Supreme Court dismisses appeal against robbery conviction due to lack of specific reasoning for sentencing and partial reasoning for mitigation. The court rejects the appeal as inadmissible and costs are awarded to the appellant.

Απόφαση 940 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 940/2006ΤοΔικαστήριο του Αρείου ΠάγουΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευτύχιο Αλιγιζάκη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 335/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με συγκατηγορούμενο τον Ζ. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Απριλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 858/2005.

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 380 παρ. 1 ΠΚ, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ληστείας, με την οποία προσβάλλεται τόσον η προσωπική ελευθερία όσον και η ατομική ιδιοκτησία, απαιτείται η άσκηση παράνομης βίας κατά προσώπου ή η εκδήλωση απειλών κατ' αυτού, ενωμένων με άμεσο κίνδυνο για την ζωή και την υγεία του και η ταυτόχρονη αφαίρεση με τη βία ξένου κινητού πράγματος ή ο εξαναγκασμός του προσώπου σε παράδοση του κινητού πράγματος από τον ιδιοκτήτη του, αφ' ετέρου δε η άσκηση παράνομης βίας, με την οποία ο δράστης αποβλέπει στην κάμψη της αντίστασης του θύματος που μπορεί να επιτευχθεί και με την αδράνεια αυτού.

Κατά δε την έννοια της διατάξεως του άρθρου 45 ΠΚ, συναυτουργία είναι η άμεση ή διαδοχική σύμπραξη περισσοτέρων από ένα προσώπων στη τέλεση κάποιου εγκλήματος που διαπράττουν με κοινό δόλο τους, δηλαδή με συναπόφασή τους, την οποία έλαβαν είτε πριν από την πράξη τους είτε κατά την τέλεσή της, ώστε καθένας τους θέλει ή αποδέχεται την τέλεσή της και γνωρίζει ότι και ο άλλος απ' αυτούς ενεργεί με δόλο τελέσεως της πράξεως και θέλει ή αποδέχεται να ενώσει τη δράση του με τη δράση των άλλων.

Ειδικότερα στην, κατά συναυτουργία, τέλεση του εγκλήματος της ληστείας η σύμπραξη των περισσοτέρων συμμετόχων συνίσταται ή στο ότι ο καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση αυτής ή στο ότι ο καθένας γίνεται άμεσος αυτουργός κατά την εκτέλεση ενός από τα συνθετικά στοιχεία της ληστείας, οπότε με την ενέργειά του αυτή πραγματώνει συγχρόνως ή διαδοχικώς πράξη της αντικειμενικής υποστάσεως της ληστείας.

Εξ άλλου, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, η οποία αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση της σωματικής βλάβης του άρθρου 308 ΠΚ, απαιτούνται τα εξής στοιχεία: α) σωματική βλάβη, κατά την έννοια του άρθρου 308, β) η πράξη να τελέστηκε κατά τρόπο που να μπορεί να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο της ζωής του ή βαριάς σωματικής βλάβης, γ) δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση πρόκλησης σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας και των περιστάσεων από τις οποίες αντικειμενικά προκύπτει κίνδυνος της ζωής ή βαριά σωματική βλάβη.

Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, απολογία κατηγορουμένου, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλομένης 335/2005 αποφάσεώς του τα εξής πραγματικά περιστατικά: Οι κατηγορούμενοι (δηλ. ο αναιρεσείων και ο Ζ, ο οποίος δεν έχει ασκήσει αναίρεση), οι οποίοι είναι ... υπήκοοι, αφού ενώθηκαν κατά το πρώτο πενθήμερο του μηνός Οκτωβρίου 1999 και με τον ομοεθνή τους ..., συναποφάσισαν κατά το πρώτο πενθήμερο του Οκτωβρίου του έτους 1999 την τέλεση ληστειών.

Κατά την διάπραξη αυτήν έφεραν μαζί τους παράνομα μαχαίρι και μία φορά πιστόλι, τα οποία χρησιμοποίησαν και τραυμάτισαν μερικά από τα θύματά τους. Συγκεκριμένα: 1) Στις 26-10-1999 και ώρα 19,30' στη Λεωφόρο ... μπροστά από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Πελοποννήσου, όλοι από κοινού, με την απειλή πιστολιού και μαχαιριού, αφού ακινητοποίησαν τους ...

και ..., ... υπηκόους, και με το μαχαίρι τραυμάτισαν τον πρώτο στην δεξιά πλευρά του, στην πλάτη και τον αριστερό γλουτό, του αφαίρεσαν το χρηματικό ποσό των 100.000δρχ., το διαβατήριό του, βεβαίωση πράσινης κάρτας, άδεια ικανότητας οδήγησης ... Αρχών, ένα βιβλιάριο καταθέσεων της Εθνικής Τράπεζας και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ERICSSON 388 και από τον δεύτερο αφαίρεσαν το διαβατήριο, βεβαίωση πράσινης κάρτας και το ποσό των 6.000 δρχ.. 2) Στις 7-11-1999 και ώρα 18.30' στη Λ. ..., οι ανωτέρω κατηγορούμενοι αφού πλησίασαν τον ....

υπήκοο ... και ο πρώτος εξ αυτών τον χτύπησε με μαχαίρι στην κοιλιακή χώρα, ο δε δεύτερος στο πρόσωπο, του αφαίρεσαν από την τσέπη του παντελονιού του το ποσό των 50.000 δρχ. και το ιδιοποιήθηκαν παράνομα. Ο ανωτέρω νοσηλεύθηκε λόγω του τραυματισμού του στο Ι' Θεραπευτήριο του ΙΚΑ επί πέντε ημέρες. 3) Στις 18-11-1999 και ώρα 18.45΄ στη συμβολή των οδών ..., αφού επετέθηκαν στον ..., ...

υπήκοο, και τον τραυμάτισαν με μαχαίρι στην αριστερή πλευρά του, του αφαίρεσαν 25.000 δρχ. και ένα κινητό τηλέφωνο PHILIPS. Ο ανωτέρω μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο ΣΩΤΗΡΙΑ και παρέμεινε νοσηλευόμενος, λόγω του τραυματισμού του, επί επτά ημέρες. Στις 2-11-1999 και ώρα 18.16΄πλησίον του Σ.Σ. Πελοποννήσου, έχοντας συναποφασίσει να τελέσουν ληστείες, αφού με την απειλή μαχαιριού ακινητοποίησαν τον ..., ...

υπήκοο, και του ζήτησαν χρήματα, επειδή ο παθών αντέδρασε, ο ένας απ' αυτούς (που δεν είναι γνωστό ακόμη, ποιος ακριβώς) τον τραυμάτισε με μαχαίρι στην αριστερή θωρακική χώρα και στη συνέχεια του αφαίρεσαν 70.000 δρχ. και το διαβατήριό του. Σημειώνεται δε ότι ο παθών μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΣΩΤΗΡΙΑ όπου νοσηλεύθηκε εκτός κινδύνοου. 5) Την 6-10-1999 αφού τραυμάτισαν με μαχαίρι τον ...

αφαίρεσαν απ' αυτόν με σκοπό παράνομης ιδιοποιήσεως το ποσό των 12-14.000 δρχ. και μία χρυσή αλυσίδα λαιμού. 6) Την 3-11-1999 αφού ώθησαν βίαια και τραυμάτισαν με μαχαίρι τον..., αφαίρεσαν απ' αυτόν με σκοπό παράνομης ιδιοποιήσεως το ποσό των 20.000 δρχ.

ΙΙ. Επί πλέον οι πρώτος και δεύτερος, Ζ καιΧ, από κοινού:

α') Την 3-11-1999 αφού ακινητοποίησαν με βία και τραυμάτισαν με μαχαίρι τον ..., αφαίρεσαν απ' αυτόν με σκοπό παρανόμου ιδιοποιήσεως το ποσό των 150.000 δρχ.

β΄) την 13-11-1999 αφού ακινητοποίησαν με την απειλή μαχαιριού, τους ... και ..., τον πρώτο εκ των οποίων τραυμάτισαν στο πόδι, επί πλέον, αφαίρεσαν απ' αυτούς με σκοπό παρανόμου ιδιοποιήσεως τα ποσά των 800.000 δρχ. και των 45.000 δρ.χ αντίστοιχα.

Έτσι οι κατηγορούμενοι με περισσότερες πράξεις τέλεσαν περισσότερες φορές το προαναφερόμενο έγκλημα της ληστείας ιδιοποιήθηκαν παράνομα τα χρηματικά ποσά και τα αντικείμενα, που παράνομα αφαίρεσαν με σωματική βία και απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής. Επίσης από κοινού, με περισσότερες πράξεις τέλεσαν περισσότερες φορές το έγκλημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, ήτοι προξένησαν με πρόθεση σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του κατά τρόπο που θα μπορούσε, λόγω και του μέσου που χρησιμοποιήθηκε, να προκαλέσει στον παθόντα βαρειά σωματική βλάβη.

Συγκεκριμένα: 1) Στις 6-10-1999 τραυμάτισαν και μαχαίρωσαν τον ... στο πίσω αριστερό μέρος της μέσης του. 2) Στις 26-10-1999 τραυμάτισαν με μαχαίρι τον ..., τον οποίο έπληξαν στην πλάτη, τη δεξιά πλευρά του και τον αριστερό γλουτο. 3) Στις 2-11-1999 με μαχαίρι τραυμάτισαν στην αριστερή θωρακική χώρα τον ..., 4) στις 3-11-1999 με μαχαίρι, τραυμάτισαν στη δεξιά πλευρική χώρα και το δεξιό γλουτό τον ... 5) Στις 7-11-1999 με μαχαίρι τραυμάτισαν στην κοιλιακή χώρα τον .... 6) Στις 18-11-1999 επίσης με μαχαίρι τραυμάτισαν στην αριστερή πλευρά τον ...

Με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος έκαναν χρήση όπλου για την διάπραξη των ως άνω εγκλημάτων της ληστείας και της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, όπως λεπτομερώς παραπάνω αναφέρθηκε, στις δε 24-11-1999 και ώρα 18.30΄ κατά τη σύλληψή τους επί της οδού ... έφεραν παράνομα όπλο, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 1α, 2β ν. 2168/1993 και συγκεκριμένα ένα μαχαίρι με ασημένια μεταλλική λαβή μήκους 25 εκ.

με λάμα μήκους 14 εκατ., το οποίο είναι πρόσφορο για επίθεση και άμυνα και το οποίο είχαν κρύψει μέσα σε νάϋλον σακκούλα, όπως και κατά τους χρόνους δράσης των ως άνω εγκλημάτων.

Με βάση τις παραδοχές αυτές ο αναιρεσείων με την προσβαλλομένη απόφαση κηρύχθηκε ένοχος των αξιοποίνων πράξεων των ληστειών και επικινδύνων σωματικών βλαβών από κοινού και κατά συρροή, της παράνομης οπλοφορίας, της οπλοχρησίας, της συστάσεως και συμμορίας και της παράνομης εισόδου στη χώρα (πράξη η οποία δεν εισήχθη, αλλ' η υπόθεση ετέθη εις το αρχείο, σύμφωνα με το άρθρο 32 Ν. 3346/2005) και επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή καθείρξεως 17 ετών και 9 μηνών (υπολογιζομένης και της ποινής των τριών μηνών για την πράξη της παράνομης εισόδου στη χώρα) ενώ του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό που και πρωτοδίκως του είχε αναγνωρισθεί της ειλικρινούς μεταμελείας και απερρίφθη το επί πλέον αιτηθέν ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου (άρθρ. 84 παρ. 2α ΠΚ).

Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε στην απαιτουμένη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθεται εις αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των διωκομένων εγκλημάτων για τα οποία αυτός καταδικάστηκε και τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά.

Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως αναφορικά με την ενοχή του κατηγορουμένου, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος και καθό μέρος βάλλει κατά των ουσιαστικών παραδοχών, ως απαράδεκτος. Περαιτέρω, ως προς την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την απόρριψη της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το αίτημα τούτο διατυπώθηκε όλως αορίστως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών χωρίς δηλαδή την επίκληση πραγματικών περιστατικών θεμελιούντων το αίτημα αυτό και ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένως για την απόρριψη αυτού.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ.

Απορριπτομένων αμφοτέρων των λόγων αναιρέσεως και μη υπάρχοντος άλλου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 19 Απριλίου 2005 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 335/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 17 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ