Supreme Court corrects prior judgment regarding acquittal scope due to prosecutor's partial appeal error.

Απόφαση 943 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 943/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Ι. Θ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Δημάκη, για διόρθωση της 1853/2005 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.

Ο Άρειος Πάγος με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αιτών ζητεί την διόρθωση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2144/2005.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση διόρθωσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 145 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν στην απόφαση ή στη διάταξη υπάρχουν λάθη ή παραλείψεις που δεν δημιουργούν ακυρότητα, ο δικαστής που τις εξέδωσε διατάσσει αυτεπαγγέλτως ή με αίτηση του εισαγγελέα ή κάποιου από τους διαδίκους τη διόρθωση ή τη συμπλήρωσή τους, αν δεν μεταβάλλονται ουσιαστικά και δεν αλλοιώνεται η αληθινή εικόνα αυτών που πράγματι συνέβησαν στο ακροατήριο. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2, εδ. πρώτο του ίδιου ως άνω άρθρου, η διόρθωση ή η συμπλήρωση μπορεί να αφορά, εκτός από τις άλλες παραλείψεις, και τα όσα αναφέρονται ως προς την ταυτότητα του κατηγορουμένου, τη συμπλήρωση του ανεπαρκούς αιτιολογικού και τη διευκρίνιση του διατακτικού της απόφασης όταν αυτό έχει ασάφειες ή είναι διαφορετικό από εκείνο που απαγγέλθηκε στο ακροατήριο ή που σημειώθηκε στα πρακτικά.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την 794/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης κηρύχθηκαν αθώοι της, από αμέλεια, παρ’ υποχρέου, αξιόποινης πράξης της σωματικής βλάβης σε βάρος του Ν. Α. οι κατηγορούμενοι Ι. Θ., Α. Π. του Π. και Κ. Π. του Δ., άπαντες υπάλληλοι του ΟΣΕ. Κατ’ αυτής της απόφασης ασκήθηκε από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αίτηση αναίρεσης στις 30-4-2004, απευθυνθείσα μόνον κατά των δευτέρου και τρίτου από τους αθωωθέντες κατηγορουμένους.

Με την αναίρεση, αυτή προσβλήθηκε η ως άνω αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλη/κείου Θεσσαλονίκης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, όσον αφορά μόνο τους κατηγορουμένους Α. Π. του Π. και Κ. Π. του Δ. (Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αναιρεσιβάλλει για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας την υπ'αριθ. 794/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης "με την οποία οι Α.

Π. του Π. και Κ. Π. του Δ. κηρύχθηκαν αθώοι της πράξεως της σωματικής βλάβης από αμέλεια") , όχι, δε και τον Ι. Θ. του Λ., συγκατηγορούμενο και αθωωθέντα και αυτόν, ήδη δε αιτούντα, των ως άνω αναιρεσιβλήτων. Επί της αιτήσεως αναιρέσεως αυτής εκδόθηκε η 1953/2005 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (Αρείου Πάγου, Τμ ΣΤ'), με την οποία, αναιρέθηκε, για τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο, η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπέμφθηκε, για νέα συζήτηση η υπόθεση στο εκδόσαν αυτή δικαστήριο, συγκροτηθησόμενο από άλλους, εκτός από εκείνους που προηγουμένως δίκασαν, δικαστές.

Εν όψει του ότι η αναίρεση στρεφόταν μόνο κατά του μέρους της αναιρεσιβληθείσας απόφασης με το οποίο αθωώθηκαν οι κατηγορούμενοι Α. Π. και Κ. Π. και δεδομένου ότι ως προς τον επίσης αθωωθέντα κατηγορούμενο Ι. Θ. (αιτούντα) δεν έχει επεκτακτικό αποτέλεσμα η κριθείσα αναίρεση, αφού το αποτέλεσμα αυτό έχει μόνο το ένδικο μέσο που ασκεί κάποιος από τους κατηγορουμένους και όχι και ο Εισαγγελέας και επιπλέον το επεκτατικό αποτέλεσμα μόνον οφελεί και ουδέποτε βλάπτει και τον κατηγορούμενο (άρθρο 469 ΚΠΔ), η ως άνω δε αθωωτική απόφαση κατέστη αμετάκλητη όσον αφορά τον κατηγορούμενο Ι.

Θ. και δεν ήλεγξε ο Άρειος Πάγος, κατόπιν της από τον Εισαγγελέα αυτού αναίρεσης, που αφορούν δε τους αθωωθέντες δύο άλλους συγκατηγορούμενους, του Ι. Θ., ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και ως την αθώωση αυτού, η αναίρεση της απόφασης και η παραπομπή της υπόθεσης για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση αφορούσε την υπόθεση, μόνο ως προς τους κατηγορούμενους Α.

Π. και Κ. Π., ως προς τους οποίους επλήσσετο η απόφαση, προφανώς δε από παραδρομή δεν διαλαμβανόταν στην αναιρετική απόφαση, ότι αναιρείτο η προσβαλλομενη απόφαση, κατά το μέρος της μόνο το αφορούν τους αναιρεσιβλήτους και ότι η παραπομπή της υπόθεσης για νέα συζήτηση αφορούσε το μέρος αυτό και όχι και τον αιτούντα κατηγορούμενο Ι.

Θ., ως προς τον οποίο δεν είχε προσβληθεί με την αναίρεση η απόφαση.

Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή και να διορθωθεί και συμπληρωθεί, κατά το διατακτικό της, η 1853/2005 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας αναφερόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ.794/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ως προς το μέρος αυτής, με το οποίο αθωώθηκαν οι κατηγορούμενοι Α. Π. του Π. και Κ. Π. του Δ., για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο.

Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος της αυτό, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που προηγουμένως δίκασαν.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ