Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and free evaluation of evidence in civil damages case.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Court of Appeal's decision regarding civil damages. The appellant argued that the lower court failed to consider specific evidence and miscalculated compensation for mental distress, but the court found the appeal inadmissible due to improper documentary evidence and the appeal unfounded because the trial court properly evaluated all submitted proof. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the legal costs of the represented respondents.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 559(1) and 559(11) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court reviews appeals only for legal errors, not factual disputes, and rejects appeals based on evidence lacking legal probative force or where the lower court exercised its free evaluation of evidence within statutory discretion.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 98 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 98/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Π. Α. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μαμαλούδη και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σ. Κ. του Γ., 2 Α. Σ. του Χ. συζ. Σ. Κ., ενεργούσας ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος της ενάγουσας και αποβιώσασας Ε. συζ. Χ. Σ. του Α., 3 Ε. Κ. του Σ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γεωργία Λέφα και κατέθεσαν προτάσεις.4. Γ. Κ. του Σ., 5 Ε. συζ. Γ. Κ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. 6.Χ. Σ. του Γ., ατομικά για τον εαυτό του και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος της ενάγουσας και αποβιώσασας Ε. Σ.,7 Α. Σ. του Χ., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος της ενάγουσας και αποβιώσασας Ε. Σ., 8Ε. συζ. Σ. Μ. το γένος Θ. Τ., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος της ενάγουσας και αποβιώσασας Ε. Σ.,κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γεωργία Λέφα και κατέθεσαν προτάσεις και 9. Του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφαλίσεως Ευθύνης εξ ατυχημάτων Αυτοκινήτων" το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθ.κατάθ. 36667/2005 κύρια αγωγή των 1ου,2ου, 3ου, 4ου και 5ου ήδη αναιρεσιβλήτων και η με αριθ. κατάθ.302/2006 ανακοίνωση δίκης- παρεμπίπτουσα αγωγή του 9ου ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19574/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2408/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-11-2011 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 27-12-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ'αριθμ....και ...'/10-10-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Βέροιας …προκύπτει στο επικυρωμένο αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με την κάτω από το δικόγραφο αυτό πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για εμφάνιση αυτών κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που ορίσθηκε νόμιμα για τη δικάσιμο της 11-1-2013, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους τέταρτο και πέμπτο από τους αναιρεσιβλήτους Γ. Κ. και Ε. Γ. Κ., οι οποίοι παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Γεωργίας Λέφα. Αυτοί όμως δεν εμφανίστηκαν κατά τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας μετ'αναβολή δικάσιμο και την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών (άρθρα 226 παρ.4 εδ.4, 576 παρ.2 ΚΠολΔ).
2. Ο λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ, ότι το Δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν θεμελιώνεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο (Ολ.ΑΠ 12/1991). Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, περί συντρέχοντος πταίσματος των γονέων της θανούσας ανηλίκου, διότι παραμέλησαν την άσκηση εποπτείας του προσώπου της, τον οποίο και απέρριψε ως ουσία αβάσιμο. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος του, από το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην απόφαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό, είναι αβάσιμος. Ο παράλληλα κα χωρίς την διατύπωση επικουρικότητας κατά τρόπο γενικό και αόριστο προβαλλόμενος από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με την έννοια της παραβάσεως των άρθρων 923, 300 ΑΚ με την απόρριψη της εν λόγω ενστάσεως ως αβάσιμης κατ'ουσίαν ελέγχεται προεχόντως ως απαράδεκτος.
3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.12 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δημιουργείται όταν το δικαστήριο αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που του προσδίδει ο νόμος. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως κατά το δεύτερο σκέλος του ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση, ότι παραβίασε το νόμο σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων του, πρόχειρο σχεδιάγραμμα, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης). Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται και επομένως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι πρόκειται περί αποδεικτικών μέσων που τα οποία δεν έχουν κατά το νόμο ιδιαίτερη αποδεικτική δύναμη και εκτιμώνται ελευθέρως από το δικαστήριο σε συνδυασμό με τις λοιπές αποδείξεις (ΚΠολΔ 340).
4. Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση, από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι το Εφετείο για να καταλήξει στην κρίση του σχετικά με την ανωτέρω ένσταση του αναιρεσείοντος, έλαβε υπόψη και εκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τις καταθέσεις των μαρτύρων Β. Λ. και Χ. Χ., καθώς και τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας (πρόχειρο σχεδιάγραμμα, εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης) και φωτογραφίες των οχημάτων, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ αντίθετος πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το τρίτο σκέλος του είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
5. Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, ότι κατά τον προσδιορισμό του ύψους του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης για ψυχική οδύνη των εναγόντων, δεν έλαβε υπόψη το συντρέχον πταίσμα των γονέων εναγόντων στο θάνατο της θυγατέρας τους και έτσι προσδιόρισε για ψυχική οδύνη υπερβολικά ποσά, ήτοι 60.000 ευρώ για κάθε γονέα, 50.000 ευρώ για την ανήλικη κόρη τους και 20.000 ευρώ για καθένα από τους παππούδες και γιαγιάδες, τα οποία υπερβαίνουν τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας.
Ο λόγος αυτός κατά το πρώτο σκέλος του στηρίζεται σε ανακριβή προϋπόθεση, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δεν δέχτηκε συνυπαιτιότητα των γονέων της θανούσας και απέρριψε σχετική ένσταση του αναιρεσείοντος. Κατά το δεύτερο σκέλος του πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι ο προσδιορισμός του ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης, βάσει του άρθρου 932 ΑΚ, αφέθηκε στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας και επομένως η σχετική κρίση δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί αναφέρεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, χωρίς υπαγωγή σε νομική έννοια, ώστε να μπορεί να νοηθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου είτε ευθέως είτε εκ πλαγίου, για έλλειψη νόμιμης βάσης (Ολ.ΑΠ 19/2011).
Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των παρόντων αναιρεσιβλήτων (άρθρο 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσαν και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1-11-2011 αίτηση του Π. Α. για αναίρεση της 2408/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν, τα οποία ορίζει, λόγω της χωριστής νομικής εκπροσώπησή τους, για τους μεν πρώτο, δεύτερης, τρίτη, έκτο, έβδομο και όγδοη σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ, για δε το "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ" σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιανουαρίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ