Supreme Court allows partial severance pay claim for employee with less than one year tenure who took sick leave.
Griechenland (EL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court partially allowed the employee's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding severance pay. The employee, who had less than a year of service, took sick leave in 1998 before resigning in 1999, arguing she was entitled to full annual leave pay for that year. The Court held that the lower court violated statutory provisions by denying the full annual leave allowance due to the sick leave period, while rejecting the appeal regarding court costs allocation as it fell within the lower court's exclusive jurisdiction.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 4 and 5 of Section 5 of Law 539/1945; Article 17 of Law 2336/1995: In cases of employment relationship termination before one year of service, employees are entitled to two days' wages per month of employment, whereas those with over one year are entitled to full annual leave pay; the Court of Appeal erred by denying full annual leave pay to an employee with less than a year of service who took sick leave prior to resignation.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Απόφαση 98 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 98/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ......, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Λεωνίδας Πανούσης με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "MAGIC FRESH Ε.Π.Ε", που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Ιωάννης Αλευρόπουλος.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 03.03.1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1041/2000 του ίδιου δικαστηρίου και 2370/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 03.05.2001 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 1428/2002 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε την 2370/2001 εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για εκ νέου εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η 7046/2003 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31.05.2006 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 18.09.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου Ηλία Γιαννακάκη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθεί ο δεέτερος. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των παρ. 4 και 5 του άρθρου 5 του ΑΝ 539/1945, όπως αντικαταστάθηκαν από το άρθρο 1 παρ. 3 του Ν. 1346/1983, καθώς και με το άρθρο 17 του Ν. 2336/1995, προκύπτει ότι, σε περίπτωση λύσεως της σχέσεως εργασίας (καταγγελία της συμβάσεως, αποχώρηση από την εργασία) προτού συμπληρωθεί δωδεκάμηνο στη σχέση εργασίας, οι μισθωτοί δικαιούνται από τον εργοδότη τους ως αποδοχές άδειας, δύο (2) ημερομίσθια για κάθε μήνα απασχόλησης, ενώ όσοι είχαν συμπληρώσει δωδεκάμηνη υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, σε περίπτωση λύσεως της σχέσεως εργασίας με οποιοδήποτε τρόπο, δικαιούνται να λάβουν τις αποδοχές άδειας που θα ελάμβαναν, εάν ζητούσαν και ελάμβαναν την κανονική τους άδεια κατά το χρονικό σημείο της λύσεως, δηλαδή δικαιούνται ακέραιες τις αποδοχές άδειας.
Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η αναιρεσείουσα. η οποία συνδεόταν με σύμβαση εργασίας με την αναιρεσίβλητη, από το έτος 1996, έλαβε αναρρωτική άδεια από 24-12-1998 έως 15-2-1999, κατά το οποίο ανεστάλη η υποχρέωση της για παροχή εργασίας, μετά την πάροδο του οποίου αποχώρησε από την εργασία της στην αναιρεσίβλητη και επομένως δικαιούται, λόγω λύσεως της εργασιακής της σχέσης, εξαιτίας της οποίας δεν έλαβε άδεια για το έτος 1999, να λάβει τις αποδοχές αδείας για το έτος αυτό, που ισούνται με δύο ημερομίσθια, για κάθε μήνα απασχόλησης της εντός του 1999 καθώς και το επίδομα άδειας του ίδιου έτους, που ισούται με τις αποδοχές άδειας, που δεν της επιδικάσθηκαν με τη 2370/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία αναιρέθηκε με τη 1428/2002 απόφαση του Αρείου Πάγου, ως προς το θέμα αυτό.
Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις και επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται η παραβίαση των διατάξεων αυτών, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.
Η καταψήφιση στη δικαστική δαπάνη του διαδίκου που νικήθηκε δεν έχει ανάγκη ειδικής αιτιολογίας και είναι συνέπεια της αρχής της ήττας (άρθρο 176 ΚΠολΔ), ενώ ο συμψηφισμός εν όλω ή εν μέρει της δικαστικής δαπάνης λόγω μερικής ήττας κα' άρθρο 178 παρ. 1 ΚΠολΔ, απόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας που δεν ελέγχεται αναιρετικά. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 176, 179 και 183 ΚΠολΔ, επειδή το Εφετείο συμψήφισε εν όλω ανάμεσα στους διαδίκους τη δικαστική δαπάνη, είναι προεχόντως απαράδεκτος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το ανωτέρω κεφάλαιό της περί επιδικάσεως στην αναιρεσείουσα αποδοχών αδείας έτους 1999 και επιδόματος αδείας του ίδιου έτους και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την εξέδωσαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 7046/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα εκτιθέμενα στο σκεπτικό της παρούσης.
Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε επτακόσια (700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ