Central Council confirms lower court dismissal of appeal regarding inadmissibility of administrative objections and public pronouncement requirements.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Central Council of the Bench confirmed the lower court's dismissal of the appellant's appeal against the UWV's declaration of inadmissibility. The appellant argued the lower court erred in finding no explicit decision-making occurred on specific dates and claimed the judgment was not publicly pronounced. The court rejected these claims, noting the lower court correctly applied precedent regarding fictitious refusals and that the procedural requirements for public pronouncement were met despite the judgment's absence from the public database.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 1:3 Awb; Article 8:77, first paragraph, sub-item c, and Article 8:78 Awb: An administrative objection is inadmissible if no explicit decision was made on the specified date; a court decision must be pronounced publicly in the presence of the clerk, but the clerk present at the pronouncement need not be the one signing the written decision.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
15/1150 WW Datum uitspraak: 17 februari 2016 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 3 februari 2015, 14/1230 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Appellante] te [woonplaats] (appellante) de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) PROCESVERLOOP Appellante heeft hoger beroep ingesteld en nadere stukken ingezonden. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. Appellante heeft verzocht om wraking van de behandelend rechter, waarna het vooronderzoek is geschorst.
Bij uitspraak van 9 november 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:3918, heeft de Raad dit verzoek afgewezen. Vervolgens is het vooronderzoek hervat. De zaak is, gevoegd met de zaken 14/6200 WW en 14/6202 WW, ter zitting van 6 januari 2016 aan de orde gesteld. Partijen, het Uwv met voorafgaand bericht, zijn niet verschenen. Na de zitting zijn de zaken gesplitst. OVERWEGINGEN 1.1. Appellante heeft op 25 februari 2014 bezwaar gemaakt tegen een besluit van het Uwv van 26 februari 2012. Op 5 maart 2014 heeft zij bezwaar gemaakt tegen een besluit van het Uwv van 6 maart 2012. 1.2.
Bij besluit van 27 mei 2014 (bestreden besluit) heeft het Uwv de bezwaren van appellante niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij op 26 februari 2012 en 6 maart 2012 geen besluiten heeft genomen in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 2.1. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het Uwv gevolgd in zijn standpunt dat geen expliciete besluitvorming heeft plaatsgevonden op 26 februari 2012 en 6 maart 2012, zodat het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard. 2.2.
De rechtbank heeft ten overvloede overwogen dat zij in het beroep van appellante leest dat appellante van mening is dat, wegens het feit dat het onderzoeksrapport van het Uwv van 24 september 2009 geen zodanige aanwijzingen voor fraude aan de zijde van appellante heeft opgeleverd, zij vanaf het moment dat het Uwv dit was gebleken weer in aanmerking had moeten worden gebracht voor een uitkering op grond van de Werkloosheidswet (WW). Omdat het Uwv dit niet heeft gedaan is volgens appellante sprake van een fictieve weigering. De rechtbank heeft dit betoog van appellante niet onderschreven en daarbij verwezen naar de uitspraak van de Raad van 8 december 2010 (ECLI:NL:CRVB:2010:BO7197) en de uitspraak van de voorzieningenrechter van de Raad van 25 augustus 2014 (ECLI:NL:CRVB:2014:2925), met name rechtsoverweging 4.6.
3. Appellante heeft in hoger beroep aangevoerd dat de aangevallen uitspraak niet in het openbaar is uitgesproken, hetgeen is gecheckt bij een ambtenaar van de rechtbank Noord-Holland en ook digitaal via rechtspraak.nl, en dat de griffier ten tijde van de openbare uitspraak op vakantie was zodat de griffier de aangevallen uitspraak nooit zelf kan hebben ondertekend. Verder heeft appellante aangevoerd dat het gaat om een fictieve weigering de WW-uitkering te hervatten, waarop de rechtbank een voorschotje neemt door zelf een besluit te schrijven.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Artikel 8:78 van de Awb bepaalt dat de bestuursrechter de beslissing, bedoeld in artikel 8:77, eerste lid, onderdeel c, van de Awb in het openbaar uitspreekt, in tegenwoordigheid van de griffier. Artikel 8:77, eerste lid, aanhef en onder c, van de Awb houdt in dat de schriftelijke uitspraak de door de rechtbank genomen beslissing dient te vermelden. 4.2. In de aangevallen uitspraak is vermeld dat de beslissing in het openbaar is uitgesproken op 3 februari 2015. Er is geen reden om aan de juistheid hiervan te twijfelen.
Appellante heeft niet vermeld met welke ambtenaar van de rechtbank Noord-Holland zij heeft gesproken, wanneer dat is geweest en wat de inhoud van dat gesprek was. Het feit dat de aangevallen uitspraak niet is gepubliceerd op rechtspraak.nl betekent niet dat de uitspraak niet in het openbaar is uitgesproken. Niet alle uitspraken worden op rechtspraak.nl gepubliceerd. Ter voorlichting van appellante wordt daarbij aangetekend dat op rechtspraak.nl wel is te vinden dat de aangevallen uitspraak (ECLI:NL:RBNH:2015:599) op 3 februari 2015 is gedaan, maar dat daarbij wordt vermeld dat zij niet is gepubliceerd op rechtspraak.nl.
Voorts stelt, anders dan appellante kennelijk veronderstelt, artikel 8:78 van de Awb niet de eis dat de griffier die aanwezig is bij het in het openbaar uitspreken van de beslissing dezelfde is als de griffier die de uitspraak ondertekent. Dat de aangevallen uitspraak in strijd is met artikel 8:78 van de Awb, is dus niet gebleken. 4.3. Voor zover de door de rechtbank ten overvloede gegeven overwegingen begrepen kunnen worden als partijen bindende overwegingen, worden deze overwegingen onderschreven. 4.4. Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
5. Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door A.I. van der Kris, in tegenwoordigheid van C.M.A.V. van Kleef als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 17 februari 2016. (getekend) A.I. van der Kris (getekend) C.M.A.V. van Kleef AP