Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2018:1008 ECLI:NL:RVS:2018:1008 KI-generiert

Court allows asylum seekers' appeal, overturning lower court dismissal of Kuwait asylum claims due to insufficient third-country safety assessment.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2018:1008
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the asylum seekers' appeal admissible and overturned the District Court's dismissal of their applications for temporary residence permits. The applicants argued that Kuwait is not a safe third country and that the State Secretary failed to adequately justify this classification, citing the Court of Justice's prior finding on Kuwait's safety status. The court held that the lower court erred by not recognizing the State Secretary's position as a new element requiring specific relevance to the applicants' cases, thereby granting the appeal and annulling the original decisions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 30a, first paragraph, sub-item d of the Aliens Act 2000; Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000; Article 3:46 of the General Administrative Law; The court must recognize a prior judicial finding regarding a country's safety status as a new element relevant to individual asylum applications if the administrative authority relies on it without sufficient motivation.

Schlagwörter

KI-generiert
asylum application safe third country new element non-refoulement principle administrative review Kuwait safety status procedural error

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 30a, first paragraph, sub-item d of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000
Article 3:46 of the General Administrative Law
artikel 3:46 van de Awb
Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling de beroepen van de vreemdelingen tegen de besluiten alsnog gegrond verklaren en de besluiten wegens strijd met artikel 3:46 van de Awb vernietigen.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201702615/1/V3. Datum uitspraak: 22 maart 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdelingen], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 20 maart 2017 in zaken nrs. 17/4040 en 17/4043 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij onderscheiden besluiten van 21 februari 2017 (hierna: de besluiten) heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 20 maart 2017 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. F.L.M. van Haren, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. De vreemdelingen hebben een nader stuk ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De staatssecretaris heeft de asielaanvragen van de vreemdelingen krachtens artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) niet-ontvankelijk verklaard.

Daarbij heeft de staatssecretaris zich op het standpunt gesteld dat Koeweit voor de vreemdelingen nog altijd een veilig derde land is.

2. Hetgeen de vreemdelingen in grief 1 hebben aangevoerd over toegang tot Koeweit, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vraag opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeft, wordt, gelet op het bepaalde in artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

3. Voorts klagen de vreemdelingen in grief 2 dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de door hen aangevoerde omstandigheid dat Koeweit geen veilig derde land is, geen nieuw element of nieuwe bevinding is die relevant is voor de beoordeling van de aanvragen in de zin van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw 2000. Daartoe voeren de vreemdelingen aan dat de staatssecretaris niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat Koeweit het non-refoulementbeginsel naleeft en in Koeweit bescherming overeenkomstig het Vluchtelingenverdrag wordt geboden als bedoeld in artikel 3.106a, eerste lid, aanhef en onder c en e, van het Vreemdelingenbesluit 2000.

4. De in het hogerberoepschrift opgeworpen rechtsvraag of Koeweit een veilig derde land is, heeft de Afdeling beantwoord in de uitspraak van 13 december 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3379. In de besluiten heeft de staatssecretaris aan zijn standpunt dat Koeweit voor de vreemdelingen als veilig derde land kan worden beschouwd geen andere motivering ten grondslag gelegd dan die welke de Afdeling in de uitspraak van 13 december 2017 ondeugdelijk heeft bevonden. Derhalve heeft de rechtbank niet onderkend dat de staatssecretaris de door de vreemdelingen aangevoerde omstandigheid dat Koeweit geen veilig derde land is als nieuw element of nieuwe bevinding had moeten aanmerken die relevant is voor de beoordeling van de aanvragen in de zin van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw 2000. Gelet hierop slaagt de grief.

5. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling de beroepen van de vreemdelingen tegen de besluiten alsnog gegrond verklaren en de besluiten wegens strijd met artikel 3:46 van de Awb vernietigen.

6. De staatssecretaris moet op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 20 maart 2017 in zaken nrs. 17/4040 en 17/4043; III. verklaart de door de vreemdelingen bij de rechtbank in die zaken ingestelde beroepen gegrond; IV. vernietigt de besluiten van de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid van 21 februari 2017, V-nummers […] en […];

V. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdelingen in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.503,00 (zegge: vijftienhonderddrie euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. G.M.H. Hoogvliet, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Nieuwenhuizen, griffier. w.g. Verheij w.g. Nieuwenhuizen voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 22 maart 2018 633.