Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AQ6644 ECLI:NL:RVS:2004:AQ6644 KI-generiert

Court dismisses appeal when tax assessment data is withheld under specific valuation law overriding FOI Act.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AQ6644
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of Burgomasters and Aldermen refused to provide tax assessment data under the Valuation of Immovable Property Act, and the Court of First Instance upheld this refusal. The appellant argued that the Freedom of Information Act allowed access to verify previously received data, but the court found the valuation law contains a special, exhaustive regime. Consequently, the court ruled that the Freedom of Information Act must yield to the specific provisions of the valuation act, which restricts data disclosure to the person whose property was assessed.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 40, first and second paragraphs of the Valuation of Immovable Property Act; The Freedom of Information Act yields to the special, exhaustive regime of the Valuation of Immovable Property Act, which restricts access to tax assessment data solely to the person whose property was assessed.

Schlagwörter

KI-generiert
Freedom of Information Act Valuation of Immovable Property Act tax assessment data administrative law hierarchy special regime provision property valuation information disclosure restriction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 40, first paragraph of the Valuation of Immovable Property Act
Article 40, second paragraph of the Valuation of Immovable Property Act
Article 8:43, first paragraph of the General Administrative Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Afdeling van 17 september 2003 in zaak no. 200300659/1 (AB 2003/439)
Terecht heeft de rechtbank onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 17 september 2003 in zaak no. 200300659/1 (AB 2003/439) overwogen dat ten aanzien van de verstrekking van deze gegevens in dit voorschrift een bijzondere en uitputtende regeling is neergelegd, waarvoor de Wob moet wijken.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200307912/1. Datum uitspraak: 11 augustus 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Leeuwarden van 12 november 2003 in het geding tussen: appellant en het college van burgemeester en wethouders van Franekeradeel.

1. Procesverloop Bij besluit van 11 december 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Franekeradeel (hierna: het college) op grond van artikel 40, tweede lid, van de Wet waardering onroerende zaken besloten niet de door appellant ingevolge de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: Wob) verzochte gegevens te verstrekken. Bij besluit van 29 april 2003 heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 12 november 2003, verzonden op dezelfde datum, heeft de rechtbank Leeuwarden (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 27 november 2003, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 9 februari 2004 heeft appellant de toestemming verleend als bedoeld in artikel 8:29, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Bij brief van 27 februari 2004 heeft het college van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting aan de orde gesteld op 14 juni 2004, waar partijen niet zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 40, eerste lid, van de Wet waardering onroerende zaken (hierna: WOZ) kan op verzoek het waardegegeven van een bepaalde onroerende zaak door de in artikel 1, tweede lid, bedoelde gemeenteambtenaar worden verstrekt aan een ieder die kan aantonen uit hoofde van de belastingheffing te zijnen aanzien een gerechtvaardigd belang te hebben bij de verkrijging daarvan. Ingevolge artikel 40, tweede lid, van de WOZ verstrekt de in artikel 1, tweede lid, bedoelde gemeenteambtenaar uitsluitend aan degene te wiens aanzien een beschikking is genomen, op verzoek een afschrift van de gegevens die ten grondslag liggen aan de vastgestelde waarde. 2.2.

Het verzoek heeft betrekking op alle stukken betreffende de taxatie en de vaststelling van de waarde ingevolge de WOZ van de woning aan de [locatie] te [plaats]. 2.3. Voorzover appellant heeft geklaagd over de procedure bij de rechtbank omtrent zijn verzoek om te mogen repliceren, wordt overwogen dat de rechtbank in het ongemotiveerde verzoek van appellant daartoe, mede gelet op de inhoud van het door het college ingediende verweerschrift, geen aanleiding heeft behoeven te zien om artikel 8:43, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht toe te passen. 2.4.

Vast staat dat de door appellant verzochte gegevens moeten worden aangemerkt als gegevens als bedoeld in artikel 40, tweede lid, van de WOZ. Terecht heeft de rechtbank onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 17 september 2003 in zaak no. 200300659/1 (AB 2003/439) overwogen dat ten aanzien van de verstrekking van deze gegevens in dit voorschrift een bijzondere en uitputtende regeling is neergelegd, waarvoor de Wob moet wijken. Gelet hierop heeft de rechtbank terecht overwogen dat appellant met zijn beroep op de Wob niet kan bereiken dat hem in afwijking van artikel 40, tweede lid, van de WOZ de taxatiegegevens van de woning aan de [locatie] te [plaats] worden verstrekt.

Nu bedoelde gegevens slechts kunnen worden verstrekt aan degene te wiens aanzien de beschikking is genomen, heeft het college terecht op grond van deze bepaling de verstrekking van die gegevens geweigerd. Dat, zoals appellant heeft betoogd, hij een gerechtvaardigd belang heeft bij inzage in die gegevens om de reeds aan hem verstrekte gegevens te kunnen verifiëren, leidt niet tot een ander oordeel, nu er geen ruimte bestaat om af te wijken van hetgeen imperatief is gesteld in artikel 40, tweede lid, van de WOZ. 2.5. Het hoger beroep is ongegrond.

De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, Voorzitter, en mr. S.F.M. Wortmann en mr. J.H. van Kreveld, Leden, in tegenwoordigheid van mr. S. Zwemstra, ambtenaar van Staat. w.g. Troostwijk w.g. Zwemstra Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 11 augustus 2004 97-402.