Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2009:BH5529 ECLI:NL:RVS:2009:BH5529 KI-generiert

Administrative court dismisses appeal where applicant failed to prove guaranteed negative pressure preventing odor escape. The court upheld the permit refusal based on insufficient technical data. The decision emphasizes the burden of proof on the applicant for environmental compliance.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2009:BH5529
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the applicant's appeal against the municipality's refusal to grant a revision permit for a livestock facility. The applicant argued that negative pressure systems and open gables prevented odor escape, while the municipality contended that the provided data could not guarantee constant underpressure against wind or door openings. The court ruled that without a technical report proving ventilation losses are impossible under all circumstances, the applicant failed to meet the statutory distance requirement.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 8.4 of the Environmental Management Act; Article 1 of the Directive on Livestock and Odor; The applicant bears the burden of proving that technical measures guarantee no odor escape, and a permit must be refused if such certainty is lacking.

Schlagwörter

KI-generiert
Environmental Management Act Livestock Odor Directive Negative Pressure Systems Permit Refusal Burden of Proof Distance Requirements Administrative Appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8.4, first paragraph, of the Environmental Management Act
Directive on Livestock and Odor
Brochure Livestock and Nuisance Law (old)
Annex 2 of the Directive on Livestock and Odor 1996

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200802784/1. Datum uitspraak: 11 maart 2009 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], gevestigd te [plaats], waarvan de maten zijn [maat a en b], beiden wonend te [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Emmen, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 5 maart 2008 heeft het college van burgemeester en wethouders van Emmen (hierna: het college) aan [appellante] een revisievergunning als bedoeld in artikel 8.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer geweigerd voor een vleeskalveren- en slachtkuikenbedrijf op het perceel [locatie] te [plaats]. Dit besluit is op 12 maart 2008 ter inzage gelegd. Tegen dit besluit heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 16 april 2008, beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 15 mei 2008. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 10 februari 2009, waar [appellante], vertegenwoordigd door mr. J. van Groningen, advocaat te Middelharnis, [maten] en [belanghebbende], en het college vertegenwoordigd door T. Koopman, P. de Boer en Z. Lacković, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. [appellante] voert aan dat het college zijn aanvraag om een revisievergunning ten onrechte heeft geweigerd omdat wel wordt voldaan aan de op grond van de Richtlijn veehouderij en stankhinder minimaal in acht te nemen afstand van 145 meter. Volgens de maatschap is het door de afzuigende werking van de open nok van de stallen J tot en met O of de ventilatoren van stal I, in combinatie met de door een computergestuurd luchtinlaatsysteem gegarandeerde onderdruk, uitgesloten dat de lucht de stal anders dan via de open nok of de ventilatoren verlaat.

Dat de zijgevels van de stallen openingen bevatten, betekent volgens haar niet dat daaruit ook stallucht kan ontsnappen. 2.1.1. Het college voert aan dat aan de minimaal in acht te nemen afstand van 145 meter niet kan worden voldaan omdat uit de door de aanvrager aangeleverde gegevens niet blijkt dat de aanwezigheid van een constante onderdruk kan worden gegarandeerd. Uit de gegevens valt evenmin af te leiden dat een computergestuurd luchtinlaatsysteem de onderdruk wel kan garanderen. De aangevraagde onderdruk van het natuurlijke ventilatiesysteem voor de stallen J tot en met O van 5 tot 10 Pa is bovendien dermate gering dat bij slechts zeer geringe wijzigingen, zoals wind of het openen van een deur, het luchtcirculatiesysteem kan worden verstoord en kan wegvallen.

Hierdoor valt niet uit te sluiten dat stallucht niet alleen bij de nok maar ook aan de zijkanten van de stallen naar buiten komt, waardoor niet langer aan de afstandeis kan worden voldaan, aldus het college. 2.1.2. Het college heeft de gevraagde vergunning geweigerd omdat het van mening is dat niet wordt voldaan aan de ter voorkoming van onaanvaardbare stankhinder in aanmerking te nemen afstand. Bij de beoordeling van de van de inrichting te duchten stankhinder heeft het, voor zover het de indeling in omgevingscategorieën betreft, toepassing gegeven aan de brochure Veehouderij en Hinderwet (oud).

Voor de bepaling van de minimaal aan te houden afstand heeft hij de in bijlage 2 van de Richtlijn veehouderij en stankhinder 1996 genoemde minimumafstandsnorm van 145 meter voor de omgevingscategorie II tot uitgangspunt genomen. In paragraaf 2.2, onder 2, van vermelde richtlijn is bepaald dat bij de afstandsbepaling tussen een stankgevoelig object en een veehouderij moet worden uitgegaan van de afstand tussen de buitenzijde van het stankgevoelig object en het dichtst bij dit object gelegen emissiepunt van de veehouderij. Voor natuurlijk geventileerde stallen, waar het hier om gaat, moet de dichtst bij gelegen ventilatie-uitlaat worden aangehouden.

De Afdeling is van oordeel dat het college ter bepaling van het dichtstbijgelegen emissiepunt terecht is uitgegaan van de gevels van de stallen, aangezien niet met voldoende zekerheid is uit te sluiten dat via de in deze gevels aanwezige deuren, die nodig zijn voor het doorlaten van personen en/of goederen, danwel via de openingen aan de zijkanten van de stallen ventilatieverliezen zullen optreden. In dit verband is van belang dat van de aanvraag geen technisch rapport deel uitmaakt, waaruit blijkt dat in de stallen een zodanige onderdruk wordt gerealiseerd dat vorenbedoelde ventilatieverliezen onder alle omstandigheden worden voorkomen.

Niet in geschil is dat op minder dan 145 meter van de gevels van de stallen, een aantal burgerwoningen is gelegen. De Afdeling is van oordeel dat het college zich reeds hierom te recht op het standpunt heeft gesteld dat de gevraagde vergunning niet kon worden verleend. Deze beroepsgrond faalt. De overige beroepsgronden behoeven geen verdere bespreking. 2.2. Het beroep is ongegrond. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. J.M. Boll, voorzitter, en mr. W. Sorgdrager en mr. W.D.M. van Diepenbeek, leden, in tegenwoordigheid van drs. G.K. Klap, ambtenaar van Staat. w.g. Boll w.g. Klap voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 11 maart 2009 315.