Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2011:BR3240 ECLI:NL:RVS:2011:BR3240 KI-generiert

Appeal dismissed because new facts were not established, preventing re-examination of the earlier rejected permit decision.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2011:BR3240
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The applicant appealed the lower court's dismissal of her request to review the municipality's refusal to grant a caravan site permit. She argued that the authority had incorrectly applied the zoning plan and relied on a long period of tolerance for the caravan. The court held that since no new facts or changed circumstances were proven, the earlier administrative decision remained immune from judicial review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet bestuursrecht; Wet algemene bepalingen omgevingsrecht: Where no new facts or changed circumstances are established, a subsequent administrative decision of the same nature cannot be re-examined by the administrative court if it would not have altered the outcome of the earlier decision.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative immunity new facts requirement re-examination limitation caravan site permit zoning plan application

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet bestuursrecht
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
200707686/1
200707686/1 is dit besluit in rechte onaantastbaar.
200706839/1
200706839/1) kan, indien na een eerdere afwijzing een besluit van gelijke strekking wordt genomen, door het instellen van beroep tegen dat besluit niet worden bereikt dat de bestuursrechter dat besluit toetst, als ware het een eerste afwijzing.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201100156/1/H1. Datum uitspraak: 27 juli 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Den Haag, tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage (hierna: de rechtbank) van 10 december 2010 in zaak nr. 09/9117 in het geding tussen: [appellante] en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag (hierna: het college).

1. Procesverloop Bij besluit van 10 juli 2009 heeft het college geweigerd [appellante] bouwvergunning te verlenen, danwel een projectbesluit te nemen voor het plaatsen van een woonwagen op het perceel [locatie] te Den Haag. Bij besluit van 16 november 2009 heeft het het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 10 december 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 5 januari 2011, hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 14 juli 2011, waar [appellante], bijgestaan door mr. S.J.M. Jaasma, advocaat te Amsterdam, en het college, vertegenwoordigd door mr. T.J. Smittenaar, werkzaam in dienst van de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college bij beoordeling van de aanvraag ten onrechte het bestemmingsplan "Woonwagenlocaties" heeft toegepast. Voorts heeft zij miskend dat het college de woonwagen lang heeft gedoogd en zij er daarom op mocht vertrouwen dat daarvoor bouwvergunning zou worden verleend, aldus [appellante]. 2.2. Ambtshalve wordt als volgt overwogen. Op 15 april 2005 heeft [appellante] bouwvergunning gevraagd voor het plaatsen van een woonwagen op het perceel. Het college heeft die aanvraag bij besluit van 22 maart 2006 afgewezen.

Na de uitspraak van de Afdeling van 9 juli 2008 in zaak nr. 200707686/1 is dit besluit in rechte onaantastbaar. Op 16 december 2008 heeft [appellante] opnieuw bouwvergunning gevraagd voor het plaatsen van een woonwagen op het perceel. Uit de van de aanvraag deel uitmakende bouwtekeningen valt af te leiden dat deze strekt tot het in het leven roepen van hetzelfde rechtsgevolg. Met beide aanvragen is beoogd bouwvergunning te verkrijgen voor de plaatsing van een woonwagen op het perceel in dezelfde uitvoering en met dezelfde maatvoering. 2.2.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer uitspraak van 6 maart 2008 in zaak nr. 200706839/1) kan, indien na een eerdere afwijzing een besluit van gelijke strekking wordt genomen, door het instellen van beroep tegen dat besluit niet worden bereikt dat de bestuursrechter dat besluit toetst, als ware het een eerste afwijzing.

Slechts indien en voor zover in de bestuurlijke fase nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden zijn aangevoerd, dan wel uit het aldus aangevoerde kan worden afgeleid dat zich een relevante wijziging van het recht heeft voorgedaan, kunnen dat besluit, de motivering ervan en de wijze waarop het tot stand is gekomen door de bestuursrechter op rechtmatigheid beoordeeld worden in evenbedoelde zin. Nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden in evenbedoelde zin zijn feiten of omstandigheden die na het eerdere besluit zijn opgekomen en daarom niet vóór dat besluit konden worden aangevoerd, alsmede bewijsstukken van eerder gestelde feiten of omstandigheden die niet vóór het nemen van het eerdere besluit konden worden overgelegd.

Is hieraan voldaan, dan is niettemin geen sprake van feiten of omstandigheden die een hernieuwde rechterlijke toetsing rechtvaardigen, indien op voorhand is uitgesloten dat hetgeen alsnog is aangevoerd of overgelegd aan het eerdere besluit kan afdoen. 2.2.2. Nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden in evenbedoelde zin zijn niet gesteld. Evenmin doet zich een relevante wijziging van het recht voor. Derhalve was er geen plaats voor rechterlijke toetsing van het besluit van 16 november 2009. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient, zij het met verbetering van de gronden, waarop deze rust, te worden bevestigd. 2.4.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. V. van Dorst, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Van Dorst lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 27 juli 2011 414-713.