Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2007:BB9992 ECLI:NL:RVS:2007:BB9992 KI-generiert

Court allows appeal against detention order, ruling prior warning legality must be judged separately from the detention itself.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2007:BB9992
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the lower court's appeal against the detention order admissible but found the detention itself lawful. The lower court incorrectly ruled the detention unlawful because a prior warning given by border guards was not challenged in the proper administrative procedure. The court held that the legality of the warning must be determined separately, and since the foreigner was lawfully denied entry and ordered to leave, the detention was justified without needing a failed deportation as a prerequisite.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 4.6 Vb 2000; Article 6, first and second paragraph, Vreemdelingenwet 2000: The legality of a prior warning given by border guards must be determined in a separate procedure; a detention order based on such a warning is not unlawful merely because the warning itself was not challenged in the detention proceedings, provided the foreigner is lawfully denied entry and ordered to leave.

Schlagwörter

KI-generiert
detention order legality border guard warning separate administrative procedure foreigner access denial deportation prerequisite

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 4.6 of the Aliens Decree 2000 (Vb 2000)
Article 6, first and second paragraph, of the Aliens Act 2000 (Vreemdelingenwet 2000)
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Case no. 200206669/1, Judgment of 7 February 2003

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200707552/1. Datum uitspraak: 4 december 2007 RAAD VAN STATE AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de minister van Justitie, appellant, tegen de uitspraak in zaak nr. 07/38071 van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam, van 22 oktober 2007 in het geding tussen: [de vreemdeling], en appellant.

1. Procesverloop Bij besluit van 5 oktober 2007 is ten aanzien van [de vreemdeling] (hierna: de vreemdeling) een vrijheidsontnemende maatregel toegepast, die nadien is voortgezet. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 22 oktober 2007, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank ’s Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam (hierna: de rechtbank), het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, de bewaring met ingang van 22 oktober 2007 opgeheven en de vreemdeling schadevergoeding toegekend. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 29 oktober 2007, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. Ambtshalve overweegt de Afdeling het volgende. 2.1.1. De rechtbank heeft, samengevat weergegeven, overwogen dat de aan de vreemdeling opgelegde vrijheidsontnemende maatregel onrechtmatig is, omdat hem voorafgaand aan zijn toegangsweigering niet op grond van artikel 4.6 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (hierna: het Vb 2000) de vrijheid mocht worden ontnomen. Tegen de aan de toepassing van de vrijheidsontnemende maatregel voorafgaande aanwijzing, die de ambtenaar belast met de grensbewaking ingevolge artikel 4.6 van het Vb 2000 aan de vreemdeling heeft gegeven, stond administratief beroep open en tegen de beslissing op dat beroep beroep op de rechter.

Het verdraagt zich niet met het stelsel van de wet dat de rechter die over de vrijheidsontnemende maatregel oordeelt, zich daarbij tevens uitspreekt over de rechtmatigheid van een dergelijke aanwijzing. Eerst indien de aanwijzing in de daartoe voorziene procedure onrechtmatig is gebleken, kan de rechter, die over de vrijheidsontnemende maatregel heeft te oordelen, zich gesteld zien voor de vraag naar de gevolgen daarvan voor de rechtmatigheid van die maatregel. Daarvan is in dit geval geen sprake. Reeds hierom is het hoger beroep kennelijk gegrond.

Hetgeen in het hoger-beroepschrift naar voren is gebracht, behoeft geen bespreking. 2.1.2. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, overweegt de Afdeling ten aanzien van het beroep van de vreemdeling, voor zover daarop na het vorenoverwogene nog moet worden beslist, als volgt. 2.2. Bij de rechtbank heeft de vreemdeling, samengevat weergegeven, naar voren gebracht dat het, nu zijn uitzetting naar Libanon is mislukt, twijfelachtig is of uitzetting mogelijk is en dat bovendien niet is gebleken dat na 5 oktober 2007 uitzettingshandelingen zijn verricht.

De maatregel is daarom onrechtmatig, aldus de vreemdeling. 2.2.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer in de uitspraak van 7 februari 2003 in zaak nr. 200206669/1; JV 2003/114) is het doel van de oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel, als bedoeld in artikel 6, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, de vreemdeling te beletten zich toegang te verschaffen tot Nederland. Voor de oplegging van deze maatregel is geen zicht op uitzetting vereist. De eerdere mislukte uitzetting, noch het achterwege blijven van uitzettingshandelingen, biedt, gelet op het hiervoor overwogene, grond voor het oordeel dat de maatregel onrechtmatig is, dan wel bij afweging van alle betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is.

De vreemdeling is immers de toegang geweigerd en hij is onverminderd verplicht Nederland onmiddellijk te verlaten. 2.2.2. Gelet op het vorenoverwogene is het inleidend beroep van de vreemdeling ongegrond. Er is geen grond voor schadevergoeding. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam, van 22 oktober 2007 in zaak nr. 07/38071; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond; IV. wijst het verzoek om schadevergoeding af. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, Voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. R. van der Spoel, Leden, in tegenwoordigheid van mr. B. van Dokkum, ambtenaar van Staat. w.g. Lubberdink Voorzitter w.g. Van Dokkum ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 4 december 2007 480. Verzonden: 4 december 2007 Voor eensluidend afschrift, de Secretaris van de Raad van State, voor deze, mr. H.H.C. Visser, directeur Bestuursrechtspraak