Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2012:BW8185 ECLI:NL:RVS:2012:BW8185 KI-generiert

Court dismisses appeal against municipality's refusal to enforce noise and vibration regulations due to lack of proven violations. The appellant failed to provide evidence of ongoing breaches or justify refusal of vibration measurements. The court upheld the municipality's decision as legally sound under the relevant permit conditions. The decision confirms that administrative bodies are not obligated to act without concrete proof of rule violations. The ruling emphasizes that refusal of third-party consent for measurements is valid under specific permit clauses. The court found no grounds for the appellant's claims regarding noise or vibration issues. The judgment affirms the municipality's authority to decline enforcement actions in these circumstances.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2012:BW8185
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipality's refusal to enforce noise and vibration regulations. The appellant argued that the brewery had violated permit limits and refused to cooperate with vibration measurements, yet the court found no evidence of ongoing breaches. The court ruled that the municipality was not obligated to act without concrete proof of violations and that the refusal of measurements was valid under permit terms. Consequently, the appeal was declared unfounded, upholding the administrative decision.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 2.18 and 2.19 of the permit of 6 June 2001; The administrative authority is not required to take enforcement action in the absence of proven violations, and the refusal to conduct vibration measurements without third-party consent is lawful under permit provisions.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative enforcement noise regulations vibration measurements permit conditions enforcement refusal procedural evidence municipal authority

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 2.18 of the permit of 6 June 2001
Article 2.19 of the permit of 6 June 2001

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201103552/1/A4. Datum uitspraak: 13 juni 2012 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te Wijlre, gemeente Gulpen-Wittem, en het college van burgemeester en wethouders van Gulpen-Wittem, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 27 juli 2010 heeft het college geweigerd handhavend op te treden ten aanzien van de inrichting van Brand Bierbrouwerij B.V. op het perceel Brouwerijstraat 2-10 te Wijlre. Bij besluit van 15 februari 2011 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft [appellant] bij brief, bij de rechtbank Maastricht ingekomen op 14 maart 2011, beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep ter behandeling doorgezonden naar de Raad van State. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 17 april 2011.

Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 mei 2012, waar het college, vertegenwoordigd door mr. A.M.A.J. Heijnens-Ackermans, R.J.G. Arninkhof en M.G.H.J. van der Venne, allen werkzaam bij de gemeente, is verschenen. Voorts is ter zitting Brand Bierbrouwerij B.V., vertegenwoordigd door J.M.T. de Jonge en F.A.M. van Hoof, vergezeld door drs. O.A.M. Beckers, verschenen.

2. Overwegingen Geluid 2.1. [appellant] betoogt dat het college ten onrechte niet handhavend heeft opgetreden tegen de door de brouwerij veroorzaakte geluidhinder. 2.1.1. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat in het verleden weliswaar een overschrijding van de in de vergunningvoorschriften gestelde geluidgrenswaarden voor piekgeluid is gemeten, maar dat Brand Bierbrouwerij B.V. naar aanleiding daarvan maatregelen heeft getroffen. Volgens het college heeft zich daarna geen overschrijding van de grenswaarden meer voorgedaan. [appellant] heeft geen concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de juistheid van dat standpunt naar voren gebracht.

Nu zich geen overtreding voordoet was het college ter zake niet bevoegd handhavend op te treden. Het college heeft het verzoek daartoe dan ook terecht afgewezen. De beroepsgrond faalt. Trilling 2.2. [appellant] betoogt dat het college zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat het niet mogelijk is om vast te stellen of de vergunningvoorschriften ten aanzien van trillingshinder worden overtreden, nu [appellant] geen medewerking wil verlenen aan onderzoek naar trillingshinder in zijn woning. Volgens hem is het ook mogelijk om trilling aan de gevel van de woning te meten. 2.2.1.

Ingevolge voorschrift 2.18 van de vergunning van 6 juni 2001 zijn continue trillingen, alsmede herhaald voorkomende trillingen gedurende lange tijd, gemeten en beoordeeld volgens de "SBR-Richtlijn 2 (1993)", veroorzaakt door de inrichting toelaatbaar indien aan één van de twee in het voorschrift vermelde voorwaarden is voldaan. Ingevolge vergunningvoorschrift 2.19 geldt het vorige voorschrift niet ten aanzien van trillingsgevoelige bestemmingen of in- of aanpandige woningen van derden, indien de gebruiker van de woning(en) of trillingsgevoelige bestemmingen geen toestemming geeft voor het in redelijkheid uitvoeren of doen uitvoeren van de nodige trillingsmetingen. 2.2.2. [appellant] heeft niet bestreden dat hij, hoewel het college daar verschillende malen om heeft verzocht, geen toestemming heeft gegeven voor het uitvoeren van trillingsmetingen in zijn woning.

Voorts heeft [appellant] niet onderbouwd waarom het, anders dan het college gemotiveerd heeft gesteld, ook mogelijk is om aan de gevel van de woning onderzoek naar trillinghinder te verrichten. Onder die omstandigheden heeft het college terecht geweigerd handhavend op te treden. De beroepsgrond faalt. Conclusie 2.3. Het beroep is ongegrond. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. S.F.M. Wortmann, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.A.A. van Roessel, ambtenaar van staat. w.g. Wortmann w.g. Van Roessel lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 13 juni 2012 457-738.