Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2019:155 ECLI:NL:RVS:2019:155 KI-generiert

Administrative court dismisses appeal against waste enforcement where client failed to prove non-compliance or employer liability.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2019:155
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the appellant's appeal against an administrative order for emergency enforcement. The municipality enforced waste regulations after finding a labeled box near a collection container, presuming the owner was the violator. The appellant argued a cleaner placed the box but failed to provide a cleaner's statement or medical proof of incapacity to the authorities. The court ruled that without such evidence, the presumption of guilt stands and the appellant remains liable for the violation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Afvalstoffenverordening 2010; Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening 2010: The owner of waste found in violation of regulations is presumed the violator unless they can prove they did not commit the offense or are responsible for an agent's actions.

Schlagwörter

KI-generiert
waste management enforcement administrative presumption of guilt emergency administrative coercion liability for agent's acts burden of proof reversal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag
Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201801717/1/A1. Datum uitspraak: 23 januari 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Den Haag, en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 13 november 2017 heeft het college zijn beslissing om op 7 november 2017 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag (hierna: de Afvalstoffenverordening) en het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag op onjuiste wijze aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld.

Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten een bedrag van € 126,00, voor rekening van [appellante] komt. Bij besluit van 15 februari 2018 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 17 december 2018, waar het college, vertegenwoordigd door mr. F. Naghi-Zadeh, is verschenen. Overwegingen 1.

De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een doos die op 7 november 2017 naast een aangewezen inzamelvoorziening ter hoogte van Larensestraat 1 te Den Haag (hierna: de container) is aangetroffen. Omdat op de doos een adressticker met de naam- en adresgegevens van [appellante] is aangetroffen, heeft het college haar in het besluit van 13 november 2017 als overtreder van artikel 9 van de Afvalstoffenverordening aangemerkt. 2. [appellante] betoogt dat het college haar ten onrechte als overtreder heeft aangemerkt.

Zij stelt dat zij niet degene is geweest die de doos naast de container heeft achtergelaten, maar dat een klusser via Burenhulp die bij haar in huis aan het werk was dit heeft gedaan. Zij stelt dat zij zelf te oud is om huisvuil naar de container te brengen. 2.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, onder meer in de uitspraak van 23 augustus 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2239, zal in de regel mogen worden aangenomen dat de persoon tot wie een aangetroffen afvalstof kan worden herleid, ook de overtreder is. Dit geldt echter niet indien diegene aannemelijk maakt dat hij niet degene is geweest die het te handhaven voorschrift heeft geschonden. 2.2.

Vaststaat dat op 7 november 2017 naast de container een doos is aangetroffen, die daarmee in strijd met de Afvalstoffenverordening ter inzameling was aangeboden. De doos kan tot [appellante] worden herleid, nu daarop een sticker is aangetroffen met haar naam- en adresgegevens. Dit betekent dat, tenzij [appellante] aannemelijk maakt dat zij niet degene is geweest die de doos op onjuiste wijze heeft aangeboden, het college mag aannemen dat zij de overtreder is. Het college heeft [appellante] op 2 februari 2018 telefonisch gehoord over haar bezwaar.

In het verslag van deze telefonische hoorzitting staat dat het college [appellante] in de gelegenheid heeft gesteld om een verklaring van de door [appellante] bedoelde klusser te overleggen en om een medische verklaring te overleggen waaruit kan worden afgeleid dat zij zelf niet in staat was om de doos naar de container te brengen. [appellante] heeft van deze gelegenheid geen gebruik gemaakt. Ook in beroep heeft [appellante] haar stellingen niet met verklaringen of op een andere wijze onderbouwd. Zij heeft dan ook niet aannemelijk gemaakt dat niet zij, maar een ander de doos naast de container heeft achtergelaten.

Daar komt bij dat ook indien [appellante] zou moeten worden gevolgd in haar stelling dat de doos niet door haar, maar door de door haar bedoelde klusser naast de container is achtergelaten, de overtreding aan haar kan worden toegerekend. Volgens [appellante] heeft deze klusser afval van de werkzaamheden die hij in het huis van [appellante] uitvoerde in deze doos naar de container gebracht. In dat geval moet het ervoor worden gehouden dat de klusser deze doos met afval in opdracht van [appellante] naar de container heeft gebracht. [appellante] kan dan verantwoordelijk worden gehouden voor het naast de container achterlaten van de doos en om die reden als overtreder worden aangemerkt.

3. Het beroep is ongegrond.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.N. Witsen, griffier. w.g. Troostwijk w.g. Witsen lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 23 januari 2019 727.