Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AR8373 ECLI:NL:RVS:2004:AR8373 KI-generiert

Administrative court dismisses appeal against building permit refusal for mixed-use commercial building violating zoning plan.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AR8373
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State affirmed the lower court's decision rejecting the appellant's appeal against the municipality's refusal of a building permit. The appellant argued that glass processing and storage were subordinate to the main office and showroom activities, but the court held these uses did not align with the zoning plan's definition of a showroom. Furthermore, the court rejected the claim that a general exemption clause applied to construction activities and found the municipality reasonably denied a specific exemption due to conflicts with a pending environmental plan.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet ruimtelijke ordening; Algemene planvoorschriften: The municipality may refuse a building permit when the proposed use, including subordinate activities like processing or storage, does not conform to the specific zoning designation, and general exemption clauses do not apply to the act of construction itself.

Schlagwörter

KI-generiert
building permit refusal zoning plan compliance subordinate activities showroom definition general exemption clause administrative appeal municipal planning

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet ruimtelijke ordening
ruimtelijkeordening
Algemene planvoorschriften artikel 7 lid A.1
Algemene planvoorschriften artikel 7 lid D onder 2
Wet ruimtelijke ordening artikel 19

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200403180/1. Datum uitspraak: 29 december 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], gevestigd te [plaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Roermond van 3 maart 2004 in het geding tussen: appellante en het college van burgemeester en wethouders van Weert.

1. Procesverloop Bij besluit van 31 oktober 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Weert (hierna: het college ) appellante geweigerd vrijstelling en een (gewijzigde) bouwvergunning te verlenen voor het bouwen van een bedrijfsgebouw ten behoeve van kantoor-, produktie- en opslagdoeleinden op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Weert, sectie […], nummer […]. Bij besluit van 17 juni 2003 heeft het college het daartegen gemaakte bezwaar voor zover gericht tegen de welstandsaspecten en de uitvoering van het bedrijfsgebouw, gegrond verklaard en voor het overige ongegrond.

Bij uitspraak van 3 maart 2004, verzonden op 8 maart 2004, heeft de rechtbank Roermond (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 15 april 2004, bij de Raad van State ingekomen op 16 april 2004, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 7 juli 2004 heeft het college van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 november 2004, waar appellante, vertegenwoordigd door [directeur], en bijgestaan door mr.

E.J.M. Stals, advocaat te Weert, en het college, vertegenwoordigd door mr. M.H. de Corti, ambtenaar van der gemeente, zijn verschenen. Voorts is daar namens derdebelanghebbenden [gemachtigdeN] en mr. R. Keuken, advocaat te Waalre, gehoord.

2. Overwegingen In het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Algemeen bestemmingsplan Stramproy" heeft het perceel Amentstraat 1b, voorzover hier van belang, de bestemming "Terreinen voor kantoren en toonzalen" gekregen. Ingevolge artikel 7, aanhef en onder A.1, van de planvoorschriften, mogen de gronden uitsluitend worden gebruikt voor het vestigen van kantoren en toonzalen met bijbehorende bedrijfswoningen, met dien verstande dat uitsluitend gebouwen en andere bouwwerken ten dienste van de in de aanhef van dit artikel genoemde voorzieningen mogen worden gebouwd.

Appellante betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college de gevraagde bouwvergunning terecht heeft geweigerd wegens strijd met de voorschriften van het bestemmingsplan. Daartoe heeft zij aangevoerd dat het bewerken van glas van ondergeschikte betekenis is aan de hoofdactiviteit, te weten het tentoonstellen en verhandelen van glas en dat opslag van goederen, die ook worden tentoongesteld, niet is verboden. In de planvoorschriften is het begrip 'toonzaal' niet gedefinieerd en ook de toelichting biedt omtrent de betekenis daarvan geen duidelijkheid.

Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat onder een toonzaal moet worden verstaan een ruimte waarin ten verkoop aangeboden artikelen worden tentoongesteld of getoond. De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat deze uitleg, waarbij het college aansluiting heeft gezocht bij Van Dale's groot woordenboek der Nederlandse taal, juist is. Terecht heeft de rechtbank geoordeeld dat het bewerken en de opslag van glas in de vorm en omvang waarop dit bij appellante plaatsvindt, niet kan worden aangemerkt als gebruik in overeenstemming met de bestemming “kantoor c.q. toonzaal” als in het bestemmingsplan voorzien.

Het betoog van appellante faalt derhalve. Het betoog van appellante dat de rechtbank heeft miskend dat een mogelijkheid bestaat om met toepassing van de in artikel 7, lid D, onder 2 van de planvoorschriften opgenomen vrijstellingsmogelijkheid (toverformule) alsnog bouwvergunning te verlenen faalt, reeds omdat deze bepaling niet ziet op bouwen. Voorts is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat het college in redelijkheid heeft kunnen weigeren vrijstelling als bedoeld in artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening te verlenen, omdat het bouwplan in strijd is met het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan “Savelveld”.

De huidige bestemming “Terreinen voor kantoren en toonzalen” is om milieutechnische redenen gehandhaafd. Gelet op het vorenstaande is het hoger beroep ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, Voorzitter, en mr. P.A. Offers en mr. S.F.M. Wortmann, Leden, in tegenwoordigheid van mr. W.H. Tulmans, ambtenaar van Staat. w.g. Slump w.g. Tulmans Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 29 december 2004 53-381