Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2005:AU4585 ECLI:NL:RVS:2005:AU4585 KI-generiert

Appeal dismissed; permit for ammonia emissions on nature monument upheld despite animal number uncertainty.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2005:AU4585
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber of the Council of State dismissed the appellant's appeal against a permit allowing specific ammonia emissions on a nature monument. The appellant argued that granting a permit based on emission limits rather than a fixed number of animals created legal uncertainty regarding future animal counts. The court rejected this, citing established precedent that under the Nature Protection Act, only the emission level matters for protecting the monument, leaving the holder free to adjust animal numbers to comply.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 12 Natuurbeschermingswet; The Council of State holds that for permits under the Nature Protection Act concerning nature monuments, the authority need not fix the number of animals but may base the permit on maximum emission levels, as only emissions pose a threat to the protected site.

Schlagwörter

KI-generiert
Nature Protection Act ammonia emissions nature monument permit legal certainty animal numbers administrative appeal environmental protection

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 12 Natuurbeschermingswet

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
E01.99.0111
E01.99.0111 (Agrarisch Recht 2000, 12, no.
200103530/1
200103530/1 (www.raadvanstate.nl en M en R 2003/10, nr.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200504410/1. Datum uitspraak: 19 oktober 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te woonplaats], en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 17 juni 2004 heeft verweerder aan [appellant] op grond van artikel 12 van de Natuurbeschermingswet vergunning verleend voor de uitbreiding van een veehouderij aan de [locatie] te [plaats]. Bij besluit van 8 april 2005, heeft verweerder het door de Stichting Werkgroep Behoud de Peel hiertegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, het besluit van 17 juni 2004 herroepen wat betreft de verlening van de vergunning voor het houden van 24.160 leghennen, 60 melkkoeien en 49 stuks jongvee, en daarvoor in de plaats vergunning verleend voor activiteiten die een ammoniakdepositie op het natuurmonument De Groote Peel veroorzaken van ten hoogste 113 mol/ha/jaar.

Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 17 mei 2005, bij de Raad van State ingekomen op 20 mei 2005, beroep ingesteld. Bij brief van 8 juli 2005 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 29 september 2005, waar appellant in persoon en bijgestaan door ing. M.J.P. van Lieshout, en verweerder, vertegenwoordigd door mr. C.A.H.J. Anthonisse, ambtenaar van het ministerie, zijn verschenen. Voorts is daar gehoord de Stichting Werkgroep Behoud de Peel, vertegenwoordigd door W.M.M. van Opbergen.

2. Overwegingen Standpunt appellant 2.1. [Appellant] betoogt dat verweerder bij het bestreden besluit ten onrechte vergunning heeft verleend voor activiteiten die een ammoniakdepositie op het natuurmonument De Groote Peel veroorzaken van ten hoogste 113 mol/ha/jaar. Volgens hem is deze wijze van vergunningverlening rechtsonzeker. De ammoniakemissiefactoren kunnen gewijzigd worden, hetgeen gevolgen heeft voor het aantal te houden dieren. Appellant wijst erop dat bij de vergunningverlening in het kader van de Wet milieubeheer ook wordt gerekend met aantal en soort dieren.

Standpunt verweerder 2.2. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat de Natuurbeschermingswet betrekking heeft op de bescherming van natuurmonumenten. In dat kader is de ammoniakdepositie van belang, niet het aantal dieren. Oordeel van de Afdeling 2.3. In de uitspraak van 20 juli 2000, in zaak no. E01.99.0111 (Agrarisch Recht 2000, 12, no. 5044), is naar aanleiding van het in die zaak aanhangige beroep van de Stichting Werkgroep Behoud de Peel het volgende overwogen: "2.10. Voorzover appellante heeft aangevoerd dat verweerder ten onrechte geen vergunning heeft verleend voor een bepaald aantal dieren in een bepaald stalsysteem in plaats van een bepaalde depositie, heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat bij vergunningverlening in het kader van de Natuurbeschermingswet niet is voorgeschreven om een bepaalde inrichting van een stal te realiseren of een bepaald aantal dieren te houden.

Verweerder heeft hierbij overwogen dat de vergunning is verleend voor een maximale depositie van 648 mol potentieel zuur per hectare per jaar en dat het aan vergunninghouder is om zijn veehouderij zodanig in te richten of het aantal te houden dieren zodanig te beperken dat deze waarde niet wordt overschreden. In zijn verweerschrift, zoals ter zitting toegelicht, heeft verweerder nog opgemerkt dat voor de met de Natuurbeschermingswet te beschermen belangen slechts de depositie van belang is, aangezien alleen daarvan schadelijke werking voor "De Groote Peel" uitgaat.

Het vorenstaande komt de Afdeling onjuist noch onredelijk voor." 2.4. De Afdeling heeft dit oordeel bevestigd in onder andere haar uitspraak van 11 december 2002, in zaak no. 200103530/1 (www.raadvanstate.nl en M en R 2003/10, nr. 107). Hetgeen appellant heeft aangevoerd geeft geen aanleiding om thans tot een andersluidend oordeel te komen. 2.5. Gelet op het vorenstaande, ziet de Afdeling in hetgeen appellant heeft aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat het bestreden besluit is voorbereid of genomen in strijd het recht. Het beroep is derhalve ongegrond.

Proceskosten 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. P.J.J. van Buuren, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. H.A. Bultema, ambtenaar van Staat. w.g. Van Buuren w.g. Bultema Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 19 oktober 2005 400.