Supreme Court dismisses appeal for late submission of additional grounds and vague legal errors.

Απόφαση 967 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 967/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1...... και 2. ...... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιάκωβο Απέργη και ο 2ος παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο του.

Της αναιρεσίβλητης: ..... η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρύσα Πετρουλέα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-4-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ερμουπόλεως. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 50/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 85/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-9-2005 αίτησή τους καθώς και με τους από 30-11-2006 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 1-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης της 85/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 569 παρ.2 ΚΠολΔ, η κατάθεση και επίδοση του δικογράφου των πρόσθετων λόγων αναίρεσης πρέπει να γίνεται τουλάχιστον τριάντα (30) ημέρες πριν από τη συζήτηση. Ως ημέρα συζήτησης της αίτησης αναίρεσης νοείται εκείνη που αρχικώς ορίζεται από τον Πρόεδρο του οικείου Τμήματος του Αρείου Πάγου και όχι αυτή που προσδιορίζεται μεταγενέστερα κατόπιν αναβολής από αυτήν ή ματαιώσεως, ανεξάρτητα από το ποιος επιμελήθηκε για τον προσδιορισμό της αρχικής ημέρας συζητήσεως. (Ολ.ΑΠ 654/1984, 143/1984, 123/1972).

Επομένως οι πρόσθετοι από 30-11-2006 λόγοι αναίρεσης των αναιρεσειόντων, οι οποίοι, όπως προκύπτει από την κάτω από αυτούς με αριθμ. 10/2007 πράξη κατάθεσης, κατατέθηκαν στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 8 Ιανουαρίου 2007, δηλαδή όχι τριάντα (30) πλήρεις ημέρες πριν από την ορισθείσα από τον Πρόεδρο του Τμήματος αυτού αρχική δικάσιμο της 15 Νοεμβρίου 2006, όπως τούτο προκύπτει από την κάτω από την αίτηση αναίρεσης από 2-12-2003 πράξη αυτού, ασκήθηκαν εκπροθέσμως και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 560 αριθ.1 εδ. α ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 32/1996).

Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 560 αριθ.1ΚΠολΔ (και όχι από το άρθρο 559 αριθ 1 όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο), με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως Εφετείο απόφαση του Ειρηνοδικείου, με την οποία έγινε δεκτή διεκδικητική ακινήτου αγωγή της αναιρεσίβλητης, στηριζόμενη σε παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας άλλως σε έκτακτη χρησικτησία, ότι κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1041 και 1042ΑΚ, απέρριψε κατ΄ ουσία την έφεση των αναιρεσειόντων, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον δεν αναφέρεται σ΄αυτόν, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων καθώς και τα πραγματικά γεγονότα που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ως προς το ουσιώδες ζήτημα της κυριότητας της ενάγουσας επί του επίδικου ακινήτου, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, αλλά αποσπασματική μόνο αναφορά γίνεται σ΄ αυτά, ήτοι ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη, μετά τον θάνατο του δικαιοπαρόχου πατέρα της, στις 24-12-1997, κατέστη κυρία του επίδικου ακινήτου, ότι έκτοτε ασκούσε, όπως και ο δικαιοπάροχός της, όλες τις πράξεις νομής που αρμόζουν στη φύση του, επιβλέποντας και καταρτίζοντας σχεδιαγράμματά του, και ότι το όριο των δύο όμορων ακινήτων των διαδίκων ακινήτων(όπου βρίσκεται το επίδικο τμήμα ακινήτου) μέχρι το 1977 δεν ήταν υλοποιημένο, τότε δε για πρώτη φορά ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας επιχείρησε να υλοποιήσει αυτό με πασσάλους, πλην δεν πραγματοποίησε την πρόθεσή του επειδή αντέδρασε ο δεύτερος εναγόμενος και δημιουργήθηκε ένσταση μεταξύ τους ως προς την ακριβή θέση των ακινήτων τους στην πλευρά αυτή, η οποία δεν επιτρέπει τον αναιρετικό έλεγχο.

Επειδή, με τον πρώτο, τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης, αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου η πλημμέλεια, ότι απέρριψε αίτημα των αναιρεσειόντων για διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, ότι στερείται νόμιμης βάσης εξαιτίας έλλειψης αιτιολογιών και ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, αντίστοιχα. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι αναφέρονται στο άρθρ. 559 αρ. 8 εδ.α', 19 και 20 ΚΠολΔ., αντίστοιχα, δεν περιέχονται όμως και στο άρθρ. 560 του ίδιου Κώδικα που προβλέπει περιοριστικώς τους λόγους αναίρεση κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείου και των Πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των πρώτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-9-2005 αίτηση αναίρεσης και τους από 30-11-2006 πρόσθετους λόγους των ....., κλπ, κατά της 85/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 3 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ