Supreme Court dismisses appeal due to failure to summon third-party intervenors in labor dispute proceedings.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared inadmissible the appeal filed by the Technical Chamber of Greece against a labor court decision. The case involved a dispute over construction supervision fees where three engineers intervened on behalf of the plaintiff. Although the lower courts ruled against the plaintiff, the Supreme Court found the appeal inadmissible because the absent intervenors were not summoned for the hearing.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 568, 576, 230 para. 2 of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the third-party intervenors who participated in the lower proceedings were not summoned for the hearing.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 978 / 2021 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 978/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Πελαγία Ακάσογλου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Κοκοτίνη), Παναγιώτη Αθανασόπουλο, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη και Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 25 Μαΐου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ", που εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρό του, ως υποκατάστατου κατά το νόμο:1) του Διπλωματούχου Αρχιτέκτονα Μηχανικού Ε.Μ.Π. Κ. Π. του Ι., κατοίκου ..., 2) του Διπλωματούχου Πολιτικού Μηχανικού Ε.Μ.Π. Δ. Χ. του Π., κατοίκου ... και 3) του Διπλωματούχου Μηχανολόγου Μηχανικού Ε.Μ.Π. Σ. Π. του Δ., κατοίκου ..., και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Αγγελικής Σκουτέρη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΡΑΣΙΝΕΙΟΣ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ Α.Ε.", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπήθηκε από τον Νόμιμο εκπροσώπο της Νικόλαο Λοΐσιο, που διόρισε τον παρόντα δικηγόρο Γεώργιο Γανωτή, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, και τις από 29/10/2010 και 22-11-2010 πρόσθετες παρεμβάσεις, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 283/2012 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 5280/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-3-2017 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 880/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της υπόθεσης. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση το αναιρεσείον με την από 27-5-2019 κλήση του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Δήμητρα Ζώη. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νομίμως φέρεται προς συζήτηση με την από 27-5-2019 κλήση του αναιρεσείοντος η κρινόμενη από 6-3-2017 αίτηση για αναίρεση της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών υπ' αριθ. 5280/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 880/2018 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής, διότι δεν προέκυψε η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου.
Σύμφωνα με το άρθρο 82 εδ. γ` Κ.Πολ.Δ., αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη της παρ. 3 εδ. α` του άρθρου 81 του ίδιου Κώδικα, με την οποία ορίζεται ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται, ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρ. 568 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους παρεμβαίνοντος, για να ενημερώνεται αυτός ως προς την εξέλιξη της δίκης, που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αναιρέσεως και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος, χωρίς δε την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, αλλιώς δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 4/2020, ΑΠ 1133/2019, ΑΠ 434/2019, ΑΠ 591/2018, ΑΠ 447/2017, ΑΠ 436/2016, ΑΠ 910/2013).
Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) και ειδικότερα της προσβαλλομένης αποφάσεως και της υπ' αριθ. 283/2012 αποφάσεως του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της ένδικης διαφοράς στις 17-5-2011 στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, κατά την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθ. 283/2012 απόφαση, ασκήθηκαν οι από 29-10-2010 και 22-11-2010 πρόσθετες παρεμβάσεις υπέρ του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος", των: α) Δ. Χ. του Π., β) Σ. Π. του Δ. και γ) Κ. Π. του Ι., οι οποίες κρίθηκαν παραδεκτές από το ως άνω Δικαστήριο και απορρίφθηκαν κατ' ουσίαν, μετά την κατ' ουσίαν απόρριψη της ένδικης από 12-7-2010 αγωγής. Και ναι μεν η πρόσθετη παρέμβαση δεν διευρύνει τα υποκείμενα της έννομης σχέσεως της δίκης, αφού δεν εισάγει χωριστό αίτημα, διευρύνει όμως τα υποκείμενα της διαδικασίας, με συνέπεια οι ανωτέρω προσθέτως παρεμβαίνοντες να έχουν καταστεί διάδικοι.
Ωστόσο όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου δεν εμφανίστηκαν οι ως άνω προσθέτως παρεμβαίνοντες, οι οποίοι αφού είχαν παρασταθεί στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και είχαν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, έπρεπε να κληθούν, για να παραστούν κατά τη σημερινή δικάσιμο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως.
Κανένας όμως από τους κύριους διαδίκους, ούτε το αναιρεσείον ούτε ο αναιρεσίβλητος, επικαλούνται επίδοση αντιγράφου της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και της από 27-5-2019 κλήσης προς συζήτηση και της σχετικής κάτω από αυτή από 27-6-2019 πράξης ορισμού δικασίμου, στους προσθέτως παρεμβαίνοντες, προκειμένου να παραστούν κατά την παρούσα δικάσιμο, ούτε και προσκομίζονται σχετικές εκθέσεις επιδόσεως.
Επομένως, με βάση όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, ως προς όλους τους διαδίκους, κατ` άρθρ. 576 παρ.3 εδ. α` του Κ.Πολ.Δ.
Ένα μέλος του Δικαστηρίου, η προεδρεύουσα Αρεοπαγίτης Πελαγία Ακάσογλου μ ε ι ο φ η φ ε ί και έχει την ακόλουθη γνώμη [άρθρα 93 παρ. 3 Συντάγματος, 302 παρ.1 ΚΠολΔ]:
Το άρθρο 82 εδ. (γ) ΚΠολΔ ορίζει ότι "αποφάσεις και δικόγραφα, που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους, πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον, που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση". Επίσης, το άρθρο 81 παρ. 3 εδ. (α) ΚΠολΔ ορίζει ότι "ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο, που επισπεύδει τη δίκη". Από τις προηγούμενες διατάξεις προκύπτουν τα εξής: Ο προσθέτως παρεμβάς πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναιρέσεως. Η μη κλήτευσή του παραβιάζει την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, ειδική εφαρμογή της οποίας αποτελούν αυτές οι διατάξεις [άρθρο 110 ΚΠολΔ], Έτσι, δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αναιρέσεως, που αναφέρεται στην προδικασία και λαμβάνεται υπ' όψη (και) αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο [άρθρο 111 ΚΠολΔ]. Εν τούτοις, αν η πρόσθετη παρέμβαση έχει απορριφθεί, ως απαράδεκτη ή κατ' ουσία, ο προσθέτως παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ 749/2020, ΑΠ 134/2015).
Στην προκειμένη περίπτωση, υπόκειται προς κρίση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η από 6.3.2017 αίτηση για αναίρεση της 5280/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών φέρεται δε, προς συζήτηση, νομίμως, με την από 27.5.2019 κλήση του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ., μετά τη δημοσίευση της 880/2018 μη οριστικής (παρεμπιπτούσης) αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, δια της οποίας η συζήτηση της αναιρέσεως στη νόμιμη δικάσιμο της 5.12.2017, κηρύχθηκε απαράδεκτη, συνεπεία μη κλητεύσεως της απούσης, τότε, αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας [άρθρα 568, 576, 230 παρ.2 ΚΠολΔ].
Περαιτέρω, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της προκειμένης δίκης [άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ] προκύπτουν τα ακόλουθα: Στη δίκη, που ανοίχθηκε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την από 12.7.2010 αγωγή του ενάγοντος ν.π.δ.δ. υπό την επωνυμία 'ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ', νομίμως εκπροσωπουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της εναγομένης ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία ΈΡΑΣΙΝΕΙΟΣ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ Α.Ε.', νομίμως εκπροσωπουμένης και ήδη αναιρεσίβλητης, παρενέβησαν, χωριστά, υπέρ του ενάγοντος, τα μέλη του οι (α).- Δ.
Χ., πολιτικός μηχανικός, (β).- Σ. Π., μηχανολόγος μηχανικός και (γ).- Κ. Π., αρχιτέκτων μηχανικός. Η αγωγή αφορούσε την αμοιβή των προσθέτως παρεμβαινόντων για την επίβλεψη οικοδομικού έργου, την οποία (αμοιβή) το ενάγον επεδίωκε, ως μη δικαιούχος διάδικος. Με την 283/2012 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αγωγή και οι (τρεις) πρόσθετες παρεμβάσεις συνεκδικάσθηκαν, η αγωγή κρίθηκε νόμιμη και οι τρεις πρόσθετες παρεμβάσεις κρίθηκαν παραδεκτές, όμως, εν τέλει, η αγωγή καθώς και οι πρόσθετες παρεμβάσεις απορρίφθηκαν στην ουσία.
Επί της από 16.12.2013 εφέσεως, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης, εκδόθηκε η 5280/2015 απόφαση, που προσβάλλεται. Δι' αυτής, η έφεση έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε στην ουσία, έτσι, επικυρώθηκε η 283/2912 πρωτόδικη απόφαση.
Στους πρώτο και δεύτερο βαθμούς δικαιοδοσίας, η υπόθεση εκδικάσθηκε κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 677 - 681 ΚΠολΔ, όπως ίσχυσαν πριν από το άρθρο 1 - άρθρο τέταρτο ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α. 87 / 23.7.2015), ισχύον για την ειδική αυτή διαδικασία από 1.1.2016, κατά το άρθρο 1 - άρθρο ένατο ν. 4335/2015 [ήδη άρθρο 622 Α ΚΠολΔ].
Εν όψει τούτων και όπως εκτέθηκε στην πιο πάνω μείζονα σκέψη, κατά τη γνώμη της μειοψηφίας, δεν απαιτείται για το παραδεκτό της συζητήσεως της αναιρέσεως, η κλήτευση των προσθέτως παρεμβαινόντων και ορθώς αυτοί δεν κλήθηκαν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κατά πλειοψηφία, κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 6-3-2017 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθ. 5280/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1 Ιουλίου 2021.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, την 22 Ιουλίου 2021.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ