Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2003:AN9246 ECLI:NL:RVS:2003:AN9246 KI-generiert

Dutch court dismisses appeal against partial revocation of livestock farm permit under environmental law.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2003:AN9246
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipality's decision to partially revoke a livestock farm permit. The appellant argued procedural flaws, including a lack of hearing and potential bias, but the court found these grounds inadmissible or unfounded. Consequently, the court upheld the administrative decision as legally sound and reasonable.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 8.26, first paragraph, of the Environmental Management Act; Art. 3:56 of the General Administrative Law Act: The court rejects late procedural objections and finds no bias or legal defect in the partial revocation of a permit when the environmental interest is protected.

Schlagwörter

KI-generiert
partial revocation of permit environmental management law procedural fairness administrative appeal good order of proceedings bias in decision making livestock farm permit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 8.26, first paragraph, of the Wet milieubeheer
paragraaf 3.5.6 of the Algemene wet bestuursrecht

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200303201/1. Datum uitspraak: 3 december 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Lingewaard, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 18 maart 2003 heeft verweerder krachtens artikel 8.26, eerste lid, van de Wet milieubeheer de aan [partij sub 1] op 27 april 1993 verleende vergunning voor een veehouderij op het perceel [locatie] te [plaats] gedeeltelijk ingetrokken. Dit besluit is op 18 april 2003 ter inzage gelegd. Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 15 mei 2003, bij de Raad van State ingekomen op 19 mei 2003, beroep ingesteld. Bij brief van 16 juni 2003 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van verweerder. Deze zijn aan de andere partijen toegezonden. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 31 oktober 2003, waar appellant in persoon en verweerder, vertegenwoordigd door H.J.M. Mattijssen, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Eerst ter zitting heeft appellant betoogd dat [partij sub 1] niet in de gelegenheid is gesteld te reageren op het ontwerp van het besluit en dat hij geen vergunninghouder is. Het aanvoeren van deze gronden in dit stadium van de procedure is in strijd met de goede procesorde. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat niet is gebleken dat appellant deze niet eerder in de procedure naar voren had kunnen brengen. Voornoemde gronden kunnen derhalve niet leiden tot vernietiging van het bestreden besluit. 2.2. Krachtens artikel 8.26, eerste lid, van de Wet milieubeheer kan het bevoegd gezag de vergunning geheel of gedeeltelijk intrekken op verzoek van de vergunninghouder, indien het belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet. 2.3.

Appellant heeft betoogd dat het verzoek tot gedeeltelijke intrekking van de vergunning op een onjuiste wijze tot stand is gekomen. In dit verband heeft appellant aangevoerd dat verweerder ten onrechte geen gevolg heeft gegeven aan zijn verzoek tot het houden van een hoorzitting. Verder heeft appellant aangevoerd dat verweerder onvoldoende onpartijdig is geweest, aangezien hij [partij sub 1] heeft geholpen bij het opstellen van het verzoek om gedeeltelijke intrekking van de vergunning. Op de totstandkoming van het bestreden besluit is paragraaf 3.5.6 van de Algemene wet bestuursrecht van toepassing.

De Afdeling overweegt dat deze paragraaf niet voorziet in de mogelijkheid tot het houden van een hoorzitting. Overigens is appellant blijkens de stukken op 6 februari 2003 in de gelegenheid gesteld mondeling te reageren op het ontwerp van het besluit. Uit de enkele omstandigheid dat verweerder [partij sub 1] heeft geholpen bij het opstellen van het verzoek om gedeeltelijke intrekking van de vergunning kan niet worden geconcludeerd dat bij het nemen van het bestreden besluit sprake is geweest van vooringenomenheid. Het beroep van appellant treft in zoverre geen doel. 2.4.

Appellant heeft betoogd dat het bestreden besluit ertoe leidt dat een procedure ingevolge de Wet op de Ruimtelijke Ordening kan worden gestart ten behoeve van het nabijgelegen perceel van [partij sub 2]. Hij acht dit onwenselijk. In hetgeen appellant heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen grond voor het oordeel dat verweerder, bij afweging van de betrokken belangen, de vergunning van 27 april 1993 niet in redelijkheid gedeeltelijk heeft kunnen intrekken. 2.5. Appellant heeft betoogd dat het bestreden besluit ertoe leidt dat zonder toereikende vergunning dieren in de inrichting worden gehouden.

Deze beroepsgrond heeft geen betrekking op de rechtmatigheid van het bestreden besluit en kan om die reden niet slagen. De Algemene wet bestuursrecht voorziet overigens in de mogelijkheid tot het treffen van handhavingmaatregelen indien zonder toereikende vergunning dieren in de inrichting worden gehouden. 2.6. Het beroep is ongegrond. 2.7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. J.R. Schaafsma, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, ambtenaar van Staat. w.g. Schaafsma w.g. Van Hardeveld Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 3 december 2003 312-399.