Appeal against labor court judgment declared inadmissible due to failure to notify an intervening party.
Griechenland (EL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the court failed to summon a third-party intervener to the hearing. The intervener, representing the bank's employees, had participated in the original labor dispute but did not appear at the appeal stage. The court ruled that failing to notify this party violated the fundamental principle of adversarial proceedings, rendering the appeal procedurally invalid.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 82(3), 81(3), 568, 558, 110(2), 576(3) of the Code of Civil Procedure; The appeal must be served on an intervening party to ensure the principle of adversarial proceedings, and failure to do so renders the appeal inadmissible.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 965 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 965/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη και Κωνσταντίνο Πιτταρά - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευαγγελία Καστρινάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γιάννη Καρούζο, που κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25/2/2002 και 3/8/2004 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 646/2005 μη οριστική, 1902/2013 μη οριστική και 1903/2013 μη οριστική, 681/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2815/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρία με την από 4/9/2017 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την κρινόμενη από 4.9.2017 αίτηση προσβάλλεται η 2815/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών
ΙΙ. Κατά το άρθρ. 82 εδάφ. 3 του ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη της παρ. 3 του άρθρου 81 του ίδιου Κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, η οποία γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους, για να ενημερώνεται αυτός ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος.
Έτσι, από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και το άρθρο 558 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος δεν απευθύνεται κατ` αρχήν η αναίρεση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος.
Όμως πρέπει ο προσθέτως παρεμβάς να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης, αφού, αν δηλαδή δεν κλητευθεί, παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και συνεπώς δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη από τον Άρειο Πάγο και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 700/2014).
Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης και της πρωτόδικης απόφασης καθώς και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με τις από 28.2.2002 και 3.8.2004 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου Ι.
Κ. κατά της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", καθολική διάδοχος της οποίας, λόγω συγχωνεύσεώς της με εξαγορά, είναι η εδώ αναιρεσείουσα ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε, ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Γενικής Τράπεζας της Ελλάδος άσκησε, με προφορική στο ακροατήριο του Πρωτοδικείου δήλωση, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την πρωτόδικη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, πρόσθετη υπέρ του ενάγοντος παρέμβαση, ζητώντας την παραδοχή των αγωγών.
Επί των ανωτέρω αγωγών, οι οποίες συνεκδικάστηκαν με την πρόσθετη παρέμβαση, εκδόθηκαν οι 645/2005 εν μέρει οριστική και 681/2015 οριστική αποφάσεις του Πρωτοδικείου, με την πρώτη από τις οποίες οι αγωγές απορρίφθηκαν κατά την δεύτερη βάση τους και κατά τα λοιπά αναβλήθηκε η έκδοση της οριστικής απόφασης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα η συναφής ποινική δίκη, ενώ με τη δεύτερη απορρίφθηκαν οι αγωγές και κατά τις υπόλοιπες βάσεις τους. 'Υστερα δε από έφεση που άσκησε κατά των αποφάσεων αυτών ο ενάγων, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη εδώ 2815/2017 απόφαση του Εφετείου, με την οποία οι αγωγές έγιναν δεκτές, η πρώτη εν μέρει και η δεύτερη εξολοκλήρου.
Στη δίκη ενώπιον του Εφετείου είχε κληθεί να παραστεί και ο προσθέτως παρεμβάς Σύλλογος Υπαλλήλων της Γενικής Τράπεζας της Ελλάδος. Εξάλλου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ο παραπάνω Σύλλογος, μολονότι είχε και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου παρεμβαίνοντος, δεν εμφανίστηκε.
Οι κύριοι δε διάδικοι, δηλαδή η αναιρεσείουσα και ο αναιρεσίβλητος, δεν επικαλούνται κλήτευση αυτού για να παραστεί κατά τη συζήτηση της προκείμενης υπόθεσης, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικής έκθεσης επίδοσης. Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας, η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη για όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της ένδικης από 4.9.2017 αίτησης για αναίρεση της 2815/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Aπριλίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ