Appeal dismissed as inadmissible due to lack of interest following a prior ruling on the zoning plan.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State declared the appeal inadmissible because the appellant's interest in a substantive review had expired following a previous decision invalidating the zoning plan. The appellant argued that new environmental permits were required to deviate from the old zoning plan, but the court noted that the new plan already permitted the housing developments. Consequently, the appellant could no longer achieve their desired result of refusing the permits, rendering the appeal moot.
Legislator-Regeste
KI-generiertWabo art. 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3°; When a prior administrative decision invalidates the zoning plan underlying an environmental permit, the appellant loses interest in a substantive review if the new plan permits the activity, rendering the appeal inadmissible.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
201803607/1/A1. Datum uitspraak: 19 september 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant A] en [appellant B], beide gevestigd te Amsterdam, hierna tezamen in enkelvoud: [appellant]), appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 15 maart 2018 in zaken nrs. 17/133, 17/684, 17/1184 en 17/1759 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam. Procesverloop Bij besluit van 25 november 2016 heeft het college aan De Alliantie Ontwikkeling B.V. (hierna: De Alliantie) omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van 47 huurwoningen aan de Distelweg 311 tot en met 403 en Lia Doranastraat 88 te Amsterdam.
Bij besluit van 20 december 2016 heeft het college aan De Alliantie omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van 37 koopwoningen aan de Distelweg, Lia Doranastraat 4 tot en met 76 (even) en Leen Jongewaardkade 41 te Amsterdam. Bij besluit van 10 januari 2017 heeft het college aan De Alliantie omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van 42 huurwoningen aan de Distelweg 407 en Lia Doranastraat 69 tot en met 151 te Amsterdam. Bij besluit van 1 februari 2017 heeft het college aan De Alliantie omgevingsvergunning verleend voor het oprichten van 49 huurwoningen aan de Conny Stuartstraat 75 tot en met 173 (oneven) te Amsterdam.
Bij uitspraak van 15 maart 2018 heeft de rechtbank het door [appellant] tegen de besluiten van 25 november 2016, 20 december 2016, 10 januari 2017 en 1 februari 2017 ingestelde beroepen gegrond verklaard, deze besluiten vernietigd en bepaald dat de rechtsgevolgen daarvan geheel in stand blijven. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Alliantie heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 6 september 2018, waar [appellant], vertegenwoordigd door [gemachtigde], bijgestaan door mr.
H. Elmas, advocaat te Zaandam, het college, vertegenwoordigd door mr. M. Hop, mr. E.R. Slot en mr. D.A. Cleton, en De Alliantie, vertegenwoordigd door mr. J.C. Ellerman, advocaat te Amsterdam, zijn verschenen Overwegingen 1. Het bouwplan maakt deel uit van het zogeheten Cityplotsproject dat voorziet in de ontwikkeling van woningen op het voormalige bedrijfsterrein van Air Products aan de Distelweg 99-105 en Asterweg 49 te Amsterdam. Fase 1 van het project betreft de invulling van zes bouwblokken, te weten blok A3, A7, B1, B4, B6 en B15. De bouwplannen zien op bouwblok B1, B15, A3 en B4. 2. [appellant A] is een bedrijf dat is gevestigd aan de Distelweg en dat zich toelegt op het poedercoaten en natlakken van middelgrote metaalproducten. [appellant] vreest als gevolg van de realisering van de voorziene woningen in haar bedrijfsvoering te worden belemmerd.
3. De bouwplannen zijn in strijd met het ten tijde van de bestreden besluiten geldende bestemmingsplan "Derde partiële herziening bestemmingsplan Buiksloterham". Het college heeft met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3°, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (hierna: de Wabo) omgevingsvergunningen voor de bouwplannen verleend.
4. Het hoger beroep richt zich tegen de omgevingsvergunning voor zover deze ziet op het afwijken van het bestemmingsplan "Derde partiële herziening bestemmingsplan Buiksloterham". Bij besluit van 21 december 2016 heeft de raad het bestemmingsplan "Vierde partiële herziening bestemmingsplan Buiksloterham" vastgesteld. Vast staat dat het bestemmingsplan "Vierde partiële herziening bestemmingsplan Buiksloterham" de met de omgevingsvergunningen voorziene huur- en koopwoningen mogelijk maakt. Bij uitspraak van 27 september 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2597, heeft de Afdeling het beroep van [appellant] tegen het besluit van 21 december 2016 gegrond verklaard, dit besluit vernietigd en bepaald dat de rechtsgevolgen van dit besluit geheel in stand blijven.
Dit betekent dat, indien het hoger beroep tot vernietiging van de besluiten van 25 november 2016, 20 december 2016, 10 januari 2017 en 1 februari 2017, zonder in stand laten van de rechtsgevolgen, zou leiden, het college nieuwe besluiten zou moeten nemen waarbij het bouwplan aan het bestemmingsplan "Vierde partiële herziening bestemmingsplan Buiksloterham" zou moeten worden getoetst. De bouwplannen zijn in overeenstemming met dat bestemmingsplan, zodat daarvoor niet langer omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan is vereist.
In dat kader wordt verwezen naar de uitspraak van de Afdeling van heden, ECLI:NL:RVS:2018:2998. [appellant] kan met het hoger beroep het door haar gewenste resultaat, te weten weigeringen van de gevraagde omgevingsvergunningen voor het afwijken van het bestemmingsplan, dan ook niet bereiken. Nu ook overigens niet is gebleken van omstandigheden op grond waarvan een belang bestaat bij een inhoudelijke beoordeling van de gronden van het hoger beroep, moet worden geoordeeld dat het belang bij beoordeling van die gronden met de uitspraak van de Afdeling van 27 september 2017 is vervallen en dat het hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard.
5. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. A.B.M. Hent en mr. F.D. van Heijningen, leden, in tegenwoordigheid van mr. M. Kos, griffier. w.g. Lubberdink w.g. Kos voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 19 september 2018 580.