Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2003:AI0198 ECLI:NL:RVS:2003:AI0198 KI-generiert

Appeal dismissed for lack of legal interest due to new planning designation preserving priority rights.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2003:AI0198
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the appeal inadmissible because the appellant no longer had a legally protectable interest in the case. Although the municipality had designated specific parcels for priority rights under the Municipal Preference Act, the court found no evidence that the appellant suffered damage from the subsequent designation decision. Consequently, the appeal was rejected for lack of procedural standing, though the filing fee was refunded.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 2 and 6 of the Municipal Preference Act; An appeal is inadmissible for lack of legal interest if the applicant's priority rights remain valid and no damage is proven from the contested designation.

Schlagwörter

KI-generiert
Municipal Preference Act legal interest requirement planning designation priority rights preservation inadmissible appeal procedural standing damage assessment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 2 of the Municipal Preference Act
Article 6 of the Municipal Preference Act
Article 43, first paragraph, of the Council of State Act

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200203489/1. Datum uitspraak: 23 juli 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd te [plaats], tegen de uitspraak van de rechtbank te 's-Hertogenbosch van 25 april 2002 in het geding tussen: appellante en de raad van de gemeente Best.

1. Procesverloop Bij besluit van 1 mei 2000 heeft de raad van de gemeente Best (hierna: de raad) op grond van artikel 2 van de Wet voorkeursrecht gemeenten (hierna: Wvg) een aantal nader aangegeven percelen aangewezen als gronden waarop de artikelen 10-24, 26 en 27 van de Wvg van toepassing zijn. Bij besluit van 31 oktober 2000 heeft de raad het daartegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 25 april 2002, verzonden op 1 mei 2002, heeft de rechtbank te 's-Hertogenbosch (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 6 juni 2002, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 18 juli 2002. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 6 september 2002 heeft de raad van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 28 januari 2003, waar appellante, vertegenwoordigd door [gemachtigde], en de raad, vertegenwoordigd door mr. M. Kusters, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen. Na het sluiten van het onderzoek ter zitting heeft de Afdeling het onderzoek heropend.

Er zijn nog stukken ontvangen van de raad. Deze zijn door de raad ook aan appellante toegezonden. Met toestemming van partijen is afgezien van een hernieuwde behandeling ter zitting.

2. Overwegingen 2.1. Gebleken is dat op 26 april 2002 publicatie heeft plaatsgevonden van de ter inzagelegging van het ontwerp-bestemmingsplan “Dijkstraten-Zuid” en dat als gevolg daarvan met toepassing van artikel 6 van de Wvg een voorkeursrecht op de onderhavige gronden is blijven rusten. Op 30 september 2002 heeft de raad een nieuw aanwijzingsbesluit op grond van artikel 2 van de Wvg genomen met betrekking tot die percelen die binnen het bestemmingsplan “Dijkstraten-Zuid” vallen, waaronder die van appellante. Niet is gebleken dat appellante als gevolg van het bestreden aanwijzingsbesluit schade heeft geleden.

Het vorenstaande kan tot geen andere gevolgtrekking leiden dan dat appellante geen rechtens te honoreren belang meer heeft bij de beoordeling van het hoger beroep. 2.2. Het hoger beroep moet derhalve vanwege het ontbreken van het vereiste procesbelang niet-ontvankelijk worden verklaard. 2.3. Een redelijke toepassing van artikel 43, eerste lid, van de Wet op de Raad van State brengt met zich dat het griffierecht door de Secretaris van de Raad van State aan appellante wordt terugbetaald.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. gelast dat de secretaris van de Raad van State aan appellante het door haar voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht (€ 327,00) vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. C. de Gooijer, Voorzitter, en mr. W. van den Brink en mr. B.J. van Ettekoven, Leden, in tegenwoordigheid van mr. S. Zwemstra, ambtenaar van Staat. w.g. De Gooijer w.g. Zwemstra Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 23 juli 2003 45-395.