Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2003:AK4050 ECLI:NL:RVS:2003:AK4050 KI-generiert

Administrative appeal dismissed for lack of interest due to prior suspension order lapse.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2003:AK4050
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the administrative appeal inadmissible because the appellant lacked a legal interest in its substantive review. The appellant had previously sought interim relief, which suspended the original suspension order until after the appeal was filed. Consequently, the original suspension never took effect, and the subsequent decision to uphold it did not retroactively invalidate the appellant's accreditation or certificates. The court ruled that since the suspension period had expired and no new one was set, the appellant could not claim damages or loss of authority based on the now-ineffective suspension.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet milieubeheer art. 20.3; Algemene wet bestuursrecht art. 7:1 lid d: An administrative decision does not take effect if interim relief is granted prior to the expiry of the objection period, and a subsequent decision upholding an expired suspension order does not create a legal interest for the appellant to challenge it substantively.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative appeal inadmissibility lack of legal interest interim relief suspension environmental certification order retroactive effect invalidity

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet milieubeheer art. 20.3
Algemene wet bestuursrecht art. 7:1 lid d

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
200203430/1
200203430/1 geschorst tot zes weken nadat verweerders op het bezwaar hebben beslist.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200301030/1. Datum uitspraak: 17 september 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], gevestigd te [plaats], en de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, verweerders.

1. Procesverloop Bij besluit van 29 mei 2002, kenmerk BWL 2002036745, hebben verweerders de aanwijzing van appellante als certificeringsinstelling in het kader van het Bouwstoffenbesluit bodem- en oppervlaktewateren (hierna: het Bouwstoffenbesluit) opgeschort tot 20 oktober 2002. Bij besluit van 6 januari 2003, kenmerk BWL 2002093209, verzonden op dezelfde datum, hebben verweerders het hiertegen gemaakte bezwaar gedeeltelijk gegrond verklaard, doch onder nadere motivering het besluit van 29 mei 2002 gehandhaafd. Tegen dit besluit heeft appellante bij brief van 14 februari 2003, bij de Raad van State ingekomen op 17 februari 2003, beroep ingesteld.

De gronden zijn aangevuld bij brief van 17 maart 2003. Bij ongedateerde brief, bij de Raad van State ingekomen per telefaxbericht van 29 april 2003, hebben verweerders een verweerschrift ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nog stukken ontvangen van appellante. Deze zijn aan de andere partij toegezonden. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 augustus 2003, waar appellante, vertegenwoordigd door mr. Th.A.G. Vermeulen, advocaat te ’s-Hertogenbosch, en [gemachtigde], en verweerders, vertegenwoordigd door mr. W.J.A. Vellekoop, mr.

R.A.C. Luinge en drs. E.P.Th. Ruwiel, ambtenaren van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Allereerst beoordeelt de Afdeling of appellante belang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep. 2.2. Ingevolge artikel 20.3, eerste lid, van de Wet milieubeheer treedt een besluit als bedoeld in artikel 20.1, eerste lid, in werking met ingang van de dag na de dag waarop de termijn afloopt voor het indienen van een bezwaarschrift dan wel, indien ingevolge artikel 7:1, eerste lid, onder d, van de Algemene wet bestuursrecht geen bezwaar kan worden gemaakt, van een beroepschrift. Indien gedurende die termijn bij de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om voorlopige voorziening is gedaan, treedt het besluit niet in werking voordat op dat verzoek is beslist. 2.3.

Bij besluit van 29 mei 2002, kenmerk BWL 2002036745, hebben verweerders de aanwijzing van appellante als certificeringsinstelling in het kader van het Bouwstoffenbesluit opgeschort tot 20 oktober 2002. Tegen dit besluit heeft appellante bezwaar gemaakt en bij de Voorzitter een verzoek om voorlopige voorziening gedaan. Het besluit is door de Voorzitter bij uitspraak van 31 juli 2002, no. 200203430/1 geschorst tot zes weken nadat verweerders op het bezwaar hebben beslist. Gelet op het bepaalde in artikel 20.3, eerste lid, van de Wet milieubeheer is het besluit van 29 mei 2002 derhalve nooit in werking getreden.

Eerst bij besluit van 6 januari 2003, kenmerk BWL 2002093209 hebben verweerders op het bezwaar van appellante beslist en het bezwaar gedeeltelijk gegrond verklaard, doch hun besluit van 29 mei 2002, onder nadere motivering gehandhaafd. Ten tijde van het nemen van het besluit van 6 januari 2003 was de in het besluit van 29 mei 2002 genoemde termijn van opschorting van de aanwijzing van appellante als certificeringsinstelling reeds verstreken. 2.3.1. Nu het besluit van 29 mei 2002, tot opschorting van de aanwijzing van appellante als certificeringsinstelling, nooit in werking is getreden en verweerders bij het bestreden besluit, waarin zij het besluit van 29 mei 2002 onder nadere motivering hebben gehandhaafd, geen nieuwe termijn van opschorting hebben vastgesteld, moet worden geoordeeld dat aan de opschorting geen betekenis meer toekomt. 2.3.2.

Ter zitting heeft appellante aangevoerd belang te hebben bij een inhoudelijke behandeling van het beroep omdat het bestreden besluit ertoe leidt dat met terugwerkende kracht haar aanwijzing als certificeringsinstelling is opgeschort gedurende de in het besluit van 29 mei 2002 bedoelde periode en daarmede haar bevoegdheid met betrekking tot de in die periode door haar afgegeven certificaten is komen te vervallen. In dit verband overweegt de Afdeling dat tengevolge van de uitspraak van de Voorzitter van 31 juli 2002 het besluit van 29 mei 2002 tot opschorting van de aanwijzing van appellante als certificeringsinstelling nooit in werking is getreden en appellante derhalve steeds bevoegd is geweest tot het afgeven van certificaten waarvoor zij was geaccrediteerd.

Hieraan doet niet af de omstandigheid dat verweerders bij hun besluit van 6 januari 2003 hun beslissing tot opschorting van de aanwijzing als certificeringsinstelling hebben gehandhaafd. Voorts heeft appellante aangevoerd dat zij belang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep in verband met civielrechtelijke aspecten als schade, kosten en aansprakelijkheid. Zij heeft echter tevens erkend dat het besluit tot opschorting van 29 mei 2002 voor haar niet of nauwelijks dergelijke gevolgen heeft gehad. Gelet op het vorenstaande heeft appellante geen belang bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep. 2.4.

Het beroep is niet-ontvankelijk. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door mr. K. Brink, Voorzitter, en mr. J.G.C. Wiebenga en drs. H. Borstlap, Leden, in tegenwoordigheid van mr. C. Taal, ambtenaar van Staat. w.g. Brink w.g. Taal Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 17 september 2003 325.