Supreme Court dismisses appeal against final judgment declaring appeal inadmissible due to improper service of process.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the insurance company's appeal against the Athens Court of Appeal's decision to reject the appeal as inadmissible. The lower court had declared the appeal inadmissible because the respondent failed to appear and did not submit a declaration under Article 242 of the Code of Civil Procedure. The Supreme Court ruled that since the appeal was based on procedural defects regarding the admissibility of the appeal itself, the appealed judgment was not final and thus could not be appealed.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 559(14), 160(3), 223, 269, 377(1), 463, 478, 505(2), 517, 525(2), 527, 529(2), 543, 545(5), 558, 562(2) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible when the appealed judgment does not constitute a final decision on the merits or procedural admissibility of the underlying action, specifically when the lower court merely declared the appeal inadmissible due to procedural defects like improper service.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 989 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός: 989/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/6/2001 αγωγή προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, και τις από 21/1/2002 αγωγή και από 10/1/2002 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε παρέμβαση-αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 847/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2308/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20/11/2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 10/2/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Τρικάλων ... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από την επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα στον αναιρεσίβλητο. Αυτός όμως δεν εμφανίστηκε κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και, επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.
ΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση συγχωρείται αν το Δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 160 παρ. 3, 223, 269,377 παρ. 1, 463, 478, 505 παρ. 2, 517, 525 παρ. 2, 527, 529 παρ. 2, 543, 545 παρ. 5, 558, 562 παρ. 2 κλπ ΚΠολΔ, που διαλαμβάνουν ρητώς περί απαραδέκτου, συνάγεται ότι απαράδεκτο, για την κήρυξη ή μη κήρυξη του οποίου δίδεται ο από την ως άνω διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, υπάρχει, όταν συνεπεία τούτου απορρίπτεται από το Δικαστήριο της ουσίας η αγωγή ή το ένδικο μέσο κλπ, όχι δε και όταν κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης (ΑΠ1861/1984).
Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Ο αναιρετικός αυτός λόγος προϋποθέτει, ότι το δικαστήριο εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία και προέβη σε εκτίμηση των αποδείξεων, ήτοι εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, ενώ δεν ιδρύεται όταν κηρύχτηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αγωγής ή της έφεσης.
Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 553 παρ. β ΚΠολΔ, "αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση...β)των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή..." Χαρακτηρίζονται ως οριστικές αποφάσεις αυτές που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή.
Έτσι, οριστική είναι η απόφαση του Εφετείου ως προς τη διάταξη αυτή, με την οποία, κατ' αποδοχή λόγου εφέσεως, γίνεται δεκτό ή απορρίπτεται κύριο ή παρεμπίπτον αίτημα της αγωγής ή ανταγωγής καθ' όλες ή μερικές από τις βάσεις του και απογυμνώνεται το δικαστήριο από οποιαδήποτε στη συνέχεια εξουσία ως προς το αίτημα αυτό της αγωγής ή της ανταγωγής για τις αντίστοιχες βάσεις (ΑΠ 603/2008).
Αντίθετα, δεν είναι οριστική η απόφασή του, με την οποία κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση, λόγω μη κλήτευσης ή μη νομότυπης κλήτευσης του εφεσίβλητου. Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και υπό την επίκληση των πλημμελειών του άρθρου 559 αριθ. 14 και 11 περ. γ ΚΠολΔ, προσβάλλεται η 2308/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία, όπως και από αυτή προκύπτει, κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της έφεσης της αναιρεσείουσας ως προς τον εφεσίβλητο, ήδη αναιρεσίβλητο, λόγω μη κλητεύσεώς του, με τις αιτιάσεις, αντίστοιχα, της παρά το νόμο κήρυξης απαράδεκτης της συζήτησης και της μη λήψης υπόψη της έκθεσης επίδοσης.
Δεδομένου όμως ότι, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη, οι προβαλλόμενες αυτές αναιρετικές πλημμέλειες δεν ιδρύονται και η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι οριστική, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20-11-2005 αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ για αναίρεση της 2308/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου 2009 και
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ