolgens is het onderzoek gesloten.
Overwegingen 1. Wat de vreemdeling in de grieven 1 en 2 heeft aangevoerd, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. De in de derde grief opgeworpen vraag over de betekenis van de tatoeages van de vreemdeling en het onder alle omstandigheden kunnen bedekken ervan, heeft de Afdeling eerder bij uitspraken van 31 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1802 en ECLI:NL:RVS:2018:1803, beantwoord. Uit deze uitspraken volgt dat een tatoeage niet onder alle omstandigheden bedekt kan worden gehouden. Uit de overwegingen van die uitspraken, die hier van overeenkomstige toepassing zijn, vloeit verder voort dat het hoger beroep kennelijk gegrond is en de uitspraak van de rechtbank moet worden vernietigd. Doende wat de rechtbank zou moeten doen, zal de Afdeling het beroep alsnog gegrond verklaren en het besluit van 26 juli 2019 wegens strijd met artikel 3:46 van de Awb vernietigen. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen.
3. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 29 augustus 2019 in zaak nr. NL19.18056; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van 26 juli 2019, V-nummer […]; V. wijst het verzoek af; VI. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.536,00 (zegge: vijftienhonderdzesendertig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. J.J. van Eck, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. S. Yildiz, griffier. w.g. Van Eck w.g. Yildiz voorzieningenrechter griffier Uitgesproken in het openbaar op 24 september 2019 594.