Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
943/2018 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal request to retry previously rejected supplementary appeal grounds as inadmissible.

Geschäftsnummer 943/2018
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Griechenland (EL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's request to retry supplementary appeal grounds that had already been rejected as inadmissible in a prior decision. The appellant sought to challenge a lower court judgment by re-litigating arguments previously found procedurally invalid due to lack of service of documents. The court ruled that since the original appeal was already rejected and the specific supplementary grounds were deemed inadmissible, retrying them would violate the principle of finality and procedural economy.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 308(1) and 309(a) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court cannot retry supplementary appeal grounds previously rejected as inadmissible, as doing so would violate the finality of the judgment and the principle of procedural economy.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal supplementary grounds procedural economy finality of judgment Code of Civil Procedure retrial prohibition service of documents

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 308(1) of the Code of Civil Procedure
Article 573(1) of the Code of Civil Procedure
Article 309(a) of the Code of Civil Procedure
Article 495(3) of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191(2) of the Code of Civil Procedure

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Απόφαση 943 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 943/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "....", η οποία εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε με τους νομίμους εκπροσώπους της: 1) Ε. Ζ. και 2) Σ. Β., οι οποίοι διόρισαν πληρεξούσιο δικηγόρο τον Ιωάννη Αβραμίδη. Της αναιρεσίβλητης - καθής η κλήση: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", η οποία εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Παπανδρεόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-7-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1367/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 452/2014 του Εφετείου Πειραιώς.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 28-1-2015 αίτησή της και τους από 9-11-2015 πρόσθετους αυτής λόγους, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 1013/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε την από 28 Ιανουαρίου 2015 αίτηση και τους από 9 Νοεμβρίου 2015 πρόσθετους λόγους της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...." για αναίρεση της υπ’ αριθ. 452/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η αναιρεσείουσα, με την από 20-9-2017 κλήση της για την αποδοχή του παραδεκτού του από 9-11-2015 πρόσθετου λόγου αναίρεσης.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κυριάκος Οικονόμου ανέγνωσε την από 30-11-2015 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αντωνίου Ζευγώλη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης και των πρόσθετων λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε να γίνουν δεκτά τα αιτήματα που αναφέρονται στην από 20-9-2017 κλήση και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει, πως η υπόθεση είναι ώριμη γι’ αυτό. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως, είτε με την απόρριψη της αιτήσεως αυτής ως απαράδεκτης ή αβάσιμης είτε με την παραδοχή της και την παραπομπή τής υποθέσεως προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ.

Με την έκδοση οριστικής αποφάσεως, με την οποία απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως και η οποία έχει την έννοια, ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κάποιος παραδεκτός λόγος αυτής, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υποθέσεως, εντεύθεν αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου προς παροχή έννομης προστασίας, υπό την έννοια της επανεξετάσεως της διαφοράς, η οποία είναι απαράδεκτη, λόγω της ελλείψεως εκκρεμοδικίας.

Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο στους απαράδεκτους λόγους, όσο και σε εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναιρέσεως, οι οποίοι ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους που κρίθηκαν, ρητώς, απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα συνάγεται ότι, εφ’ όσον στο διατακτικό της αποφάσεως υπάρχει ρητή απορριπτική διάταξη της αιτήσεως αναιρέσεως στο σύνολό της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής, εκ νέου, των λόγων αυτών στο αναιρετικό τμήμα προς επανεκδίκαση, διότι, στην περίπτωση αυτή, έχει καταργηθεί η εκκρεμοδικία του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, εφ’ όσον το αίτημα αυτό έχει απορριφθεί και το ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας προς νέα εξέταση της υποθέσεως, ενώ η έρευνα των ιδίων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής αποφάσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία είναι ανεπίτρεπτη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ.

α’ και 555 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 20/2009, ΑΠ 13/2016).

Εν προκειμένω, με την από 20-9-2017 κλήση της καλούσας-αναιρεσείουσας επαναφέρεται προς συζήτηση ο από 9-11-2015 πρόσθετος λόγος της από 28-1-2015 αίτησης αναιρέσεως, την οποία αυτή είχε ασκήσει κατά της υπ’ αριθ. 452/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς και η οποία απορρίφθηκε με την υπ’ αριθ. 1013/2017 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, ζητείται δε να εξετασθεί ο πρόσθετος λόγος αυτής - ο οποίος, κατά τα εκτιθέμενα στην κλήση, απορρίφθηκε ως απαράδεκτος, εφ’ όσον η αναιρεσείουσα δεν απέδειξε αλλά και ούτε επικαλέσθηκε επίδοση του δικογράφου αυτού στην αναιρεσίβλητη - και στη συνέχεια να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι επί της από 28-1-2015 αιτήσεως της νυν αιτούσας-καλούσας για αναίρεση της υπ’ αριθ. 452/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής υπ’ αριθ. 1013/2017 απόφαση του Α2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία ερευνήθηκαν όλοι οι προβληθέντες διά του αναιρετηρίου, λόγοι αναιρέσεως, άνευ ουδεμιάς παραλείψεως, αξιολογήθηκαν ούτοι και ρητώς απορρίφθηκαν, ενώ ο διά του από 9-11-2015 δικογράφου πρόσθετος λόγος απορρίφθηκε ως απαράδεκτος, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο του ως άνω ενδίκου αιτήματος.

Ειδικότερα, ως προς τον ασκηθέντα πρόσθετο λόγο η ως άνω απόφαση διέλαβε τα ακόλουθα: "...Επομένως οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως της αναιρεσείουσας, που προβάλλονται με το από 9-11-2015 δικόγραφο της πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι εφόσον δεν αποδεικνύει η αναιρεσείουσα αλλά και ούτε επικαλείται επίδοση του δικογράφου αυτού στην αναιρεσίβλητη." Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη κλήση ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την καλούσα- αναιρεσείουσα παραβόλου, λόγω της ήττας της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αυτή, ως ηττηθείσα, στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης η κλήση-αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2) όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-9-2017 κλήση της αναιρεσείουσας προς εξέταση του από 9-11-2015 προσθέτου λόγου της από 28-1-2015 αιτήσεως για αναίρεση της υπ’ αριθ. 452/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την καλούσα- αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την καλούσα- αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης η κλήση-αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Μαΐου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ