Supreme Court allows retrial of appeal arguments previously omitted in its final ruling to ensure constitutional rights protection.
Griechenland (EL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court permitted a retrial of specific appeal arguments that had been omitted in its previous final decision. The appellant argued the court failed to examine two distinct appeal grounds, while the insurance company contended the matter was already conclusively resolved. The court ruled that because the omitted arguments constitute independent procedural acts, they must be reviewed separately to uphold the constitutional right to legal protection.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 309(a) and 555 of the Code of Civil Procedure; A final judgment cannot be recalled after publication, yet the Supreme Court may re-examine omitted appeal arguments as independent procedural acts to ensure the constitutional right to legal protection is not violated.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 944 / 2024 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 944/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αριστείδη Βαγγελάτο, Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη και Βάϊα Ζαρχανή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 20 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του καλούντος - αναιρεσείοντος: Κ. Μ. του Σ., δικηγόρου, κατοίκου ... Αττικής, που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Πλάτωνα Νιάδη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Των καθ' ων η κλήση - αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία ... όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και 2) Σ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Παπαδημητρίου, Κωνσταντίνου Πηνιώτη και Δημητρίου Τσικρικά, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-11-2017 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 220/2018 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 1160/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 10-7-2020 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 919/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την αίτηση αναίρεσης. Την υπόθεση επανέφερε ο αναιρεσείων με την από 5-3-2023 κλήση του, για εκ νέου συζήτηση λόγων αναίρεσης, που παρέμειναν αδίκαστοι με την ανωτέρω απόφαση. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ελπίδα Σιμιτοπούλου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ. α' και 555 ΚΠολΔ ορίζεται, με την πρώτη, ότι οι αποφάσεις που αποφαίνονται οριστικά σε κύρια ή παρεμπίπτουσα αίτηση δεν μπορούν μετά τη δημοσίευσή τους να ανακαλούνται από το δικαστήριο που τις εξέδωσε και με τη δεύτερη, ότι δεύτερη αναίρεση από τον ίδιο διάδικο κατά της ίδιας απόφασης, ως προς το ίδιο ή άλλο κεφάλαιο, δεν επιτρέπεται.
Αν, όμως, ο Άρειος Πάγος δεν ερεύνησε αναιρετικό λόγο που είχε προταθεί, μπορεί, ενόψει της αυτοτέλειας κάθε λόγου αναίρεσης, που σωρευτικά διατυπώνεται με τους λοιπούς λόγους στο ίδιο δικόγραφο, να επανέλθει και να τον εξετάσει, χωρίς αυτό να αντιτίθεται στις παραπάνω διατάξεις, διότι για τον λόγο αναίρεσης που δεν εξετάστηκε, δεν υπάρχει απόφαση.
Η γενική απορριπτική διάταξη της απόφασης του Αρείου Πάγου δεν καταλαμβάνει και τον αναιρετικό λόγο που δεν εξετάστηκε, αφού ο λόγος αυτός, ως αυτοτελής επιτευκτική διαδικαστική πράξη, είναι υποχρεωτικά διαγνωστέος από τον Άρειο Πάγο και η απόρριψή του μόνο με ειδική σκέψη είναι επιτρεπτή. Το νόημα αυτό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει και από την, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους λοιπούς υπερνομοθετικούς κανόνες, ερμηνεία τους, καθόσον αυτές, με την αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, θα προσέκρουαν στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 και έχει υπερνομοθετική, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, ισχύ, καθόσον θα έθιγαν, τότε, το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, που προβλέπεται από τις ανωτέρω διατάξεις (ΑΠ 436/2020, ΑΠ 1065/2010, ΑΠ 2118/2007).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 5-3-2023 (αριθ. έκθ. κατάθεσης ΚΛ 90/2023) κλήση του αναιρεσείοντος υποβάλλεται αίτημα επανασυζήτησης της από 10-7-2020 (αριθ. έκθ. κατάθεσης 4464/543/2020) αίτησης αναίρεσης που άσκησε κατά της υπ' αριθ. 1160/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας έχει εκδοθεί η υπ' αριθ. 919/2022 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, επειδή, κατά τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της κλήσης, ο Άρειος Πάγος με την ανωτέρω απόφασή του παρέλειψε να ερευνήσει τους δεύτερο και τέταρτο λόγους αναίρεσης εκ των αριθμών 1 και 11γ', αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ.
Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της υπ' αριθ. 919/2022 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι ερευνήθηκαν αμφότεροι οι ως άνω λόγοι και απορρίφθηκαν, ο μεν δεύτερος εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενος σε παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του άρθρου 46 παρ. 2 του Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων", ως αβάσιμος, ο δε τέταρτος εκ του αριθμού 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενος στο ότι το Εφετείο, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, δεν έλαβε υπόψη τον νομίμως προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα από 1-12-2014 συμβατικής ισχύος Κανονισμό των Νομικών Υπηρεσιών της αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, επειδή, σύμφωνα με τις ανέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης έλαβε υπόψη τον πράγματι ισχύοντα από 11-12-2017 Εσωτερικό Κανονισμό Εργασίας της αναιρεσίβλητης εταιρείας σε συνδυασμό με τα λοιπά έγγραφα.
Κατά συνέπεια, εφόσον οι επαναφερόμενοι από τον αναιρεσείοντα, με την ένδικη κλήση, λόγοι αναίρεσης κρίθηκαν και απορρίφθηκαν με την υπ' αριθ. 919/2022 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, είναι απορριπτέο ως αβάσιμο το υποβαλλόμενο με την κλήση αυτή αίτημα επανεξέτασης των ως άνω λόγων. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο καλών - αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων η κλήση - αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 5-3-2023 (αριθ. έκθ. κατάθεσης ΚΛ 90/2023) κλήση - αίτηση για επανασυζήτηση της από 10-7-2020 (αριθ. έκθ. κατάθεσης 4464/543/2020) αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 1160/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Ιουνίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ