Cassation appeal dismissed because driver lost interest in driving license return decision after license was returned.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared the cassation appeal inadmissible because the applicant no longer had a legal interest in the case. The lower court had already returned the applicant's driving license, rendering the original decision moot. Consequently, the court ruled that the applicant could not pursue further legal remedies against the expired administrative act.
Legislator-Regeste
KI-generiertWegenverkeerswet 1994, art. 164, lid 8: A cassation appeal is inadmissible if the applicant has lost interest in the subject matter of the appeal due to subsequent events rendering the original decision ineffective.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
10 januari 2012 Strafkamer nr. S 10/05465 B Hoge Raad der Nederlanden Beschikking op het beroep in cassatie tegen een beschikking van de Rechtbank te Zwolle-Lelystad van 10 november 2010, nummer RK 10/1023, op een beklag als bedoeld in art. 164, achtste lid, van de Wegenverkeerswet 1994, ingediend door: [Klager], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1985, wonende te [woonplaats].
1. Geding in cassatie 1.1. Het beroep is ingesteld door de klager. Namens deze heeft mr. P.T. Huisman, advocaat te Groningen, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De Advocaat-Generaal Knigge heeft geconcludeerd dat de klager niet-ontvankelijk zal worden verklaard in het beroep. 1.2. De raadsman heeft schriftelijk op de conclusie gereageerd.
2. Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep De Rechtbank heeft bij beschikking van 10 november 2010 het klaagschrift van de klager strekkende tot teruggave van zijn rijbewijs, ongegrond verklaard. Uit door de Advocaat-Generaal ingewonnen inlichtingen, zoals in de conclusie vermeld, blijkt dat het rijbewijs op 21 februari 2011 is teruggegeven aan de klager. Dit betekent dat de klager geen belang meer heeft bij het beroep tegen de beschikking van de Rechtbank zodat hij daarin niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Opmerking verdient dat de uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak S.T.S. tegen Nederland van 7 juni 2011, no. 277/05, geen aanleiding geeft daaromtrent anders te oordelen, nu het hier niet gaat om een rechtsmiddel dat is ingesteld tegen een tijdelijke maatregel als gevolg waarvan de klager zijn vrijheid is ontnomen.
3. Beslissing De Hoge Raad verklaart de klager niet-ontvankelijk in het beroep. Deze beschikking is gegeven door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren H.A.G. Splinter-van Kan en Y. Buruma, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 januari 2012.