Supreme Court dismisses appeal discussion due to lack of explicit power of attorney from absent heirs.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared the appeal discussion inadmissible because the lawyer representing the appellants failed to prove explicit power of attorney from the absent heirs. Although the lawyer appeared for the present parties, the court ruled that without proof of authority from the missing heirs, the entire proceeding is void. Consequently, the court did not examine the merits of the appeal against the lower court's decision.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 94, 96, 104, 576 of the Code of Civil Procedure; The discussion of an appeal is inadmissible if the lawyer appearing for absent appellants cannot prove explicit power of attorney from them, rendering the entire proceeding void.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 967 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 967/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1. ....., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Καραγκούνη, 2. ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, 3. ......, 4. ......, 5. ...... και 6. ....... ως κληρονόμοι εξ αδιαθέτου της αποβιώσαντος μητρός των Χ. Οι 3ος, 4ος, 5η και 6η δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: 1. ...., 2. ....., ως κληρονόμοι εξ αδιαθέτου του αποβιώσαντος πατρός των ..... και 3. ......., η οποία απεβίωσε την 2-11-2003 και κληρονομήθηκε από την 1η και 2η αναιρεσίβλητες οι οποίες συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Ρούσο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Μαΐου 1966 αγωγή των ήδη 1ου, 2ου, 3ου αναιρεσείοντος και της αρχικής διαδίκου (ήδη αποβιωσάσης) Χ, που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15101/1967 του ίδιου Δικαστηρίου και 3/1968, 7293/1975, 3938/1976 προδικαστικές και 7854/1987 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες-καλούντες με την από 2-11-1987 αίτησή τους και τους από 7-12-1993 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 27-12-1993 έκθεσή του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη, Χαράλαμπου Μυρσινιά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 2-11-1987 αιτήσεως, όπως διαμορφώθηκε με το από 7-12-1993 δικόγραφο προσθέτων λόγων, για αναίρεση της 7854/1987 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει : α) Στο άρθρο 94 παρ. 1, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν την υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) στο άρθρο 96 παρ. 1, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, γ) στο άρθρο 104, για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, δ) στο άρθρο 576 παρ. 1, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο 'Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ε) στην παρ. 2 του ιδίου άρθρου, αν ο μη εμφανισθείς ή ο εμφανισθείς αλλά μη παραστάς προσηκόντως διάδικος δεν έχει κλητευθεί κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση και στ) στην παρ. 3 του ιδίου άρθρου, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.
Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ή κάποιου από τους αναιρεσείοντες, που επισπεύδει τη συζήτηση, εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που αυτεπαγγέλτως πλέον εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται μη παριστάμενος και κηρύσσεται άκυρη και η κλήση με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο 'Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (Ολ ΑΠ 9/2003, 2/1992 και 4/1994).
Στην προκειμένη περίπτωση η συζήτηση της κρινομένης από 2-11-1987 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της 7..854/1987 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών επισπεύδεται με την από 21-3-2007 κλήση των δύο πρώτων αναιρεσειόντων και των μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιώσασας στις 23-1-2001 τετάρτης αναιρεσείουσας, τρίτου, τετάρτης και πέμπτης καλούσας, την οποία (κλήση) υπογράφει ως πληρεξούσιός τους ο δικηγόρος Αθηνών Παύλος Καραγκούνης, ο οποίος και παραστάθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο ως πληρεξούσιος δικηγόρος των δύο πρώτων καλούντων - αναιρεσειόντων, ενώ οι υπόλοιποι καλούντες - αναιρεσείοντες δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο, ο δε προαναφερόμενος δικηγόρος δεν αποδεικνύει, με τους προαναφερθέντες συστατικούς τύπους του άρθρου 96 παρ. 1 του ΚΠολΔ, χορήγηση σ' αυτόν πληρεξουσιότητας από τους απολιπόμενους καλούντες - αναιρεσείοντες.
Εξ άλλου, δεν προκύπτει ότι οι απολιπόμενοι αναιρεσείοντες κλητεύτηκαν με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι παρίστανται νομίμως. Επομένως η συζήτηση της προκειμένης υποθέσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 2-11-1987 αιτήσεως αναιρέσεως της 7.854/1987 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Μαΐου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ