Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2017:1085 ECLI:NL:RVS:2017:1085 KI-generiert

Court allows tax authority appeal, overturning lower court on insufficient proof of rent costs.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2017:1085
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State allowed the tax authority's appeal against the District Court's decision regarding 2015 rent allowance. The taxpayer submitted unsigned rent receipts late in the proceedings without further corroboration, while the authority argued these documents lacked evidentiary weight. The court held that the taxpayer failed to prove actual rent payments were made, necessitating the reversal of the lower court's finding.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet algemene bepalingen sociale zekerheid; Wet huurtoeslag 2015: The applicant must substantiate rent payments with reliable evidence, and late submission of unsigned receipts without corroboration fails to meet this burden.

Schlagwörter

KI-generiert
rent allowance burden of proof evidentiary weight tax authority appeal administrative review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet algemene bepalingen sociale zekerheid
Wet huurtoeslag 2015

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201604965/1/A2. Datum uitspraak: 19 april 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: de Belastingdienst/Toeslagen, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 26 mei 2016 in zaak nr. 15/9386 in het geding tussen: [wederpartij], wonend te [woonplaats] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 21 augustus 2015 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het voorschot huurtoeslag van [wederpartij] voor het jaar 2015 herzien en vastgesteld op nihil. Bij besluit van 9 december 2015 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [wederpartij] tegen onder meer voornoemd besluit gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 26 mei 2016 heeft de rechtbank, voor zover thans van belang, het door [wederpartij] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 9 december 2015 vernietigd en het besluit van 21 augustus 2015 herroepen voor zover dit betrekking heeft op de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 oktober 2015. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de Belastingdienst/Toeslagen hoger beroep ingesteld. [wederpartij] heeft een schriftelijke uiteenzetting ingediend. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een nader stuk ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 20 maart 2017, waar de Belastingdienst/Toeslagen, vertegenwoordigd door drs. J.G.C. van de Werken, werkzaam bij de dienst, en [wederpartij] zijn verschenen. Overwegingen Inleiding 1. Ter zitting heeft de Belastingdienst/Toeslagen het hoger beroep met betrekking tot het toeslagjaar 2012 ingetrokken. Aan de orde is nog de vraag of de dienst het voorschot huurtoeslag over het jaar 2015 terecht heeft herzien en vastgesteld op nihil.

2. Bij het besluit van 21 augustus 2015 heeft de dienst het voorschot huurtoeslag voor het jaar 2015 herzien en vastgesteld op nihil. Gedurende de bezwaarfase heeft de dienst [wederpartij] nogmaals verzocht om bewijsstukken op te sturen waaruit blijkt dat hij in 2015 kosten voor huur heeft gemaakt. Omdat [wederpartij] niet heeft gereageerd op dit verzoek, en zodoende onvoldoende heeft aangetoond dat hij kosten heeft gemaakt voor de huur, heeft hij in 2015 geen recht op huurtoeslag, aldus de dienst. Oordeel van de rechtbank 3. De rechtbank heeft geoordeeld dat [wederpartij] middels de in beroep overgelegde kopieën van kwitanties over 2015 heeft aangetoond huurkosten te hebben gemaakt in de periode januari tot en met oktober 2015 zodat de Belastingdienst/Toeslagen de huurtoeslag voor 2015 ten onrechte op nihil heeft gesteld.

Zij heeft daartoe - samengevat - overwogen dat de kwitanties in beginsel voldoende bewijs vormen voor de huurbetalingen, omdat zij door de verhuurder zijn ondertekend. Er is gelet op hetgeen [wederpartij] ter zitting heeft verklaard geen reden om aan de huurbetalingen te twijfelen, zodat er geen aanleiding is om aan de kwitanties geen bewijskracht toe te kennen en nader bewijs te vragen, aldus de rechtbank. Hoger beroep 4. De Belastingdienst/Toeslagen betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat [wederpartij] geen recht heeft op huurtoeslag over de periode in geding.

Ter zitting heeft de dienst toegelicht dat de kwitanties in een laat stadium van de procedure, namelijk pas na het verweerschrift in beroep bij de rechtbank, zijn overgelegd en ongedateerd zijn. Nu er feiten en omstandigheden aanwezig zijn op grond waarvan aan de bewijskracht van de kwitanties kan worden getwijfeld, mag van [wederpartij] nader bewijs worden verlangd. Nu de kwitanties niet worden ondersteund door nader bewijs, heeft [wederpartij] niet aangetoond dat hij de huurkosten daadwerkelijk heeft voldaan, aldus de dienst. 4.1. Zoals de Afdeling ook heeft overwogen in de uitspraak tussen partijen van 26 oktober 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2811 over de huurtoeslag over 2011, moet degene die aanspraak op huurtoeslag maakt kunnen aantonen dat hij huurkosten heeft gemaakt en wat de hoogte is van deze kosten.

Ter onderbouwing van zijn standpunt dat hij de kosten van de huur contant heeft voldaan, heeft [wederpartij] kopieën van kwitanties over de periode januari tot en met oktober 2015 overgelegd. Dit heeft hij echter pas op een laat moment hangende de beroepsprocedure gedaan. Deze kwitanties zijn niet gedagtekend. De Belastingdienst/Toeslagen heeft terecht aangevoerd dat er onder deze omstandigheden aanleiding is om aan de bewijskracht ervan te twijfelen en dat van [wederpartij] nader bewijs mag worden verlangd. De overgelegde huurovereenkomsten vormen onvoldoende aanvullend bewijs.

Zij tonen niet aan dat de op de kwitanties vermelde huurkosten daadwerkelijk contant zijn betaald. Nu [wederpartij] geen andere bewijsstukken heeft overgelegd die de kwitanties ondersteunen, heeft hij niet aangetoond dat hij huurkosten heeft gemaakt in de periode januari tot en met oktober 2015. De rechtbank heeft daarom ten onrechte geoordeeld dat [wederpartij] over het jaar 2015 recht heeft op huurtoeslag. Het betoog slaagt. Conclusie 5. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank dient te worden vernietigd voor zover aangevallen, dat wil zeggen voor zover deze betrekking heeft op de huurtoeslag over het jaar 2015.

De Afdeling zal daarbij de beslissing van de rechtbank ongedaan maken voor zover de rechtbank het besluit van 9 december 2015 heeft vernietigd wat betreft de huurtoeslag over 2015 en voor zover de rechtbank vervolgens het besluit van 21 augustus 2015 heeft herroepen. Dit betekent dat het besluit van 21 augustus 2015 in stand blijft. De uitspraak van de rechtbank blijft in stand wat betreft de beslissing van de rechtbank over de huurtoeslag over het jaar 2012, nu, zoals onder 1 is overwogen, de Belastingdienst/Toeslagen daartegen in hoger beroep niet langer opkomt.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 26 mei 2016 in zaak nr. 15/9386 voor zover de rechtbank daarbij het besluit van 9 december 2015 heeft vernietigd wat betreft de huurtoeslag over 2015 en het besluit van 21 augustus 2015 heeft herroepen. Aldus vastgesteld door mr. J.A. Hagen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Hagen w.g. Dallinga lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 19 april 2017 18-834.