Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2011:BR3202 ECLI:NL:RVS:2011:BR3202 KI-generiert

Court dismisses appeal confirming tax agency correctly used gross income for benefit calculations despite client's net income argument.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2011:BR3202
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the appellant's appeal against tax agency decisions reducing housing and care allowances for 2008. The appellant argued the agency incorrectly used gross income instead of net income, claiming they only received net amounts. The court ruled that the statutory framework mandates using the declared gross income from the tax assessment, regardless of actual net receipt, and the appellant must challenge the tax assessment itself if it is erroneous.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 7(1) and 8(1)(a) of the General Act on Income-Dependent Schemes; The tax authority must use the declared aggregate income from the income tax assessment to determine benefit eligibility, even if the applicant receives only net income, requiring a separate objection against the tax assessment for any discrepancy.

Schlagwörter

KI-generiert
income-dependent schemes gross income assessment housing allowance calculation care allowance determination tax assessment objection aggregate income definition administrative review outcome

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 7, first paragraph, of the General Act on Income-Dependent Schemes (Awir)
Article 8, first paragraph, first sentence, letter (a), of the General Act on Income-Dependent Schemes (Awir)
artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht
Bij brieven van 25 maart 2011 en 26 maart 2011 hebben partijen toestemming verleend als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht om in het geding uitspraak te doen zonder zitting.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201011741/1/H2. Datum uitspraak: 27 juli 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 12 oktober 2010 in zaken nrs. 10/280 en 10/570 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen.

1. Procesverloop Bij besluit van 2 oktober 2009 heeft de Belastingdienst de zorgtoeslag van [appellante] over 2008 vastgesteld op een bedrag van € 292,00 en een bedrag van € 261,00 aan uitbetaalde voorschotten teruggevorderd. Bij besluit van 9 oktober 2009 heeft de Belastingdienst de huurtoeslag van [appellante] over 2008 vastgesteld op nihil en een bedrag van € 1.320,00 aan uitbetaalde voorschotten teruggevorderd. Bij afzonderlijke besluiten, beide van 11 december 2009, heeft de Belastingdienst de door [appellante] daartegen gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.

Bij mondelinge uitspraak van 12 oktober 2010, waarvan afschrift van het proces-verbaal is verzonden op 29 oktober 2010, heeft de rechtbank de door [appellante] tegen deze besluiten ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brieven, bij de Raad van State ingekomen op 7 december 2010, hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Bij brieven van 25 maart 2011 en 26 maart 2011 hebben partijen toestemming verleend als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht om in het geding uitspraak te doen zonder zitting.

Vervolgens heeft de Afdeling bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 7, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: de Awir), zoals die luidde ten tijde van belang, wordt ter bepaling van de draagkracht voor de toepassing van een inkomensafhankelijke regeling het toetsingsinkomen, bedoeld in artikel 8, van de belanghebbende en dat van zijn partner in aanmerking genomen. Ingevolge artikel 8, eerste lid, aanhef en onder a, is het toetsingsinkomen, indien over het berekeningsjaar een aanslag inkomstenbelasting is of wordt vastgesteld, het verzamelinkomen, zoals dat in die aanslag is of wordt opgenomen of zoals dat bij beschikking is of wordt vastgesteld. 2.2.

De Belastingdienst heeft de huur- en zorgtoeslag van [appellante] over 2008 lager vastgesteld dan aan voorschotten was verleend, omdat het verzamelinkomen in de aanslag inkomstenbelasting over 2008 door de Inspecteur van de Belastingdienst op een hoger bedrag is vastgesteld dan het bedrag waarvan bij de verlening van de voorschotten was uitgegaan. 2.3. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de Belastingdienst bij het vaststellen van haar huur- en zorgtoeslag over 2008 ten onrechte van haar bruto-inkomen als verzamelinkomen is uitgegaan, waar deze dienst met haar netto-inkomen had moeten rekenen omdat zij dat bedrag ook daadwerkelijk ontvangt. 2.3.1.

Gelet op artikel 7, eerste lid, en artikel 8, eerste lid, aanhef en onder a, van de Awir, is de rechtbank terecht tot de slotsom gekomen dat de Belastingdienst het verzamelinkomen van [appellante] terecht ten grondslag heeft gelegd aan de berekening van de draagkracht op basis waarvan de toeslagen voor [appellante] over 2008 worden vastgesteld. Zelfs al zou bij het verzamelinkomen in de aanslag inkomstenbelasting van een te hoog bedrag zijn uitgegaan, dan nog had de Belastingdienst dit verzamelinkomen moeten gebruiken voor de vaststelling van de huur- en zorgtoeslag over 2008.

In dat geval had [appellante] bij de Inspecteur van de Belastingdienst bezwaar moeten maken tegen de aanslag inkomstenbelasting. Het betoog faalt. 2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, ambtenaar van staat. w.g. Van der Beek-Gillessen w.g. Dallinga lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 27 juli 2011 18-705.