Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2015:4066 ECLI:NL:RVS:2015:4066 KI-generiert

Court allows foreigner's appeal on family reunification grounds, invalidating lower court's rejection of citizenship exemption.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2015:4066
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the foreigner's appeal admissible and granted it, overturning the District Court's dismissal. The applicant argued that the lower court incorrectly applied EU family reunification directives and failed to consider the hard clause regarding her inability to meet the citizenship requirement. The court ruled that the lower court erred in not recognizing the directive's applicability to Dutch nationals and in not applying the hard clause to the applicant's specific circumstances.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Vreemdelingenwet 2000, artikel 91, tweede lid; Vreemdelingenbesluit 2000, artikel 3.71a, tweede lid: The Council of State must grant an appeal when a lower court fails to apply EU family reunification directives to Dutch nationals or neglects to apply the hard clause to exceptional individual circumstances preventing compliance with citizenship requirements.

Schlagwörter

KI-generiert
family reunification directive citizenship requirement exemption hard clause application lower court error administrative appeal admissibility

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Vreemdelingenwet 2000, artikel 91, tweede lid
Vreemdelingenbesluit 2000, artikel 3.71a, tweede lid
Richtlijn 2003/86/EG
Algemene wet bestuursrecht, artikel 7:12, eerste lid
Algemene wet bestuursrecht, artikel 8:54, eerste lid

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
C-153/14, K. en A.
201409851/1/V2
201409851/1/V2 heeft overwogen, is de Gezinsherenigingsrichtlijn van overeenkomstige toepassing op gezinshereniging met een Nederlander voor zover het gaat om de toepassing van het inburgeringsvereiste.
201300404/3/V2
201300404/3/V2 overwogen dat uit het arrest van het Hof van Justitie van 9 juli 2015, C-153/14, K.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201410133/1/V2. Datum uitspraak: 28 december 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 17 november 2014 in zaak nr. 14/11580 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij besluit van 17 februari 2014 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen afgewezen.

Bij besluit van 15 april 2014 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 17 november 2014 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.F. Wassenaar, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Hetgeen de vreemdeling in de eerste grief aanvoert, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden.

Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, met dat oordeel volstaan.

2. In de derde grief klaagt de vreemdeling dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat, nu referent de Nederlandse nationaliteit heeft, Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van de Europese Unie van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003 L 251; hierna: de Gezinsherenigingsrichtlijn) niet op haar van toepassing is. Volgens de vreemdeling heeft de rechtbank niet onderkend dat de nationale wetgever met betrekking tot het vereiste dat een derdelander met goed gevolg een inburgeringsexamen aflegt alvorens tot Nederland te kunnen worden toegelaten (hierna: het inburgeringsvereiste), niet heeft beoogd een onderscheid te maken tussen situaties waarop de Gezinsherenigingsrichtlijn van toepassing is, en zuiver interne situaties. 2.1. Zoals de Afdeling in de uitspraak van 7 december 2015 in zaak nr. 201409851/1/V2 heeft overwogen, is de Gezinsherenigingsrichtlijn van overeenkomstige toepassing op gezinshereniging met een Nederlander voor zover het gaat om de toepassing van het inburgeringsvereiste. Hieruit volgt dat de grief slaagt.

3. De vreemdeling klaagt in de tweede grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris deugdelijk heeft gemotiveerd dat de door haar gestelde bijzondere individuele omstandigheden, waaronder de omstandigheid dat zij, naar gesteld, de kosten voor het inburgeringsvereiste niet kan voldoen, niet leiden tot vrijstelling van dat vereiste. Volgens de vreemdeling heeft de rechtbank niet onderkend dat, nu zij door die omstandigheden niet aan het inburgeringsvereiste kan voldoen, de staatssecretaris toepassing had moeten geven aan artikel 3.71a, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (hierna: de hardheidsclausule). 3.1.

De Afdeling heeft bij uitspraak van 19 november 2015 in zaak nr. 201300404/3/V2 overwogen dat uit het arrest van het Hof van Justitie van 9 juli 2015, C-153/14, K. en A., ECLI:EU:C:2015:453, volgt dat een derdelander moet worden vrijgesteld van het inburgeringsvereiste indien blijkt dat dit vereiste de uitoefening van het recht op gezinshereniging in zijn geval onmogelijk of uiterst moeilijk maakt. De Afdeling heeft in het standpunt van de staatssecretaris in die zaak dat de hardheidsclausule, in het licht van voormeld arrest, onvoldoende ruimte biedt om rekening te houden met bijzondere individuele omstandigheden, aanleiding gezien het desbetreffende besluit ondeugdelijk gemotiveerd te achten. 3.2.

Nu de staatssecretaris de wet- en regelgeving over het inburgeringsvereiste, welke hij ook in het besluit in deze zaak heeft toegepast, naar aanleiding van het arrest zal gaan aanpassen, betoogt de vreemdeling terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris dat besluit deugdelijk heeft gemotiveerd. De grief slaagt.

4. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Hetgeen de vreemdeling daartegen voor het overige heeft aangevoerd, behoeft geen bespreking. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 15 april 2014 alsnog gegrond verklaren en dat besluit vernietigen wegens strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Awb.

5. De staatssecretaris dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 17 november 2014 in zaak nr. 14/11580; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie van 15 april 2014, V-nummer [nummer]; V. veroordeelt de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1470,00 (zegge: veertienhonderdzeventig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

VI. gelast dat de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie aan de vreemdeling het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 411,00 (zegge: vierhonderdelf euro) voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Bosma, griffier. w.g. Lubberdink w.g. Bosma lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 28 december 2015 638-806.