Supreme Court dismisses appeal due to withdrawal of appeal documents without defendant consent.

Απόφαση 990 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 990/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαΐου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ", που εδρεύει στην πόλη της Κω και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν παραστάθηκε.

Της αναιρεσίβλητης: Μ. συζ. Π. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κατρά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 9-6-2006 και 29-3-2010 αγωγή και προσεπίκληση, αντίστοιχα, του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Κω και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 138Γ/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 92/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 12-3-2015 αίτησή του και τους από 22-3-2017 και 9-5-2017 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χοϊμές διάβασε την από 22-9-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 97, 98, 188 παρ. 1, 189 παρ. 1, 190, 191 παρ. 2, 192, 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως τα άρθρα 94 παρ. 1, 190, 192, 294 και 297 αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 1 (άρθρο πρώτο παρ. 2 και άρθρο δεύτερο παρ. 2) του ν. 4335/ 2015, με χρόνο έναρξης της ισχύος τους, κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ίδιου νόμου, από 1-1-2016, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του Αρείου Πάγου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο ή, πλέον, και με δήλωσή του στις προτάσεις να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντιρρήσεις κατά της παραίτησης και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης.

Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως, για την οποία αρκεί η ύπαρξη γενικής μόνο πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτουμένου, έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης που να κηρύσσει την κατάργησή της.

Στην περίπτωση αυτή η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων γίνεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία των άρθρων 614 αριθμ. 5 και 622Α του ΚΠολΔ, όπως οι διατάξεις αυτές διαμορφώθηκαν με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015 (και πριν, κατά τις διατάξεις των άρθρων 679 επ. ΚΠολΔ). Δεν αποκλείεται όμως και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε με την απόφαση αυτή γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα εκ μέρους του αντιδίκου του παραιτούμενου διαδίκου, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο των εξόδων (ΑΠ 1890/2017, ΑΠ 378/ 2016), υπό την προϋπόθεση, πάντως, ότι, σε περίπτωση που ο αναιρεσείων απολείπεται, να έχει κλητευτεί, νομότυπα και εμπρόθεσμα, από τον αναιρεσίβλητο, ώστε να μπορεί να συζητηθεί νόμιμα το οικείο κατά του απόντος αίτημα (ΑΠ 121/ 2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία, προκύπτουν τα ακόλουθα: Το αναιρεσείον, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρ. 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (4-5-2018), όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, είχε παραστεί, όμως, νόμιμα, κατά την προηγούμενη δικάσιμο της 6-10-2017, έχοντας μάλιστα κλητευθεί νόμιμα από την αντίδικό του - αναιρεσίβλητη που επισπεύδει τη συζήτηση (σχετ.

η 8967Γ'/11-7-2017 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Δωδεκανήσου Φ. Κ.), οπότε η υπόθεση αναβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής του συναφούς αιτήματος που υπέβαλε, για την πιο πάνω δικάσιμο, με την από 27-4-2018 δήλωσή του, η οποία επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη στις 30-4-2018 (ήτοι, πριν από την ημέρα της δικασίμου), όπως προκύπτει από τη σχετική, επί της πρώτης σελίδας αυτής, σημείωση της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας Μ.

Κ., παραιτήθηκε από τα δικόγραφα της ένδικης, από 12-3-2015, αίτησης αναιρέσεως, καθώς και των από 22-3-2017 και 9-5-2017 πρόσθετων λόγων της (με αύξοντες αριθμούς κατάθεσης 3/13-3-2015, 44/24-3-2017 και 54/16-5-2017, αντίστοιχα). Η δήλωση αυτή υπογράφεται από την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος Διονυσία Τελλή (σχετ. το .../21-3-2017 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου …).

Επομένως, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, πρέπει να θεωρηθεί ότι η αναίρεση αυτή και οι πρόσθετοι λόγοι της δεν ασκήθηκαν, ενώ πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει το αναιρεσείον, στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 4 εδάφ. ε', όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση πριν αντικατασταθεί με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016).

Τέλος, το αναιρεσείον πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο, με δήλωση (άρθρ. 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), εκπροσωπούμενη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κατρά, δυνάμει του 71.../20-9-2016 πληρεξουσίου του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στο ..., και υπέβαλε σχετικό αίτημα με τις από 10-10-2017 προτάσεις της που είχε προκαταθέσει δικαιολογημένα στις 11-10-2017 πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων της διά του ίδιου πληρεξούσιου δικηγόρου για την απόκρουση της αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων της, καθώς και, ειδικά, μετά την εν λόγω παραίτηση, με την από 2-5-2018 "προσθήκη" των προτάσεών της που κατέθεσε την ίδια ημέρα, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκαν η από 12 Μαρτίου 2015 αίτηση και οι από 22-3-2017 και 9-5-2017 πρόσθετοι λόγοι αυτής του νομικού προσώπου δημόσιου δικαίου με την επωνυμία "ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ" που εδρεύει στην Κω, για αναίρεση της 92/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω (διαδικασίας μισθωτικών διαφορών), που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάζει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει το αναιρεσείον, στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Μαΐου 2018.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ