Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2005:AT1988 ECLI:NL:RVS:2005:AT1988 KI-generiert

Court dismisses appeal confirming local council's refusal of advertising permit based on aesthetic standards.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2005:AT1988
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of Zaanstad refused a permit for advertising boards, citing violations of local aesthetic standards. The appellant challenged this decision, arguing reliance on prior assurances and the timing of their application relative to new regulations. The court rejected these arguments, affirming that the existing local ordinance applied regardless of the appellant's claims or the introduction of new notes.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 4.7.2, first paragraph; fourth paragraph, sub-item a, of the General Local Regulations: The court holds that a local authority may refuse a permit for advertising based on aesthetic criteria without being bound by prior informal assurances or the timing of an application against a newly enacted note.

Schlagwörter

KI-generiert
advertising permit refusal aesthetic standards local ordinance compliance reliance interest administrative appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 4.7.2, first paragraph, of the General Local Regulations (APV) of the municipality of Zaanstad
Article 4.7.2, fourth paragraph, sub-item a, of the General Local Regulations (APV) of the municipality of Zaanstad

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200405254/1. Datum uitspraak: 23 maart 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 10 mei 2004 in het geding tussen: appellant en het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad.

1. Procesverloop Bij besluit van 24 april 2003 heeft het college van burgemeester en wethouders van Zaanstad (hierna: het college) geweigerd appellant vergunning te verlenen voor de op het pand aan de [locatie] te [plaats] aangebrachte reclameborden. Bij besluit van 11 november 2003 heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 10 mei 2004, verzonden op 13 mei 2004, heeft de rechtbank Haarlem (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 18 juni 2004, bij de Raad van State ingekomen op 28 juni 2004, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 17 augustus 2004 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 13 januari 2005, waar appellant in persoon is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 4.7.2, eerste lid, van de Algemene Plaatselijke Verordening (hierna: APV) van de gemeente Zaanstad is het de rechthebbende op een onroerende zaak binnen de bebouwde kom, alsmede de hoofdgebruiker van die zaak, verboden zonder vergunning van het college deze zaak of een daarop aanwezige zaak te gebruiken of het gebruik daarvan toe te laten voor het maken van handelsreclame met behulp van een opschrift, aankondiging of afbeelding in welke vorm dan ook, die vanaf de weg of vanaf een andere voor het publiek toegankelijke plaats zichtbaar is.

Ingevolge het vierde lid, aanhef en onder a, van dat artikel kan een vergunning als bedoeld in het eerste lid worden geweigerd indien de reclame, hetzij op zichzelf hetzij in verband met de omgeving, niet voldoet aan redelijke eisen van welstand. 2.2. Het college heeft de vergunning geweigerd onder meer op de grond dat de in geding zijnde reclameborden niet voldoen aan het in de Welstandsnota neergelegde criterium, dat geen reclame is toegestaan op een gebouw met een woonbestemming. 2.3. De rechtbank is op goede gronden tot de juiste conclusie gekomen dat deze weigering in rechte stand kan houden.

Het betoog van appellant dat de rechtbank heeft miskend dat hij er op basis van door de heer De Wit, ambtenaar van de gemeente, gedane mededelingen ten tijde van de vestiging van zijn kapperszaak op mocht vertrouwen dat de reclameborden waren toegestaan, faalt. Appellant heeft op geen enkele wijze onderbouwd dat hem toezeggingen zijn gedaan die op de in geding zijnde reclameborden betrekking hebben. Evenmin slaagt het betoog van appellant dat zijn vergunningaanvraag is ingediend vóórdat de Welstandsnota in werking trad, omdat de enige in het dossier aanwezige aanvraag van appellant dateert van 26 februari 2003, terwijl de Welstandsnota in 2002 in werking is getreden.

Dat de reclameborden reeds aanwezig waren ten tijde van de inwerkingtreding van de Welstandsnota doet niet ter zake; het in artikel artikel 4.7.2, eerste lid, van de APV gold toen immers ook al. Overigens gold ten tijde van de vestiging van de kapperszaak van appellant, naar het college onweersproken heeft gesteld, een beleid dat goeddeels overeenkwam met het beleid zoals dat thans in de Welstandsnota is neergelegd. 2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak komt voor bevestiging in aanmerking. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. W. van den Brink, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.Z.C. Koutstaal, ambtenaar van Staat. w.g. Van den Brink w.g. Koutstaal Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 23 maart 2005 383.