Supreme Court allows appeal against second-instance property judgment for direct violation of inheritance law provisions.

Απόφαση 966 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 966/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, κατοίκου ... και 2. X2, κατοίκου ... . Ο μεν 1ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Ακριβάκη ο δε 2ος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο του.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Σκούτερη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Παμίσου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12/1997 μη οριστική, 2/1998 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 211/2000, 135/2002 μη οριστικές, 176/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-7-2008 αίτησή τους και με τους από 15-1-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 5-2-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και την παραδοχή του πρόσθετου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1094 ΑΚ, ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει από το νομέα ή τον κάτοχο την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος. Αναγκαία, επομένως, στοιχεία της διεκδικητικής αγωγής είναι, κατά την αμέσως πιο πάνω διάταξη, η κυριότητα του ενάγοντα στο διεκδικούμενο ακίνητο και η νομή ή κατοχή του τελευταίου από τον εναγόμενο κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1710 παρ. 1, 1193, 1195, 1198 και 1199 ΑΚ η κληρονομική διαδοχή, είτε αυτή χωρεί από το νόμο, είτε από διαθήκη, αποτελεί παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας των κινητών και ακινήτων κληρονομιαίων πραγμάτων, η κυριότητα όμως των ακινήτων που περιλαμβάνονται στην κληρονομία, όπως και κάθε άλλο εμπράγματο δικαίωμα σ' αυτά μεταβιβάζεται στον κληρονόμο αναδρομικά από το χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου, μόνο εάν αυτός (κληρονόμος) αποδεχθεί με δημόσιο έγγραφο την κληρονομία και η αποδοχή αυτή μεταγραφεί ή εκδοθεί κληρονομητήριο και μεταγραφεί αυτό. Τέλος, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, αξίωσε περισσότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα από το νόμο προς θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος ή αντίθετα αρκέστηκε σε λιγότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο εφαρμοστέος κανόνας ουσιαστικού δικαίου, δημιουργείται ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στο από 10-4-2003 τοπογραφικό διάγραμμα του πραγματογνώμονα ..., εμφαίνεται η ιδιοκτησία των εναγόντων και νυν εκκαλούντων-εφεσιβλήτων-και ήδη αναιρεσειόντων-, με στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Ο.Π.Ρ.Σ.Β. χωρίς το επίδικο, και αυτή του εναγομένου-και ήδη αναιρεσιβλήτου-, με στοιχεία Α.Β.Τ.Η.Θ.Ι.Κ.Λ.Μ.Ν.Ξ.Α., χωρίς επίσης το επίδικο, ενώ το επίδικο δεικνύεται με τα στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Τ.Β.

και έχει εμβαδόν 45 τ.μ. Σύμφωνα με το αρ. .../6-10-1928 συμβόλαιο του Συμβ/φου Παμίσου Ανδρέου Γ. Καντάνη, η ΑΑ, χήρα ..., έχουσα στην αποκλειστική νομή και κυριότητα της, το 1/4 ιδανικού μεριδίου, μιας ανωγείου οικίας, μετά της συνεχόμενης ισογείου ταύτης, κήπων και φρέατος, μεθ' όλων των παρακολουθημάτων αυτής, κειμένης εντός του χωρίου ..., συνορευομένης όλης γύρωθεν με ιδιοκτησία ..., κληρονόμων ..., Θ. ..., ...

και δρόμο, επώλησε τα ως άνω στον δικαιοπάροχο και πατέρα των εναγόντων, ΒΒ. Από τον τελευταίο, απέκτησαν οι ενάγοντες, ως καθολικοί διάδοχοι αυτού, δυνάμει της με αρ. .../22-7-1972 δημόσιας διαθήκης του, αποδεχόμενοι αυτήν, δυνάμει της με αρ. .../1986 πράξεως αποδοχής κληρονομιάς του Συμβ/φου Παμίσου και της με αρ. .../1992 πράξεως, σε συνδυασμό με την διορθωτική με αρ. .../17-12-1995 πράξη αποδοχής της κληρονομιάς της Συμ/φου Παμίσου, Ανθούλας Κόλλια Αργυροπούλου, όλες νομίμως μεταγεγραμμένες.

Σύμφωνα με την ως άνω πράξη αποδοχής κληρονομιάς, οι ενάγοντες απέκτησαν από τον δικαιοπάροχο τους το 1/2 ιδανικού μεριδίου έκαστος του ως ακινήτου, επιφανείας 344,31 τ.μ. Από την ως άνω τελευταία πράξη ωστόσο προκύπτει, ότι το προς ανατολάς όριο της ιδιοκτησίας των εναγόντων καλούντων-εκκαλούντων-εφεσιβλήτων, με αυτήν του εναγομένου και νυν εκκαλούντος-εφεσιβλήτου, όπως δεικνύεται στο από Αυγούστου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα-μηχανικού ...

με τα στοιχεία ΒΒ' και αντίστοιχα με τα στοιχεία ΒΗ, στο τοπογραφικό διάγραμμα του διορισθέντος πραγματογνώμονα ..., είναι η ως άνω πλευρά, ΒΗ, μήκους 27,30 τ.μ. Επομένως τμήμα του επιδίκου (υπό στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Τ.Β, εμβαδού 45 τ.μ.) και συγκεκριμένα το υπό στοιχεία Β-Η-Τ-Β, εμβαδού 18,43 τ.μ, στο οποίο μάλιστα περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο κομμάτι του φρέατος, διαμέτρου 1,35 μ.

δεν ανήκει στην με αρ. .../17-12-1995 διορθωτική συμβολαιογραφική πράξη αποδοχής των εναγόντων και ως εκ τούτου, το υπόλοιπο τμήμα του επιδίκου, στο οποίο ευρίσκεται το μικρότερο κομμάτι του φρέατος, διαμέτρου, 0,30 μ. ήτοι το τμήμα, Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Β, εμβαδού 26,57 τ.μ. ανήκει στην ως άνω διορθωτική συμβολαιογραφική πράξη αποδοχής των εναγόντων.

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι, προ της ως άνω συμβολαιογραφικής πράξεως αποδοχής, οι ενάγοντες στην από .../11-6-1992 αρχική δήλωση αποδοχής κληρονομιάς, σύμφωνα και με το συνταγέν από Μαΐου 1992 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού ..., καθόρισαν την γραμμή Ζ'Β μήκους 23,30 μ, ως ανατολικό όριο, όριο στο οποίο όμως, δεν περιλαμβάνεται καθόλου το επίδικο κομμάτι σχήματος τριγώνου, υπό στοιχεία, Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Τ.Β., ούτε και το φρέαρ.

Ωστόσο μεταγενέστερα με την με αρ. .../17-12-1995 διορθωτική πράξη αποδοχής κληρονομίας της Συμ/φου Παμίσου, Ανθούλας Κόλλια Αργυροπούλου, οι ενάγοντες καθόρισαν νέο όριο, όπως προαναφέρθηκε και αποτυπώνεται στο τοπογραφικό διάγραμμα, και είναι το υπό στοιχεία ΒΗ, μήκους 27,30 μ. και στο οποίο περιλαμβάνεται μέρος του επιδίκου εδαφικού τριγώνου και μικρό μέρος του φρέατος, ήτοι τμήμα του επιδίκου, υπό στοιχεία Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Β, εμβαδού 26,57 τ.μ, στο οποίο επίσης ευρίσκεται το μικρότερο κομμάτι του φρέατος, διαμέτρου, 0,30 μ, όπως αποτυπώνεται στο τοπογραφικό διάγραμμα του ... .

Επιπλέον στο ως άνω όριο ιδιοκτησίας των διαδίκων, στην αρχική δήλωση αποδοχής κληρονομίας, δεν αναφέρεται ότι υφίσταται πηγάδι, αν και αυτό αποτυπώνεται, λανθασμένα ωστόσο, εντός της ιδιοκτησίας τους, στο τοπογραφικό διάγραμμα του ..., ενώ και στην μεταγενέστερη δήλωση αποδοχής κληρονομίας, η οποία συνετάχθη μετά την έγερση από τον καθού η κλήση-εκκαλούντα και εφεσίβλητο, σχετικής αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Ειρηνοδικείου Παμίσου την 4-4-1995, με αίτημα από τον εναγόμενο και εδώ εκκαλούντα- εφεσίβλητο, να αποβληθούν από την νομή του οι ενάγοντες-εκκαλούντες-εφεσίβλητοι, (αίτημα το οποίο έγινε δεκτό με την με αρ. 36/1995 απόφαση του Δικαστηρίου και ο ΓΓ, αναγνωρίσθηκε προσωρινώς νομέας του επιδίκου) δεν αναφέρεται ότι το φρέαρ ανήκει αποκλειστικά στην ιδιοκτησία των εναγόντων.

Σύμφωνα επίσης, με την με αρ. .../13-10-1981 δήλωση αποδοχής κληρονομίας του Συμβ/φου Παμίσου Ιωάννου Π. Χρόνη ο εναγόμενος, καθού η κλήση-εφεσίβλητος-εκκαλών, απεδέχθη την κληρονομία του αποβιώσαντος την 12-2-1980 πατρός του ..., και συγκεκριμένα μια ανώγειο οικία μετά του υπ' αυτήν οικοπέδου και προαυλίου της και με όλων εν γένει των παρακολουθημάτων και παραρτημάτων της, συνολικής εκτάσεως 400 τ.μ, κειμένης εντός του χωρίου ..., συνορευομένης γύρωθεν με ιδιοκτησίες, ανατολικώς με κοινοτικό δρόμο, δυτικώς ΒΒ, αρκτικώς με κοινοτικό δρόμο και μεσημβρινώς με ιδιωτικό δρόμο.

Αποδείχθηκε επίσης, ότι ο ως άνω εναγόμενος κατασκεύασε τοίχο αντιστήριξης στη νότια πλευρά του ακινήτου του, σε ένα μικρό μήκος και συγκεκριμένα στα σημεία Η-Η' μήκους 0,50 μ. όπως εμφαίνεται στο τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου-μηχανικού ... και όχι σε ολόκληρο το μήκος της πλευράς του ακινήτου του (Ζ Η'=1,80 μ.) επειδή δεν απαιτείτο να κατασκευασθεί στο σημείο εκείνο τοίχος αντιστήριξης για να συγκρατεί το έδαφος της ιδιοκτησίας του, εξαιτίας της ύπαρξης του φυσικού πρανούς.

Αντίθετα στην πλευρά όπου απαιτείτο κατασκευή κατακόρυφου τοίχου αντιστηρίξεως, ήτοι στα σημεία Η-Θ-Ι-Κ, υπάρχει τέτοιου είδους κατασκευή. Επομένως ο αγωγικός ισχυρισμός των εναγόντων, ότι κατασκευάστηκε μονομπλόκ από τον ΓΓ στη νότια πλευρά του ακινήτου του μόνο στην πλευρά ΗΗ' και όχι σε ολόκληρη την πλευρά ΖΗ, γιατί δεν ήταν κύριος ολόκληρης της πλευράς αυτής, και επομένως του επιδίκου τριγώνου, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος στην ουσία του.

Εξάλλου ο πραγματογνώμονας ..., από την φωτομετρία και φωτογραμμετρία, των ετών 1973 και 1985, που πραγματοποίησε οδηγήθηκε στο συμπέρασμα, ότι εκ του επιδίκου με τα στοιχεία Β.ΓΔ.Ε.Ζ.Η.Τ.Β. εμβαδού 45 τ.μ, τμήμα αυτού, υπό στοιχεία Β.Η.Τ.Β και εμβαδού 18,65 τ.μ, ευρίσκεται εντός των τίτλων κτήσεων του εναγομένου, δυνάμει της με αριθμό ...

της 13-10-1981, δήλωσης αποδοχής κληρονομίας του Συμβ/φου Παμίσου Παναγιώτη Χρόνη, βάσει της οποίας ο ΓΓ απεδέχθη την κληρονομία του αποβιώσαντος την 12-2-1980 πατέρα του. Το υπόλοιπο επίδικο, υπό στοιχεία Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Β, εμβαδού 26,57 τ.μ, δεν ανήκει στους ενάγοντες, Χ1, και Χ2, γιατί το τμήμα αυτό, προσαρτήθηκε στην διορθωτική πράξη αποδοχής της Συμβ/φου Παμίσου Ανθούλας Κόλλια-Αργυροπούλου, βάσει της οποίας οι ως άνω ενάγοντες, αποδέχθηκαν την κληρονομιά που τους άφησε ο πατέρας τους ΒΒ, δυνάμει της με αριθμό .../22-7-1972 δημόσιας διαθήκης του Συμ/φου Παμίσου Κων/νου Θεοδωρόπουλου.

Και τούτο διότι, με την φωτοερμηνεία των ετών 1973 και 1985, το κοινό όριο των ιδιοκτησιών των διαδίκων, επί του οποίου και σήμερα υφίσταται συρματόπλεγμα με σιδηροπασσάλους, ήταν το υπό στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ. και επομένως οι ενάγοντες, χωρίς να έχουν σχετικό δικαίωμα με την με αρ. .../17-12-1995 διορθωτική πράξη αποδοχής κληρονομίας της Συμ/φου Παμίσου Ανθούλας Κάλλια Αργυροπούλου, επεξέτειναν την ιδιοκτησία τους ανατολικότερα, συμπεριλαμβάνοντας το επίδικο κομμάτι, υπό στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Β.

εμβαδού 26,35 τ.μ, που ανήκει κατά τα προαναφερόμενα στην ιδιοκτησία του εναγομένου. Προς επίρρωση του τελευταίου, ότι δηλαδή το ως άνω επίδικο κομμάτι υπό στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Β δεν συμπεριλαμβάνεται στους τίτλους ιδιοκτησίας των εναγόντων, είναι το γεγονός, ότι στο από Μαΐου 1992 συνταγμένο τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού ..., που συνοδεύει την με αρ. .../1992 πράξη αποδοχής κληρονομίας, ο δεύτερος εκ των εναγόντων, Χ2, υπέγραψε πως το κοινό όριο με τον Ψ, είναι το υπό στοιχεία Ζ'Β του τοπογραφικού διαγράμματος, γεγονός που σημαίνει πως το επίδικο τριγωνικό κομμάτι ανήκει στην ιδιοκτησία του εναγομένου, καθού η κλήση εκκαλούντος-εφεσίβλητου, Ψ.

Το δικαστήριο δεν μπορεί να αχθεί σε αντίθετη δικανική κρίση, γιατί επεκτείνοντας οι ενάγοντες με την αριθμό αρ. .../17-12-1995 διορθωτική πράξη αποδοχής κληρονομίας της Συμ/φου Παμίσου Ανθούλας Κόλλια Αργυροπούλου, την ιδιοκτησία τους ανατολικότερα, συμπεριλαμβάνοντας το επίδικο κομμάτι, υπό στοιχεία Β.Γ.Δ.Ε.Ζ.Η.Β.

εμβαδού 26,35 τ.μ, τούτο έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζει το ακίνητό τους επιφάνεια 370,66 τ.μ. (344,31+26,35 τ.μ.), ήτοι μεγαλύτερη από αυτήν που αναγράφεται και αποδέχονται στην ως άνω διορθωτική πράξη αποδοχής κληρονομίας (344,31 τμ). Τέλος δεν αποδείχθηκε, ότι οι ενάγοντες ασκούσαν πράξεις νομής, επί του επιδίκου, αλλά ότι τους είχε επιτραπεί από τον εναγόμενο, μόνον η χρήση του φρέατος ως βόθρου ...".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, έκρινε ότι η ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή των αναιρεσειόντων έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και, ακολούθως, κατά παραδοχή της έφεσης του αναιρεσιβλήτου κατά της εκκαλούμενης απόφασης, που είχε δεχθεί εν μέρει ως και κατ' ουσίαν βάσιμη την εν λόγω αγωγή για εδαφικό τμήμα του επίδικου ακινήτου, εμβαδού 15 τετρ.

μέτρων, εξαφάνισε την εν λόγω απόφαση και απέρριψε την αγωγή καθ' ολοκληρίαν. Το Πολυμελές, όμως, Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, μολονότι δέχθηκε, με τις προεκτιθέμενες παραδοχές του, ότι στον τίτλο κτήσης της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου, δηλαδή στην .../13-10-1981 δήλωση αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Παμίσου Παναγιώτη Χρόνη, με την οποία αυτός αποδέχθηκε την κληρονομία του θανόντα, στις 12-2-1980, πατέρα του, αποτελούμενη από μια ανώγεια οικία με το οικόπεδο και προαύλιό της, εμβαδού 400 τετρ.

μέτρων, περιλαμβάνεται τμήμα μόνο του επίδικου ακινήτου (εμβαδού 45 τετρ. μέτρων), εμβαδού 18,65 τετρ. μέτρων, το υπόλοιπο δε τμήμα του εν λόγω ακινήτου, εμβαδού 26,35 τετρ. μέτρων, δεν ανήκει στους αναιρεσείοντες με βάση την .../17-12-1985 διορθωτική πράξη αποδοχής κληρονομίας, που προπαρατέθηκε, στη συνέχεια, δέχθηκε, ότι το τελευταίο αυτό εδαφικό τμήμα ανήκει "κατά τα προαναφερόμενα" στην ιδιοκτησία του αναιρεσιβλήτου.

Με το να δεχθεί, όμως, το πιο πάνω Δικαστήριο, ότι ο αναιρεσίβλητος απέκτησε την κυριότητα ολόκληρου του επίδικου ακινήτου με βάση την .../13-10-1981 δήλωση αποδοχής κληρονομίας, που προμνημονεύθηκε, στην οποία όμως δεν περιλαμβάνεται εδαφικό τμήμα 26,35 τετρ. μέτρων, για το οποίο δεν έχει συνταχθεί και μεταγραφεί άλλη δήλωση αποδοχής κληρονομίας από μέρους του, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1846, 1193, 1198 και 1199, αντίστοιχα, του ΑΚ, γι' αυτό και ο σχετικός πρόσθετος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση για ευθεία παραβίαση των προμνημονευόμενων διατάξεων και, συνακόλουθα, για πλημμμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 §3 Κ.Πολ.Δ., στο ίδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 176/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, συντιθέμενο όμως από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες πεντακόσια (3.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ