Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2016:1087 ECLI:NL:RVS:2016:1087 KI-generiert

Court allows State Secretary's appeal, overturning lower court on asylum seeker accommodation refusal.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2016:1087
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the State Secretary's appeal admissible and overturned the District Court's decision regarding the asylum seeker's request for accommodation. The State Secretary argued that the lower court incorrectly found a positive obligation to provide housing without conditions and failed to recognize valid reasons for refusing a conditional offer. The court agreed, ruling that the applicant's unstable mental state did not constitute special circumstances justifying a temporary exemption from the requirement to leave the country.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 3 and 8 of the ECHR; Article 13(4) and 31(2) of the European Social Charter; The State may offer accommodation in a liberty-restricting location under the condition that the foreign national cooperates in leaving the country, unless special circumstances exist preventing the individual from understanding the consequences of their actions.

Schlagwörter

KI-generiert
positive obligation asylum seeker accommodation refusal special circumstances mental capacity conditional offer ECHR Article 8

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8 of the European Convention on Human Rights
Article 13(4) of the European Social Charter
Article 31(2) of the European Social Charter
Article 61(1) of the Aliens Act 2000
Article 7:3, first paragraph, letter b of the General Administrative Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
European Committee for Social Rights, decision of 1 July 2014, no. 90/2013 (CEC v. the Netherlands)

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201503799/1/V1. Datum uitspraak: 13 april 2016 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 3 april 2015 in zaak nr. 14/19741 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij brief van 5 juni 2014 heeft de staatssecretaris gereageerd op een verzoek van de vreemdeling om hem onderdak en leefgeld te verstrekken.

Bij besluit van 21 juli 2014 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 3 april 2015 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht.

De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. W.G. Fischer, advocaat te Haarlem, heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. In de enige grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat op de Staat ingevolge artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) een positieve verplichting rust om de vreemdeling onderdak en leefgeld te verstrekken. Voorts klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij met het aanbod van onderdak in een vrijheidsbeperkende locatie (hierna: een VBL), onder de voorwaarde dat de vreemdeling meewerkt aan zijn vertrek uit Nederland, en met dien verstande dat het onderdak gepaard zal gaan met de oplegging van een vrijheidsbeperkende maatregel krachtens artikel 56, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), niet aan die verplichting heeft voldaan.

De staatssecretaris klaagt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij in het besluit van 21 juli 2014 ondeugdelijk heeft gemotiveerd dat hij niet gehouden is méér voor de vreemdeling te doen dan waartoe hij bereid is. De staatssecretaris voert daartoe aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat hij zich deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat hij, nu de vreemdeling niet rechtmatig in Nederland verblijft en op hem ingevolge artikel 61, eerste lid, van de Vw 2000 de plicht rust om Nederland uit eigen beweging te verlaten, heeft kunnen volstaan met voormeld aanbod van onderdak in een VBL. 1.1.

Onbestreden is dat de vreemdeling meerderjarig is en niet rechtmatig in Nederland verblijft. 1.2. De rechtsvraag of de staatssecretaris gelet op de artikelen 3 en 8 van het EVRM, 13, aanhef en vierde lid, en 31, aanhef en tweede lid, van het Europees Sociaal Handvest en de beslissing van het Europees Comité voor Sociale Rechten van 1 juli 2014 in zaak nr. 90/2013 (CEC tegen Nederland; www.coe.int/socialcharter) in reactie op een verzoek van een niet rechtmatig in Nederland verblijvende meerderjarige vreemdeling om onderdak te verstrekken kan volstaan met een aanbod van onderdak in een VBL, onder de voorwaarde dat die vreemdeling meewerkt aan zijn vertrek uit Nederland, en met dien verstande dat het onderdak gepaard zal gaan met de oplegging van een vrijheidsbeperkende maatregel krachtens artikel 56, eerste lid, van de Vw 2000, heeft de Afdeling in haar uitspraak van 26 november 2015 in zaak nr. 201500577/1/V1 beantwoord.

In die uitspraak heeft de Afdeling overwogen dat voor zover de staatssecretaris de desbetreffende vreemdeling een vrijheidsbeperkende maatregel zou opleggen, dit niet afdoet aan de beschikbaarheid van onderdak in een VBL en dat de rechtmatigheid van het eventueel opleggen van deze maatregel in een procedure over dat aanbod van onderdak ook niet aan de orde is. Dat de staatssecretaris aan onderdak in een VBL de voorwaarde heeft verbonden dat de desbetreffende vreemdeling meewerkt aan zijn vertrek uit Nederland, doet evenmin aan de beschikbaarheid van dat onderdak af.

In zoverre doet zich dan ook niet een situatie voor die strijdig is met artikel 3 dan wel 8 van het EVRM. Het gevolg van de keuze van een meerderjarige vreemdeling om zich niet bereid te verklaren mee te werken aan vertrek, te weten dat de staatssecretaris hem de toegang tot een VBL weigert, komt in beginsel voor risico van die vreemdeling, indien die vreemdeling niet rechtmatig in Nederland verblijft en op hem ingevolge artikel 61, eerste lid, van de Vw 2000 de plicht rust om Nederland uit eigen beweging te verlaten. Dat neemt echter niet weg dat de staatssecretaris er uit een oogpunt van zorgvuldigheid rekening mee moet houden dat zich niettemin bijzondere omstandigheden kunnen voordoen waarin hij aan het bieden van onderdak niet bij voorbaat de voorwaarde mag verbinden dat die vreemdeling meewerkt aan zijn vertrek uit Nederland.

Zodanige bijzondere omstandigheden doen zich voor, indien uit hetgeen die vreemdeling aan zijn verzoek ten grondslag heeft gelegd, blijkt dat hij vanwege zijn psychische gesteldheid, althans voorlopig, niet in staat kan worden geacht de gevolgen van zijn handelen en nalaten te overzien. Zolang deze omstandigheden zich voordoen kan die vreemdeling niet verantwoordelijk worden gehouden voor zijn weigering mee te werken aan vertrek. Het is aan die vreemdeling om aan zijn verzoek zodanige bijzondere omstandigheden ten grondslag te leggen. Het voorgaande laat voormelde op die vreemdeling rustende plicht om Nederland uit eigen beweging te verlaten evenwel onverlet. 1.3.

De vreemdeling heeft aan zijn verzoek ten grondslag gelegd dat hij bij beëindiging van zijn strafrechtelijke detentie weer op straat zal komen te staan, dat hij instabiel is en geen perspectief heeft. Gezien hetgeen onder 1.2 is overwogen, heeft de staatssecretaris zich terecht op het standpunt gesteld dat dit geen bijzondere omstandigheden zijn in verband waarmee hij ten onrechte heeft volstaan met het aanbod van onderdak in een VBL onder de voorwaarde dat de vreemdeling meewerkt aan zijn vertrek uit Nederland. De rechtbank heeft dan ook niet onderkend dat de staatssecretaris zijn aanbod van onderdak in een VBL in het besluit van 21 juli 2014 deugdelijk heeft gemotiveerd.

In zoverre slaagt de grief.

2. In de grief klaagt de staatssecretaris ook dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij de vreemdeling ten onrechte niet heeft gehoord in bezwaar. De staatssecretaris voert aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het bezwaar van de vreemdeling kennelijk ongegrond is. 2.1. De staatssecretaris mag slechts met toepassing van artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb van het horen in bezwaar afzien, indien er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een andersluidend standpunt. De rechtbank heeft niet onderkend dat, gezien de motivering van de brief van 5 juni 2014 en hetgeen de vreemdeling daartegen in bezwaar heeft aangevoerd, aan deze maatstaf is voldaan. Ook in zoverre slaagt de grief.

3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 21 juli 2014 alsnog ongegrond worden verklaard.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 3 april 2015 in zaak nr. 14/19741; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. G. van der Wiel en mr. N. Verheij, leden, in tegenwoordigheid van mr. T. van Goeverden-Clarenbeek, griffier. w.g. Lubberdink w.g. Van Goeverden-Clarenbeek voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 13 april 2016 32.