Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2019:152 ECLI:NL:RVS:2019:152 KI-generiert

Court dismisses appeal against administrative enforcement costs for improper waste disposal despite full bin conditions.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2019:152
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Law Board of the Council of State dismissed the appellant's appeal against a decision to enforce administrative coercion for improper waste disposal. The appellant admitted leaving waste beside the collection container but argued the bin was full and lacked a contact number, making enforcement unfair. The court ruled that the obligation to dispose of waste correctly remains regardless of bin conditions or lack of notification mechanisms, thus justifying the cost recovery.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 9 of the Waste Management Regulation 2010; The obligation to offer waste for collection in accordance with regulations applies regardless of the state of the collection container or the absence of a contact number for reporting full bins.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative enforcement waste management regulation cost recovery improper disposal collection container conditions

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 9 of the Waste Management Regulation 2010 of the Municipality of The Hague
Implementation Decree Waste Management Regulation 2010 of the Municipality of The Hague

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201801750/1/A1. Datum uitspraak: 23 januari 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Den Haag, en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 5 december 2017 heeft het college zijn beslissing om op 30 november 2017 spoedeisende bestuursdwang toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag (hierna: de Afvalstoffenverordening) en het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag op onjuiste wijze aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld.

Daarbij heeft het college vermeld dat een gedeelte van de kosten van de toepassing van bestuursdwang, te weten een bedrag van € 126,00, voor rekening van [appellante] komt. Bij besluit van 23 februari 2018 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 8 januari 2019, waar [appellante] en het college, vertegenwoordigd door mr. F. Naghi-Zadeh, zijn verschenen.

Overwegingen 1. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een doos die op 30 november 2017 naast een aangewezen inzamelvoorziening ter hoogte van Belgischeplein 35 te Den Haag (hierna: de container) is aangetroffen. Omdat op de doos een adressticker met de naam- en adresgegevens van [appellante] is aangetroffen, heeft het college haar in het besluit van 5 december 2017 als overtreder van artikel 9 van de Afvalstoffenverordening aangemerkt. 2. [appellante] betwist niet dat zij de doos naast de container heeft achtergelaten, maar betoogt dat het college ten onrechte kosten voor de verwijdering van de doos in rekening heeft gebracht.

Zij voert aan dat de container vol was en er al dagenlang een grote hoeveelheid zwerfafval rond de container aanwezig was waartegen het college niets ondernam. Bovendien was op de bewuste container geen telefoonnummer vermeld waarop een melding van een volle container en zwerfafval kon worden gedaan. Zij acht het onredelijk dat vervolgens vrijwel direct wordt opgetreden tegen de ene doos die van haar afkomstig is en de kosten daarvan op haar worden verhaald. 2.1. Het behoort tot de verantwoordelijkheid van degene die huisvuil ter inzameling aanbiedt om dit op juiste wijze te doen. [appellante] betwist niet dat zij de doos naast de container heeft achtergelaten.

Daarmee heeft zij in strijd met artikel 9 van de Afvalstoffenverordening gehandeld. De door [appellante] gestelde omstandigheid dat de container vol was en al enkele dagen een grote hoeveelheid zwerfafval rond de container aanwezig was, ontsloeg haar niet van de verplichting om de doos in overeenstemming met de daarvoor geldende regels ter inzameling aan te bieden. Ook de omstandigheid dat op de container geen telefoonnummer was vermeld waarop een melding van een volle container en zwerfafval kon worden gedaan, ontsloeg haar niet van die verplichting.

Wanneer de container vol of niet toegankelijk is, dient de aanbieder uit te wijken naar een andere container of het huisvuil terug naar huis nemen om het op een ander moment naar een container te brengen. Dat is niet anders in geval al ander zwerfafval rond de container aanwezig is. Nu [appellante] artikel 9 van de Afvalstoffenverordening heeft overtreden, mocht het college een gedeelte van de kosten voor het verwijderen van de doos op haar verhalen. Het betoog faalt.

3. Het beroep is ongegrond.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.N. Witsen, griffier. w.g. Troostwijk w.g. Witsen lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 23 januari 2019 727.