Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2018:3001 ECLI:NL:RVS:2018:3001 KI-generiert

Cabinet of State allowed asylum appeal against detention due to PTSD and trauma requiring special hearing accommodations.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2018:3001
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the lower court's decision to annul the asylum rejection partially invalid regarding the assessment of the applicant's capacity to testify. The applicant, a Zambian woman, alleged severe sexual violence and trafficking, while the State Secretary argued her testimony was consistent despite trauma. The court found the lower court erred in concluding the applicant could not provide a coherent statement without specific accommodations for her post-traumatic stress disorder.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 3:1, first paragraph, and 3:3, first paragraph, of the General Administrative Law; The court must ensure that the assessment of an asylum seeker's ability to testify accounts for severe psychological trauma and requires appropriate procedural accommodations to guarantee a fair hearing.

Schlagwörter

KI-generiert
asylum procedure post-traumatic stress disorder hearing accommodations trauma assessment administrative law capacity to testify fair hearing

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 3:1, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 3:3, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 8:115, first paragraph, letter b, of the General Administrative Law
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
[2017] EWCA Civ 1123
Verder betoogt de staatssecretaris dat rechtbank bij haar oordeel ten onrechte steun heeft gevonden in de uitspraak van het UK Court of Appeal van 27 juli 2017, [2017] EWCA Civ 1123.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201708498/1/V2. Datum uitspraak: 19 september 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) op het hoger beroep van: de minister van Veiligheid en Justitie, thans: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 21 september 2017 in zaak nr. 16/29612 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 24 oktober 2016 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 21 september 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van wat in de uitspraak is overwogen. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.G. Matze, advocaat te Breda, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De vreemdeling is geboren op [2002] en heeft de Zambiaanse nationaliteit.

Zij heeft aan haar asielaanvraag ten grondslag gelegd dat zij in Zambia slachtoffer is geweest van mensenhandel en stelselmatig seksueel is misbruikt. Zo heeft zij verklaard dat zij is verkracht door een onbekende man en ook door een oom bij wie zij samen met haar zus na het vertrek van hun pleegmoeder enige tijd in huis heeft gewoond. Vervolgens heeft deze oom haar en haar zus uit huis gezet. Daarna leefden zij op straat en werden zij gedwongen tot prostitutie, aldus de vreemdeling. De staatssecretaris heeft het asielrelaas ongeloofwaardig geacht.

2. De rechtbank heeft overwogen dat zich in dit geval een cumulatie van bijzondere, individuele omstandigheden voordoet. Daarbij heeft zij erop gewezen dat een medewerker van stichting Nidos tijdens een gesprek met de gehoorambtenaar voorafgaand aan het aanmeldgehoor kenbaar heeft gemaakt dat de vreemdeling zwaar getraumatiseerd is door gebeurtenissen uit het verleden en dat zij extreem angstig is. Verder heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat uit een bij de zienswijze overgelegd rapport van GGZ Drenthe "De Evenaar" van 31 maart 2016 blijkt dat de vreemdeling lijdt aan een chronische posttraumatische stressstoornis die grotendeels gerelateerd is aan ingrijpende gebeurtenissen die zij in het land van herkomst heeft meegemaakt. De rechtbank heeft tot slot in haar oordeel betrokken dat de vreemdeling ten tijde van het nader gehoor alleen Lala sprak en dat daarom haar zus die naast Lala ook Engels spreekt, ondanks haar eigen psychische gesteldheid heeft gefungeerd als tolk, omdat er in Nederland geen tolken in de taal Lala beschikbaar zijn.

3. In zijn eerste grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat uit het bestreden besluit niet blijkt dat hij voldoende rekening heeft gehouden met de invloed die de onder 2 vermelde bijzondere, individuele omstandigheden hebben gehad op het vermogen van de vreemdeling om te verklaren. De staatssecretaris voert hiertoe aan dat er in dit geval geen aanleiding is om aan te nemen dat de vreemdeling, omdat zij getraumatiseerd is, niet in staat was consistente, coherente en volledige verklaringen af te leggen. Verder betoogt de staatssecretaris dat rechtbank bij haar oordeel ten onrechte steun heeft gevonden in de uitspraak van het UK Court of Appeal van 27 juli 2017, [2017] EWCA Civ 1123. 3.1.

In het FMMU-advies van 5 oktober 2015 staat dat de vreemdeling kan worden gehoord, maar dat zij te kennen heeft gegeven in gesprekken boos te worden als pijnlijke ervaringen en herinneringen aan bod komen, dat zij in het verleden ook wel eens fysiek is uitgevallen, dat haar zus een kalmerende invloed op haar heeft, dat haar uithoudingsvermogen en attentieboog beperkt zijn en dat zij niet langer dan twee uur achter elkaar kan worden gehoord. De rechtbank heeft onbestreden overwogen dat uit het rapport van het nader gehoor blijkt dat met de in het FMMU-advies vermelde beperkingen zo veel mogelijk rekening is gehouden.

De staatssecretaris heeft er in dit verband nog op gewezen dat de vreemdeling alleen op relevante punten is gehoord waarbij rekening is gehouden met haar leeftijd en situatie en dat tijdens het nader gehoor niet is gebleken dat zij niet in staat was haar asielrelaas naar voren te brengen. Verder wijst de staatssecretaris er terecht op dat de vreemdeling geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om met behulp van haar zus haar relaas op schrift te stellen, maar te kennen heeft gegeven haar verhaal mondeling naar voren te willen brengen, waarna zij, in overleg met haar gemachtigde, met haar zus als tolk over haar asielmotieven is gehoord.

Daarnaast voert de staatssecretaris terecht aan dat in deze zaak, anders dan in de uitspraak van het Britse Court of Appeal van 27 juli 2017, geen informatie is ingebracht waaruit volgt dat de problematiek waarmee de vreemdeling bekend is van invloed is op haar vermogen om te verklaren. Anders dan de rechtbank heeft overwogen heeft de staatssecretaris in de in 2 weergegeven informatie dan ook terecht geen aanleiding gezien om aan te nemen dat de vreemdeling niet consistent, coherent en volledig kon verklaren. De grief slaagt.

4. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. De Afdeling zal de zaak krachtens artikel 8:115, eerste lid, aanhef en onder b, van de Awb naar de rechtbank terugwijzen om door haar te worden behandeld en beslist met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 21 september 2017 in zaak nr. 16/29612; III. wijst de zaak naar de rechtbank terug. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. J.J. van Eck en mr. G.M.H. Hoogvliet, leden, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier. w.g. Verheij w.g. Bossmann voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 19 september 2018 363-869.