Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
933/2006 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against state's obligation to pay family allowance to married civil servant's wife.

Geschäftsnummer 933/2006
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Griechenland (EL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Greek State's appeal against a lower court ruling ordering it to pay family allowances to a married civil servant's wife. The State argued the appeal was admissible, but the court found the sole ground for appeal was legally unfounded based on the Legal Council's negative opinion. Consequently, the court upheld the lower court's decision that the state must pay the allowances for the specified period.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 12 paragraphs 1 and 2 of Law 2298/1995; Article 42 of Law 2721/1999: The Legal Council's negative opinion on the admissibility of an appeal renders the appeal inadmissible if the only ground is the alleged error of the lower court in recognizing a statutory obligation.

Schlagwörter

KI-generiert
family allowance obligation state civil servant admissibility of appeal Legal Council opinion marital family benefits inadmissible appeal statutory obligation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 12 paragraphs 1 and 2 of Law 2298/1995
Article 28 paragraph 3 of Law 2579/1998
Article 42 of Law 2721/1999
Article 576 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Απόφαση 933 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 933/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2 ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Λαϊνά, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. Μ., συζ. Π. Μ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 730/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 124/2004 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7/7/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 17/2/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη 8942Γ/10 Μαρτίου 2005 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Πατρών Α. Κ., ακριβές αντίγραφο της από 7/7/2004 αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, και κλήσεως προς εμφάνιση κατ' αυτή, επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντα στην αναιρεσίβλητη. Επομένως αφού η τελευταία δεν εμφανίσθηκε κατά την ως άνω, νόμιμη, δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρούσα και αυτή (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Επειδή, προσκομίζεται η 1343/2004 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1 και 2 του Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 28 παρ. 3 του Ν. 2579/1998 και 42 του Ν. 2721/1999. Όπως προκύπτει από τη γνωμοδότηση αυτή, η γνώμη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους είναι αρνητική υπό την έννοια ότι ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης είναι αβάσιμος καθόσον είναι ορθή η κρίση του Εφετείου ότι υφίσταται υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου για την καταβολή του ένδικου οικογενειακού επιδόματος για το χρονικό διάστημα από 1/1/1997 μέχρι 31/12/2001, στην αναιρεσίβλητη - ενάγουσα, εργαζόμενη στο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου έγγαμη με τον Παναγιώτη Μάραντο, στρατιωτικό, και μητέρα, εκ του γάμου της αυτού, τριών τέκνων. Επομένως και σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 2 εδ. τελευταίο Ν. 2298/1995 και 42 εδ. τελευταίο Ν. 2721/1999, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7/7/2004 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 124/2004 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ