Supreme Court allows appeal against deportation order due to lack of specific reasoning regarding non-EU citizen status.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against a second-instance judgment ordering the deportation of a foreign national convicted of drug offenses. The defendant argued that the lower court failed to provide the specific and detailed reasoning required by law for deportation orders involving citizens of non-EU countries. The court ruled that the judgment's failure to explicitly state the defendant's non-EU citizenship rendered the deportation order legally flawed and insufficiently motivated.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 17 para. 2 of Law 1729/1987; Art. 510 para. 1 lit. d of the Code of Criminal Procedure: A deportation order against a foreign national convicted of drug offenses requires specific and detailed reasoning citing their non-EU citizenship status; absence of this explicit reference constitutes a ground for appeal.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Απόφαση 986 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 986/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρύσανθο Παπούλια, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου) - Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη και Γρηγόριο Μάμαλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου E. M. του Κ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στις Κλειστές Φυλακές Τρικάλων, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μαραγκό, περί αναιρέσεως της 639/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιουνίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1508/2005.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 του ν. 1729/1987, ‘ ‘ για αλλοδαπούς ενήλικους ή ανήλικους, που καταδικάζονται για παράβαση του νόμου αυτού, το δικαστήριο διατάσσει την ισόβια απέλασή τους από τη χώρα, εκτός αν συντρέχουν σπουδαίοι λόγοι, ιδίως οικογενειακοί, που δικαιολογούν την παραμονή στη χώρα, οπότε ισχύουν και γι’ αυτούς οι ρυθμίσεις της παρ. 1 του άρθρου αυτού (για την απαγόρευση διαμονής).
Για την εκτέλεση και τη διακοπή της απέλασης, εφαρμόζεται το άρθρο 74 του Π.Κ.’ ‘ Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι η επιβολή της απέλασης, είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο σε περίπτωση καταδίκης για οιαδήποτε παράβαση του νόμου για τα ναρκωτικά, αλλοδαπού υπηκόου κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι στην περίπτωση αυτή η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης για την απέλαση, εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ.
Δ’ του Κ.Π.Δ., εκτείνεται μόνον στην αναφορά ότι πρόκειται για υπήκοο κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι αυτός καταδικάσθηκε για οιαδήποτε παράβαση του νόμου για τα ναρκωτικά. Μόνο δε εφόσον προβληθεί από αυτόν, με αυτοτελή ισχυρισμό, η συνδρομή σπουδαίου λόγου (ιδίως οικογενειακού), που δικαιολογεί την παραμονή του στη χώρα, η αιτιολογία της απόφασης που διατάσσει την απέλαση, εκτείνεται και στην απόρριψη του αυτοτελούς αυτού ισχυρισμού.
II. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμό 639/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος E. M. σε δεύτερο βαθμό, για τις πράξεις της εισαγωγής στην επικράτεια, αγοράς, κατοχής και απόπειρας πώλησης ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή και από κοινού, σε ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών και χρηματική ποινή ογδόντα οκτώ χιλιάδων σαράντα ενός (88.041,85) Ευρώ, παράλληλα δε διατάχθηκε και η ισόβια απέλασή του από τη χώρα.
Στην αιτιολογία της απόφασης, σε σχέση με τη διάταξη αυτής για την απέλαση, αναφέρεται ότι, "... πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 2 του ν. 1729/1987 σε συνδυασμό με το άρθρο 74 παρ. 1 του Π.Κ., να διαταχθεί η ισόβια απέλαση του παραπάνω καταδικασθέντος από τη χώρα, μετά την οριστική έκτιση της ποινής κάθειρξης που του επιβλήθηκε και την απόλυσή του από τις φυλακές ...".
Δεν αναφέρεται όμως στην αιτιολογία, ότι πρόκειται για αλλοδαπό υπήκοο κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και ειδικότερα ότι πρόκειται για αλβανό υπήκοο, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας), πράγμα που δεν προκύπτει, ούτε από την αιτιολογία της απόφασης σε σχέση με την καταδίκη και τις άλλες παραδοχές αυτής.
III. Η αιτιολογία όμως αυτή της απόφασης, σε σχέση με τη διάταξη αυτής για την απέλαση, δεν είναι η απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού δεν αναφέρεται σ’ αυτή ότι ο καταδικασθείς είναι αλλοδαπός υπήκοος. Η πλημμέλεια αυτή της προσβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται με το μοναδικό, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ’ του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, ο οποίος είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. IV. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τη διάταξη αυτής για την απέλαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 519 του Κ.Π.Δ., στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’ αριθμό 639/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά τη διάταξη αυτής για την απέλαση. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος της, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Απριλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ