Court dismisses appeal as building permit remains valid despite unapproved structural changes. The court held that the authority was not obligated to inform applicants of plan modifications. Consequently, the administrative decision stands because the permit does not cover the new structure. The court rejected claims of negligent decision-making regarding the missing glass partition. This case establishes that permits are binding even if applicants are unaware of subsequent plan changes. The ruling emphasizes the finality of administrative decisions in planning law. Applicants cannot challenge the legality of a permit based on unnotified alterations. The court found no grounds for the appellants' arguments regarding the glass wall. The decision confirms that the authority lacked jurisdiction to enforce the original permit terms. The appellants' request for enforcement was therefore rightly rejected by the lower court. The Supreme Court upheld this rejection as legally sound and procedurally correct.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Court of Administrative Justice dismissed the appellants' appeal against the lower court's decision to uphold the municipality's refusal to enforce building regulations. The appellants argued that the building permit was invalid because a glass partition was added to the construction drawings without their knowledge, claiming the authority failed to inform them of this change. The court ruled that the original building permits explicitly excluded the glass partition based on the final approved drawings, making the authority correctly without jurisdiction to enforce the original plan. The court concluded that the appellants' lack of knowledge regarding the plan modification did not render the permits void or the authority's decision to refuse enforcement unlawful.
Legislator-Regeste
KI-generiertWet ruimtelijke ordening; Burgerlijk Wetboek: Building permits remain legally binding and enforceable even if the applicant is unaware of subsequent modifications to the construction drawings, as the authority is not obligated to notify the applicant of such changes.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
201207729/1/A1. Datum uitspraak: 24 april 2013 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellanten], beiden wonend te Dordrecht, tegen de uitspraak van de rechtbank Dordrecht van 6 juli 2012 in zaak nr. 11/535 in het geding tussen: [appellanten] en het college van burgemeester en wethouders van Dordrecht. Procesverloop Bij besluit van 4 november 2010 heeft het college een verzoek van [appellanten] om handhavend tegen het bouwen op het perceel [locatie] te Dordrecht op te treden afgewezen. Bij besluit van 24 maart 2011 heeft het het door [appellanten] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 6 juli 2012 heeft de rechtbank het door [appellanten] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben [appellanten] hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Deza Participaties BV een schriftelijke uiteenzetting gegeven. [appellanten] hebben nadere stukken ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 maart 2013, waar [appellanten], bijgestaan door drs. S.A.N. Geerling, en het college, vertegenwoordigd door mr. J.E. Ossewaarde, zijn verschenen. Overwegingen 1. [appellanten] betogen dat de rechtbank, door te overwegen dat het college niet bevoegd was om handhavend op te treden, heeft miskend dat in afwijking van de bij besluit van 13 april 2006 verleende bouwvergunning eerste fase is gebouwd. Daartoe voeren zij aan dat op de bij die vergunning behorende bouwtekening een glazen scheidingswand is ingetekend.
Dat op de bouwtekening, behorend bij de bij besluit van 5 oktober 2007 verleende bouwvergunning tweede fase, geen glazen scheidingswand zichtbaar is, leidt volgens hen niet tot een andere conclusie, nu zij niet van de wijziging van de bouwtekening op de hoogte zijn gebracht en ook niet op deze wijziging bedacht hoefden te zijn, zodat in zoverre sprake is van onzorgvuldige besluitvorming. Voorts is de glazen scheidingswand nodig om strijd met artikel 5:50 van het Burgerlijk Wetboek te voorkomen en krachtens artikel 19 Wet op de Ruimtelijke Ordening de vereiste vrijstelling te kunnen verlenen, aldus [appellanten].
2. Bij het besluit van 13 april 2006 heeft het college aan Deza Participaties B.V. reguliere bouwvergunning eerste fase verleend voor het oprichten van een woongebouw met commerciële ruimte op de begane grond op het perceel. De scheidingswand maakte onderdeel uit van de bij de aanvraag ingediende bouwtekeningen. Na het verlenen van de bouwvergunning eerste fase heeft Deza Participaties B.V. gewijzigde bouwtekeningen ingediend. Bij brief van 26 maart 2007 heeft het college haar medegedeeld dat de ingediende gewijzigde bouwtekeningen onderdeel zijn geworden van de bij het besluit van 13 april 2006 verleende vergunning.
Op de gewijzigde bouwtekening is de scheidingswand niet aangebracht. Bij besluit van 5 oktober 2007 heeft het college voor het bouwplan reguliere bouwvergunning tweede fase verleend. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de scheidingswand, gelet op de gewijzigde bouwtekening, geen onderdeel uitmaakt van de bij de besluiten van 13 april 2006 en 5 oktober 2007 verleende vergunningen. Dat [appellanten], als gesteld, niet op de hoogte zijn gebracht van de wijziging doet er, hoe begrijpelijk hun gevoel misleid te zijn wellicht ook is, niet aan af dat de vergunningen in rechte onaantastbaar zijn.
De rechtbank heeft het college dan ook terecht niet bevoegd geacht om handhavend op te treden, als door [appellanten] verzocht. Het betoog faalt.
3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. Fransen, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Fransen lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 24 april 2013 407-712.